Tadiom-pitiavana

Pejy 31
2006/04/26,11:38

Tsy hitan’i Tahiana akory ny nanarahan’i Manitra anay, ny valin-drihana rahateo tonga dia nanakona azy ary raha tsy tafiditra tao an’efitranony izahay telo vao nikentrona kely izy nijery an-jandriny.
- "Misy zavatra ilain-dry angaha ry Manitra?"
Tsy niteny ity farany fa, nanohy ny tsikiny ihany sady nanomboka niangolangola fihetsika.
- "Manitra an !azon-dry avela irery ato ve aloha izahay sy Hery fa mbola misy zavatra tianay halamina tsara. Sady natositosiny ho any amin’ny varavarana ity zandriny vavy.
- "Andray akia ry Tahiana," hoy ity zandriny, sady niangotingoty taminy ihany, te-hilalao fitiavana miaraka aminareo ange aho e! Fa angaha tsy… sady nomeny oroka kely teo amin’ny takolany havia ity zokiny, tena manakaiky ny molony.
- "tsy … ahoana koa ary," hoy i Tahiana sady nanomboka tezitra.
- "Hay izany rehefa nahazo izay nirina dia adino ny nanala ny fanaintainana fahiny. Lany ny rondohako hanomezana fitiavana an-dry dia mba mila izay tambiny aho, nefa izao no ataon-dry. Lasa izy, sady nirintona no nakaratony mafy ny varavarana.

Nanomboka kaodikaody aho, toa tsy mitombina intsony ny tao an-tsaiko. Te-hody tampoka, ny andro anefa manomboka mikotroka mafy ao ivelany ao.
Na dia olona tsy mandalina akory aza dia mahalala fa misy misitery marina ny amin’ny fiainan’i Tahiana sy ity zandriny ity. Efa notantarain’i Tahiana fa nisakaiza tamin’i Malala akory aza izy. Dia hay izao hita mivantana izao ity sangim-pitiavana ifanaovany amin-jandriny.
Mazava amiko amin’izay ny nahatonga azy tsy nahita izay mba anjara tandrifiny hatramin’izay. Tsy te-hitoetra amn’ity trano ity intsony aho na dia iray minitra monja aza. Aleo ny lalana mody no asiana olona sady ny tranoko koa miandry ahy any an-tanàna.

- "Tahiana an ! metimety amiko kokoa ny mandeha mody fa tsy te-hahita tantara hafa eto aho!"
- "Hery an ! iangaviako an-tanan-droa ianao mba hijanona aloha fa tsy maintsy hazavaiko aminao ny zavatra mitranga. Hery!"
- "Tsy misy tokony hazavaina intsony izany ry Tahiana an! sady somary tezitra koa aho. Dia sahinao ve ny manao toy izany nefa vao ny maraina teo ianao no nilaza fa tsy namerina ilay nataonareo intsony ianao sy Malala. Tsia an! Tena sarotra be ny fandidiana raha izany. Inona marina no tanjona tena tianao hahatongavana, fa raha izaho manokana no mijery dia matahotra mafy ny ho lany zara ianao io dia misarangotra amin’ny hazo tsy fantatrao akory."
Tsapako fa nandratra azy izay teniko izay fa nanomboka nanganohano ny masony. Ny tanany mandringotra ahy hipetraka teo ambony fandriana, nefa izaho tsy tana intsony fany hody no masaka ao an-tsaiko.
- "Hery an!" hoy izy sady nitomany no namihina ahy mafy. "Diso aho e! aza avelanao irery aho fa mila namana hanohana ahy."

Mba misy ny zavatra tsy tantiko amin’ny fiainana fa ny mahita vehivavy mitomany, nefa ny teny nataoko teo no nampijohy ny ranomasony. Izy rahateo vao mainka nigogogogo hatrany. Naleoko namoaka ny hambom-poko tao anaiko sady niteny taminy hoe:
- "Tahiana an ! tsy misy fanantenana ny amintsika mihitsy ato anatiko, ary tsoriko fa tsy tia anao velively aho."
- "Hery!" Sady nanomboka nifokofoko izy dia nigogogogo nitomany, maso efa menan’ny ranomaso no nijery ahy, nisintona indray ny tanako fa nakifiko, lasa koa aho nanatona ny varavarana, dia nitsangana izy nanaraka ahy sady niantso mafy teo amin’ny tohatra hoe:
- "Hery an ! avia fa miverena e!"
Nipitrapitra fotsiny izy nijery ahy nidina tany ambany, ary vao teo an-tokonana dia injay fa niverina tany an’efitranony tany izy sady nakatony moramora ny varavarana. Reko hatrany ny figogogogony na dia nihena tamin’ilay varavarana nihidy aza ny feony.

Raha vao hanatona ny varavaram-be fivoahana ny trano aho dia indro i Manitra mijoro sady mibahana ny tokonana niandry ahy tsara. Nobanjininy mafy aho sady notondroiny tamin’ny fanondrony.
- "Fa mieritreritra ny ho aiza ity ianao? hoy izy sady tsy niala teny amin’ny masoko mihitsy ny fijeriny.
- "Sshh ! tsy hidiranao izany fa tsy tananao ato izany aho."
- "Fa mihevitra ianao fa avelako hiala maina amin’izao."
Mba fantatrao moa fa ny olona toa anao izao no nandratra ny fony sy nampitolefika azy? Taiza ianareo lehilahy tamin’ireny fotoana mafy nahazo azy ireny? Asa ny fihevitrareo anay vehivavy fa angamba ho tahaka ireny karatra famahana ampiasaina amin’ny finday ireny, ka vao vita ny ilàna azy dia atsipitsipy etsy sy eroa. Mieritrereta ihany fa raha nisy ny nampahery azy voalohany tamin’ny andro nahakivy tanteraka azy, dia izaho rahavaviny. Afaka nanome ny tambitamby sy safosafo ary fitiavana malefaka afaka nanala ny sorisoriny. Ka izao ity ianao, mihevitra indray ny handratra ny fony efa mba nanakom-pery? Sanatria izany, aza mihevitra ny hivoaka eto mihitsy raha tsy te-hahita loza; ary mikasiha tanana ahy eo fa hitanao ny hanjo anao."
- "Tsy fombako mihitsy ry Manitra izany mikasi-tanana vehivavy izany an! Fa raha azonao atao dia avelao fotsiny aho handeha!"
- "Raha azonao hatao, hoy ianao? Tsy azoko atao. Tsy fantatrao angaha fa izao indray i Tahiana vao mba nitempo fitiavana marina izany efa ho taona maro izay. Andàna ianao miakatra, dia alamino ny olana misy aminareo fa raha mamoy fo eo io rahavaviko io dia tsy hamelako ianao."

Vavam-behivavy izany ka vavam-behivavy. Indraindray tokoa aho dia manenina ihany amin’ny zavatra tokony noteneniko sy nataoko. Raha izay tokoa aho mantsy no niteny tamin’i Tahiana hoe avelao i Manitra mba hiaraka amintsika teo dia efa … ny lanitra fahafito aza izay efa nihoarana…
Saika hifamaly tamin’i Manitra aho. Tsy mety mihitsy ireny nataony tamin’i Tahiana teo ireny. Aiza ve ka izy mangala-ketsa indray no avo vava. Vavan’olona izany?
Raha lehilahy no manao ahy toy izao dia efa nosintomiko hiala amin’io varavarana io dia natsinkasiko tamin’ny tany. Fa soa ihany fa vehivavy, ka na dia mitomban-dahy tahaka izao aza, aleo ampandeferina ihany ny hambom-po. Sao dia handratra olona eo vao loza.

Ka inona tokoa moa, inona no fatiantoka amiko raha mijanona ato amin-dry zareo aho. Tsy sanatria resim-bavy akory, eny e! tena toetrako mihitsy ny mora langolangoin’ny vehivavy, … langolaingoiny aza moa aho manaiky ka vao mainka koa aza tereny hanao izao sy izao.

Sady mody nihomehy an’i Manitra aho no niteny taminy hoe:
- "Tsy ratsy kosa ilay hoe tahaka ny karatra famahana an!.."
- "Ka hita koa! Fa angaha heverinao fa tsy marina izany! , no sady niova ihany koa ny endriny.
- "Aleo fa hiakatra ary aho e! Fanatanterahana ny sitrapon’i Madimôzely Manitra, sady mody nataoko eson-teny, fa tsy ilaiko kosa ianao hanampy trotraka ao indray."
- "Tsy maninona," hoy izy.

Dia niakatra tsimoramora ny tohatra aho, namoha ilay varavarana, kanjo nihidy. Niandry kely dia nanomboka nodondomiko.
- "Tahiana an!" (tsy nisy namaly), naleoko aloha niandry kelikely mihitsy sady nijoro teo amin’ilay lalan-tsara.
Segondra vitsy no nisaina dia nisokatra ilay varavarana, indro i Tahiana nangarangarana.
- "Avelanao hiditra aho?"
Tamin’ny teny manambitamby no nanaovako ilay fanontaniana, toa mangataka ny hamoram-pony hiditra amin’ny efitranon’ny fitarainany nefa efitrano fanehoam-pitiavany ihany koa. Tsy niteny izy fa ny varavarana no nosokafany tsara lasa namonjy ny fandriany izy ary niverina nipetraka teo anilany aho. Ny masony amin’io menan’ny ranomaso, ny tarehiny efa nofafàny ka namela diany teny amin’ny takolany ny manjamaso nahosony ny tarehiny ora vitsy lasa izay. Dia hitako nisoritra taminy tahaka ireny haingo voafafa ireny ny fahadisoam-panantenana namaivay tao am-pony.
Nidaboka teo am-pandriana izy sady nijery taty amiko. Maso mitory fitiavana tsy miloaka. Niverina nanganohano indray ny masony, dia nampiako safosafo ihany koa hampitony ny alahelony. Narakotro azy ilay lamba no sady nomeko oroka kely teo amin’ny takolany. Ary naleoko ny fahanginana no nampanjakaina hampitony ny alahelo sy ny ratra am-po nahazo azy. Ary tsy nisy teny nivoaka taminay na dia iray monja aza. Navelako izy hatory ary raha tsy afaka ora iray aho vao niala teo, nijaikojaiko mora aho avy eo nidina tany ambany.

Nanontany an’i Manitra aho izay misy ny trano fandroana, dia natorony ahy sady naka saina teo aho ny amin’ny hataoko rahampitso. Vita izay, i Manitra niandry ahy teo ambony seza lava, nila resaka tamiko izy, dia nifampitafa teo izahay. Notantarainy tamiko avokoa ny fiainan’i Tahiana sy izay tantaram-pitiavany, ny fiarahan’izy roa…
Ary ny tena nahagaga azy dia izao i Tahiana lasa tia ahy, nefa efa an-tanoany maro izy tsy naneho izany na tamin’iza na tamin’iza.
Alina dia alina ny andro vao vita ny resakay, niangavy rahateo moa i Manitra ny mba hijanonako any amin-dry zareo amin’ity alina ity.
Naleoko nangataka taminy lamba horakofana. Mety amiko kokoa ny matory eo ambony seza lava, hoy aho. Dia tsy nisalasala izy fa nomeny ahy, ary lasa niverina tany amin’ny efitranony rehefa nifanao tafandria-mandry izahay.

Namelombelona ny fitiavako an’i Alexia teo aho, nahatsiarotsiaro ireo nataonay fahiny. Any izy izay, tsy fanta-baovao. Tsy naharitra ela aho dia resin-tory teo ambony seza teo ary tsy nahatsiaro izay ambonin’ny tany intsony noho ny havizanana.

Fa tao amin’ny efitranon’i Tahiana tamin’io:

Satriny aza i Hery nijanona teo akaikiny teo foana, nahafinaritra azy ny safosafon-tanana nandalo tamin’ny takolany. Nahatsiaro fahabangana kely izy raha nandao ny efitranony ity olon-tiany. Niezaka ny haka torimaso, fa tsy nahita. Farany, niarina sy nampirehitra ny jiro tao an’efitranony.

Nalàny avokoa ny akanjo rehetra teny an-kodiny, naleony nitanjaka sy nanatrika ilay fitaratra lehibe teo amin’ny larimoara. Notsapainy avy any ambany ny nonony roa, ningainy tsimoramora dia nalatsany tampoka. Nihontsana in-dray mandeha ilay izy dia niverina naka ny toerany tsara indray. Narahiny maso tamin’ny fitaratra tsara ny fihontsany teo.
- "Mbola tsy milatsaka", hoy izy, niteny irery.
Somary nanatona akaiky ilay fitaratra indray izy nijery ny kentrona kely tamin’ny tarehiny. Teo vao tsapany ny isan’ny taonany efa mandroso, mandroso tsy hay naverina, fa na dia ezaka maro aza no natao, tsy azo notazomina intsony fa lasa toy ny ravin-kazo nanintsana.
Azony ary tsapany tsara amin’izay ilay tenin’i Hery nandratra ny fony sy nampitomany azy teo. Miha-antitra aho, tsapako tanteraka izany hoy izy niteny irery tany antsainy tany. Iny izy niverina teo ambony fandriana sy nandry tamin’ny lamosiny, ny tanany ilany notereny teo anelakelam-peny, ny ilany navelany nanafosafo ny kibony sy ny nonony.
- "Vehivavy ah," hoy izy niteny irery, "mila lehilahy aho hameno ny fiainako!"
Naleony nitady fahasambarana, nitady hanalana hamoamo tamin’ny ranomasony teo. Notadiaviny ary tsy namelany mihitsy raha tsy torovana tanterakany ratsam-batany hahafahany mahita izay anjara torimasony anio alina. Ora roa monja anefa taorian’io anefa taitra indray izy, nivadibadika tao am-pandriana tao, niankavia, niankavanana. Fa tsy hitany intsony izay hatao, dia niarina indray naka akanjo mandry dia nidina tany ambany hiala hetaheta.

    Hitako tovovavy iray tsara tatrehy sy bikàna nidina tsimoramora ny tohatra. Akanjo manify dia manify mena manopy mainty no mitafy ny vatany. Arahina atin’akanjo mena midorehitra misy dantela manify. Ny hazavana kelin’ny jiro dia ampy nahitako hakanton’ny fijorony manjavozavo tao anaty voaly manify tantera-pahazavàna.
Nidina ihany izy, ny ratsan-tanany no natendriny ny aro-fanina amin’ny tohatra. Namonjy nanatona ahy, niara-nipetraka tamiko teo ambonin’ilay seza lava.

Nalefako teny aminy ny fijeriko , notakariko ny tarehiny ary nosafoiko mora tamin’ny tanako. I Alexia io.
Tsy niteny izy fa nitsiky mora. Ny masonay nifanena dia nifampita hafatra feno fitiavana. Niondrika ihany koa izy nanakatra ny molotro. Oroka mamy tahaka ireny tsy nifankahita ela ireny no nifanaovanay. Nofeheziko tamin’ny tanako ny lamosiny. Sondriana ery aho mitsapa ny hakanton’ny bikany tsy manam-paharoa. Nekeny ny hikambana amiko teo ambonin’ilay seza, dia nifampitositosy, nifanoroka, nifampikaroka teo ny lelanay roa.
Tampoka, niarina izy sady nitsangana, niala teo amiko ary nihataka kely. Nihodina tamin’ny tongony dia nanatrika ahy indray.
Ny ratsan-tanany malefaka no namahany ny bokotra ambonin’ilay lamba manify. Natosiny hihataka fotsiny ireo tadin-damba teo amin’ny sorony dia nilatsaka tamin’ny tany ilay akanjo. Hatsaràm-bika izany, hatsaran-tarehy. Ny volony lava miondana any amin’ny lamosiny, ny masony tsy niala teny amiko intsony. Nanomboka nosafoiny ny kibony, nananika ny nonony misy tatiny mena mifanaraka tsara amin’ilay lamba manify teo. Tamin’ny fihetsika miadana dia miadana no nanafosafoany ny vatany iray manontolo. Nilendalenda fotsiny aho nijery azy, tsy te-hiala amin’ny toerako fa soa sy finaritra loatra ny mijery ny bikan’ity malalako amin’ny toerana misy ahy.

Toa manonofy aho, ary raha nofy aza, tsy tiako hijanona intsony.
Fotoana vitsy fotsiny dia nanatona izy, ny lohaliny no napetrany tamin’ny tany nakàny fitoerana. Nakipany hiala teo amiko ilay lamba nandrakotra ahy. Tsy sahirana mihitsy izy namaha ny patalohako ary nisintona izany, ny tanako koa nanampy azy amin’izay tiany hatao.
Mihahenjana hatrany ny filahiako. Nalàny koa ilay akanjo ambony teny amiko, ary samy atin’akanjo sisa no notafianay teo ambonin’ilay seza. Niverina indray ilay fifanonorohana, notadiaviny mafy aho, niriny ihany koa, tsy nisy teny na dia indraim-bava aza niloaka fa fihetsika fotsiny dia nifankahazoanay tany am-po tsy miloaka. Niala tamin’ny molotro ny azy dia nidina, nandalo tamin’ny tenda, ny tratra, ary ny lelany no nalentiny tao anatin’ny foitrako : nampangoritsina ny kiboko. Ny ratsan-tanako no nalefako hibango moramora ny volony, ny filahiako koa efa tena mihenjana ary miandry fotsiny izay hataon’ity malalako manaraka eo. Nalefany tany amin’ny filahiako amin’izay ny androatokon’ny eritreriny. Nosokafany ny silipiko dia nezahiny nalàna, ny maojako no ningaiko ary somary naforitro kely ny lohaliko mba hahamora izay tiany hatao. Vetivety dia nitafy ny rivotry ny alina ny hoditro iray manontolo, tsy nisy lamba intsony teny amiko. Nosafoiny indray ny filahiako ary nareniny hiatrika tsara. Nojereny, ny ratsan-tanany dimy no namehezany azy sady nosafosafoiny niakatra sy nidina. Ny ankihibe no nataony nanafosafo ny lohany malamalama, ny sisa kosa nanery tsimoramora ny vatam-pilahiana hahazoako aina tsara.

Natopiny vetivety teny amiko ny masony ary notorahany oroka tsotra, nalefany tany amin’ny filahiako amin’izay ny eritreriny manontolo. Ny hetsika nataony dia nahafinaritra ahy avokoa. Malefaka dia malefaka ny rantsany, toa manotra am-pitiavana tsara rindra ka nampientana ny tsirim-pitiavako rehetra nankafy izay nataony. Ny volony miparitaka eo ambony kiboko dia nanome ahy fahafinaretana hafa mihitsy ary tsy tiako hajanona mandrakizay.
Tsapako tamin’izay fa ny molony no manoroka ny filahiako, somary mandomando kely, dia notohizany tamin’ny tanany indray. Mandalo miserana vetivety ny fipaikan’ny lelany, nahodinkodiny. Tamin’izay ny molony efa reko nanomboka nampiditra ny filahiako tany anatiny tany. Tiako loatra ilay nataony : malemilemy, mandomando, ny molony mikorisa amin’ny hoditry ny maha-lehilahy ahy, mamelona ny hasambarana tsy ho tanako intsony. Nalefaka dia nalefaka ny fihetsiny rehetra. Dia somary nakatony kely ary nosintominy avy eo. Toa nisy onjam-pahafinaretana hafa mihitsy midaboka ato anatiko ary rehefa niverina izy nilalao ny lohan’ny taovako indray, nangorintsina tampoka aho, nisento tokana sady nanidy ny masoko hisaina izay nataony tao.
Dia niverina indray, nitelina tsimoramora, nisintona izay tany anatiko, onja mila tsy ho tanty fa vao mainka aza nanamafy ny fahafinaretako. Nahatsiaro sambatra ery aho.
Ny fihetsiny rehetra dia vita kajy avokoa, endrey ny hakanton’ny vehivavy manome fahasambarana tsy takatry ny saina.
Ny ratsan-tanany indray no nasolony ny molony rehefa hitany fa mando tsara, nisosasosa tsy nisy fitsaharany ny fihavin’ny tanany. Nenjaniko mafy ny hozatro rehetra, dia naveriny indray ny molony nandimby ny tanany nanampy hamandoana amin’ny fiveziveziny. Minitra maromaro no nanaovany izany.
Ny ratsan-tanako toa mahazo fy ery milalao ny volony lava, nofeheziko, indraindray aho manampy azy hampiditra ny filahiako any aminy any sady tsy nolaviny mihitsy.
Tsy aritro intsony fa nalefako teny amin’ny filahiako ny tanako, nefa nakifiny fa tiany ho izy irery no mitondra ny familiana. Dia natolotro azy manontolo ny vatako rehetra. Ny tanany nefa manome ahy onjam-pahafinaretana vaovao hatrany isaky ny mikorisa amin’ny hoditro. Ary tsy aritro intsony nony farany fa tahaka ny hisy rano miakatra te-hivoaka amiko.
Nihenjana aok’izany aho nanainga valahana ary nahazaka azy teo amboniko.
Injay fa tonga amin’ny fara-tampon’ny fahafinaretako aho sady nanokatra ny masoko tampoka. Iny nisy toraka tsirin’aina niala tamiko nifatsitsiatra in-droa ary navelany handeha faran’izay lavitra.
Nitsiky izy tao ambadiky ny volony tao sady nanoroka ny kiboko. Injay fa misy lanja tsy fanta-pihaviana mivesatra ny vatako. Fahafinaretana hafa kely, vitan’i Alexia ny nahatonga ahy, ary na dia reraka aza aho te-hanome izay valim-pitia tiako homena azy indray any amin’ny lanitra fahafito.

Nefa nitsangana izy, dia tsy niteny fa lasa niakatra tany ambony. Tsy nahavita niarina mihitsy aho fa ny torimaso no nandetika ahy tanteraka tsy hahavita ilay valim-pitia nokasaiko homena azy teo.
….
Tonga ny maraina.
Raha tsy nisy tara-pahazavàna teo amin’ny sisin’ny varavaran-kely nitaratra ny masoko tsy nahataitra ahy. Gagagaga, nijery ny toerana nisy ahy, tsaroako fa ato amin-dry Tahiana aho. Hay nofy mamy ilay nahazo ahy teo. Nofy tiako ho tanteraka. Raha mba teo mantsy i Alexia !
Nakipako ilay lamba norakofako, sady saika hiarina aho kanjo, tsy nisy na inona na inona teny an-koditro. Dia gaga aho, fa nisy inona tamin’ny alina?
Nahatsiarovako tantara efa niseho tamiko tany amin-dry Malala izy izany efa fotoana ela izay!
Dia sanatria ve? Vitan’izy mirahavavy ve ny hanao ahy ho….

Pejy 32
2006/04/29,17:43
Nitoditodika nijery izay manodidina azy i Hery sady nitsimpona ny akanjony niparitaka tamin'ny gorodona teo ambany. Natsofony haingana sady niketriketrika ihany ny sainy ny amin'izay nahazo azy iny alina iny.
Tena nanonofy mamy niaraka tamin'i Alexia aho. Toa tsy nofy koa anefa satria lasa tsy nisy ankanjo intsony teny ankoditro nony tonga ny maraina.
- Fa iza no nandry tamiko? Nitsangana izy nony avy eo sady nanomboka namalona ilay lamba norakofany dia niverina nitombona teo ambonin'ilay seza lava indray.
Tsy ela taorian'izay, iny Tahiana nidina ny tohatra tamy nanatona azy.
- "Manao ahoana i Tahiana, natory tsara ve ianao alina?"
-"Bonjour Hery, sady nanoroka ny tarehiny, eny e! nahita tory ihany aho fa efa tsaroako ho alina be. Ary ianao?"
- "Hay, izaho indray natory loatra aza!"
Tsy nanohy ny resaka i Hery, ary tsy te-hanao lava resaka, nahafinaritra azy loatra ilay nofiny alina, ka notazominy azy irery.
- "Hery an! raha fantatro fa nijanona teto ihany ianao dia nasaiko niakatra tany amiko natory. Nanatena mihitsy aho fa ho teo anilako teo foana ianao."
- "Fantatro mihitsy ny fahadisoam-panantenanao fa mety tamiko kokoa ny natory taty ambany. Tahiana an! Tsy asiantsika resaka intsony ny nitranga omaly fa vao mainka aza hampifandrafy antsika. Aleo iny hivalona any, ary fantatro fa te-hiova mihitsy ianao, izay no tena zava-dehibe amiko."
- "Misaotra Hery an! rehefa resy lahatra fotsiny ianao fa tsy hanohy ny hadalana nataoko hatramin'izay intsony aho dia mahafaly ahy."

...dia sanatria ve i Manitra no nahavita ny nanala ny akanjoko hoy i Hery nanontany tena. Sa ve nanala akanjo aho vao nandeha natory, sa i Tahiana no mody fanina?
Tsy niresaka momba ny nofiny akory i Hery fa tonga dia ny fandaharam-potoana iarahan'izy sy Tahiana no noresahany teo ampikarakaràna ny sakafo maraina. Efa teo ambony latabatra nisotro dite izy roa vao nifoha tamin'ny torimasony I Manitra. 
Naleon'i Hery nangina na dia vaka azan y sainy. Nofy mamy niarahany tamin'i Alexia iny. Navalony tahaka ilay lamba norakofany iny fanontaniana mampisalasala azy.   Vita ny fiomanana rehetra dia lasa izy roa nankany an-tranon'i Hery aloha, naka izay zavatra rehetra mety ilaina sy nikaroka ny karatra nitsaràna miaramila sady nanararaotra nisolo akanjo ihany koa.
Nanomboka tamin'izay ny fitetezana birao samihafa, fokontany, mpaka sary, mpanao dika mitovy, firaisana, ary saika filaharana hatrany no niandry azy ireo. Teny amin'ny firaisana izany moa dia karazan'olona maro no mitandahatra manoloana ny varavarana. Havizanana tsy nisy ohatran'izany no nianjady tamin'i Tahiana toa tsy naharitra nijoro intsony tamin'ny faraparany. Soa fa vita ihany daholo ny fanaterana ireo taratasy rehetra fa dia miandry ny hivoahany ny ampitso sisa ry zareo.
Tonga ny tamin'ny iray ora atoandro dia niverina nankany amin'i Hery izy ireo niala sasatra rehefa avy nisakafo tany ivelany tany.

- "Hafanana izany ry Hery," hoy i Tahiana, nitombina teo ambony seza sady nikopakopaka tarehy.
- "Aleo fa hangalako ranom-boankazo ianao fa hanala fahavizanana ihany koa."
Dia niara-nisotro izy roa, nifandom-bera. Tahaka ny nanana firaisam-po tamin'ny soa nifanampiana.
- "Fantatrao ve ny zavatra tiako hatao amin'izao?"
- "Inona," hoy i Hery
- "Raha izao aho no maka fandroana misy rano mangatsiatsiaka tsara, dia mahafinaritra mihitsy."
- "Azo atao izany ka!" sady nitsangana i Hery, "tsy mampaninona mihitsy raha izay no tianao, sady hitako mihitsy ianao fa tena torovana."
Lasa izy niakatra tany amin'ny efitra fandroana, nandraraka rano ilay koveta lehibe fotsy sady nasiany ranon-tsavony manitra. Avy tany ambony no niantsoany an'i Tahiana hiakatra fa efa vonona ny rano handroany.
Tsy nisalasala akory Tahiana nanala ny akanjony rehetra, teo imason'i Hery, ity farany mody nitodika nefa ny maso mangala-pijery kely ihany.
Niroboka moramora tao anatin'ilay ranon-tsavony mandroatra be izy, naka aina vetivety. I Hery amin'io tsy nahateny, ny hafanana koa mba namely azy.
- "Efa nanandrana ve ianao niaraka nandro tamin'i Alexia teto amin'ity fa toa malalaka tsara izy izany? Tsy te-hanandrana miaraka amiko ve ianao?"
- "Tsss! mbola tsy nanandrana aho aloha e! io aza ange, zara raha ampiasaiko, rehefa faran'ny heriandro aho no maka sasatra eo rehefa vizaky ny asa iny."
- "Avia ary e!" hoy i Tahiana niangola, sady niarina teo anatin'ilay koveta bakoly lehibe izy, ny roatran-tsavony no nameno ny tenany sady nanainga tanana hisarika an'i Hery. Tsy nahaleo intsony i Hery fa nanala ny akanjony, ny hafanana namely, izy koa te-handro, i Tahiana nisarika.
Hay na dia lehibe aza ilay bakoly, ny nidiran'i Hery no nameno azy ka saika nitobaka fa tsy maintsy nanalàna ny rano tao anatiny.
Rehefa nahazo toerana tsara izy ireo dia nifampitsikitsiky. Ny fe nifampikasoka, ny lohalika nampiadiana nifanandrify tsara. Tampoka, nitsangana i Tahiana sady niteny hoe:
- "tiako be izao raha ampofoinao aho sady niodina tsimoramora izy no nanome lamosina an'i Hery, dia naka fitoerana nitsilany teo ambonin'ity olona tiany. Ity farany koa nanaiky, sady vao maika aza nanafosafo mora ny nonon'i Tahiana no nankafy.
Afaka fotoana fohy.
- "Tahiana an! mihenjana ny ahy."
- 'Efa tsapako koa fa miha-mafy ilay izy," hoy ny iray, sady somary nanainga valahana nanamboatra ny fitoerany.
- "Tsara e!," hoy ihany izy, sady nanoroka ny takolak'i Hery no nampitsangana tsara ilay filahiana ary nanafosafo iny tao anatin'ny tery.
- "Fantatrao ry Tahiana fa tsy mahatohitra izao ataonao izao aho!"
Nakimpin'i Hery ny masony no sady nalefany tany amin'i Alexia ny sainy tamin'ilay nofiny alina. Injay fa tsapany norohan'i Tahiana ny molony, ny filahiany mbola voafehy tsara ao anaty rano ary lalaovin'ny ratsan-tanana malefaka. Nifanoroka mafy izy roa, ny sandrin'i Hery ilany maka tohana tsara amin'ny sisin'ny bakoly, ny ilany kosa iondanan'i Tahiana ary ny tanany manafosafo moramora ny nonony.
I Tahiana kosa nanohy hatrany ny kilalao nataony teo. I Hery mankafy, ny hafanan'ny rano efa mifandraika tsara amin'ny mari-panan'izy roa. Nankafiziny ilay kilalao, tamin'ny fihetsika fohy dia naka tohana tamin'ny tongony i Hery ary nanala ny sandriny ilany ary nikaroka tao anaty rano ny fivavian'i Tahiana. Nosafoiny mora, nolalovany ireo molotra roa, ilay bokotra kely hay efa tsapa mafimafy ihany koa, dia nosokatsokafany kely tamin'ny fanondrony roa. Somary nianga ny maojan'i Tahiana, sady nianika teo ambonin'i Hery tamin'izay. Ny filahiany no nankininy tamin'ny foto-peny ary samy nanaitra ny fananahan'ny iray avy. Safosafo, orokoroka, samy nanao izay ho afany izy ireo.
Tampoka, iny Tahiana fa nanala ny tanany tamin'i Hery, niantsampy teny amin'ny sorony, namihina mafy. Ny tanan'i Hery amin'io manamafy hatrany ny fikarohany ilay fahasambaran'ity vehivavy. Injay fa nikiaka tampoka i Tahiana no naka sento lalina. Dia nanoroka an'i Hery indray ary niondana taminy noho ny fahavizanana... tonga indray ny fahasambarana notadiaviny. fahasambarana natolotr'i Hery azy indray. Fahasambarana azony notakarina anefa nosarihin'i Hery hatolotra azy.   Safosafo sisa no afaka nataony noho ny tanany torovana. Afaka fotoana vitsy dia nitsangana indray izy ary nipetraka nifanatrika tamin'ity olon-tiany. Nampifanatoniny ny maojany ary nasainy nakarina tamin'ny sisin'ny bakoly ny tongotr'i Hery. Dia nikaroka ilay filahiana mbola nihenjana navelany tampoka teo izy. Naveriny ilay safosafo sy otra malefaka nataony. Ny masony tsy niala teny amin'i Hery mihitsy. Ny ratsan-tanany rehetra dia nafehiny ilay filahiana, nampiakariny, nampidininy, ary im-betsaka no nanaovany izany.
Tsapan'i Hery fa ho avy koa ny onjam-pahafinaretany, somary niarina izy, ny tanany no nalefany teny amin'ny sandrin'i Tahiana. Ary najanony ny fisefosefony, injay fa nivaoka ilay tsirin'ainy, nifangaro tao anaty rano. Ny ratsan-tanan'i Tahiana no nahatsapa ny fivoahan'ny tsirim-pitiavana tamin'i Hery.
Farany navotsiny fa torovana loatra ny tanany. Vita!
Samy naka aina tamin'ny toerana nisy azy izy roa! samy vizana, samy reraky ny filaharam-be natao ny maraina ihany koa tsinona.
Ny safosafon'ny tongotra sisa no nifanaovan'izy ireo. Kanjo nararak'i Hery ny rano ary nandefa ny rano madio vaovao, kanjo nangatsiaka tampoka sady tafatsangana izy ireo no nifanoroka, ny rano kosa no nanala izay roatran-tsavony sisa teny aminy.

Rehefa avy nifafa dia hoy i Hery nanatsafa!
- "Tandremo ary adinonao eo indray iny "string"-nao iny fa mety ahitan-doza.
- "Andray ry Hery," sady natorany teny aminy ilay servieta famafàna. Sady nitsikanikany fotsiny izy ireo.

Nifampitarika namonjy fandriana tena hiala sasatra nony avy eo, navelany teo ny akanjony rehetra fa tonga dia nankao an'efitra ary niditra tao anaty lamba sy nirakotra ary nifampitositosy naka torimaso.
- "Hery an!"
- "mmhhhhh!"
- "Inona kay no tianao kokoa, ny eo akaikiko sa ny eo akaikin'i Malala?"
- "Fa maninona?"
- "Tiako ho fantatra fotsiny!"
-"Tsy fantatro mihitsy, i Malala ange ry Tahiana ka renin-janako e! na dia mafy aza indraindray ny ataony tamiko, dia tahaka ny saro-piaro izany aho rehefa tsy te-hahalala ahy izy.Indraindray aza, toa tsiky sy fihetsika fotsiny dia mandrava ahy tanteraka fa mitady azy foana. Nefa i Alexia amin'io no mizaka ny tsy eran'ny ainy noho ny hadalàna nataonay."
- "Ary izaho?"
- "Vehivavy manana fitiavana be dia be ianao nefa mety diso fitoraka. Tsapako ny fahalemenao, ny fitiavanao, ny fahatsoram-ponao; Ary rehefa tia tokoa ianao dia tena tia. Nanonofy an'i alexia aho ange tamin'ny alina e!"
- "Izany?"
- "Nofiko, hono hoe nomeny fahafinaretana aho teo ambonin'ilay seza natoriako tamin'ny alina dia vita izay dia lasa izy ary tsy afaka nanaraka azy akory aho. Inona ary ny mety ho dikan'izany?"
- "Asa! mety hoe manina anao izy, te-hilaza fa mbola tiany omena izay tadiavinao ianao nefa tsy afaka hijanona aminao akory izy!"
-"Tsy azoko!"
- "Tantarao e!"

Dia notantarain'i Hery ny nofiny alina...
- "Hery an! Tsy fantatro fa mety ho tezitra amiko ianao, fa tamin'izao tsy nahita tory alina dia nidina aho saika hisotro rano, hitako nefa ianao mikofokofoka ao anaty lamba tao, dia nijereko, mbola matory, ny tananao manamboatra ny ..., dia nalako ilay lamba sady nesoriko koa ny pataloha sy izay teny aminao. Dia nataoko tahak'izay nataonay izay mihitsy, hay ve ianao nanofy e! Tsy taitra mihitsy ianao nefa tongako hatramin'ny fara-tampony; faly ery aho nahita ny tsirin'ainao nitifitra ny lanitra. Hay ve ianao manofy an'i Alexia tamin'iny e!"
Sady faly izy no toa nirehareha ery mitantara izany! dia farany nalefany teny amin'i Hery ny molony.
- "Ianao ity an! hitako no falifaly ery nanoroka ny takolako nony tonga ny maraina. Hay nahavita..."
- "Dia tsy azoko mihitsy, fa efa tratran'ny tahak'izay aho tany amin-dry Malala! Ary hatramin'izao aza mbola tsy azoko ny nahazo ahy."
- "Hery an! aleo matory aloha fa vizana isika!" dia niondana teo an-tratran'i Hery i Tahiana ary naka torimaso mamy.

Rehafa renoka iny Hery afaka ora roa, dia nitsangana tsiporamora i Tahiana. Niditra tao anaty efitra fandroana ary nanao ny akanjony rehetra; dia niverina tao amin'ny efitr'i Hery ary nanoratra taratsy kely hoe:
"Hery! Nandeha aho fa tsy tiako ho tratran'ny orana ianao hanatitra ahy! Rahampitso vao maraina aho dia tonga aty aminao, mandeha maka izay taratasy rehetra natao,
ary mankany amin'ny atitany mametraka ny antontan-taratasy hanaovana ny pasipaoronao."
Bisous be! Tiako ianao" sady nasiany sarisary kely misy fo tamin'ny soniany.

Dia napetrany iny ary lasa nijaikojaiko mora nidina ny tohatra, nanidy ny trano dia namonjy ny fodiany. Faly izy, heniky ny haravoana tany anatiny tany, toa maivana taminy ny fahavizanany nahazo azy hatramin'ny maraina.

Fa i Hery kosa raha niezaka ny niarina fa tsy nahatsapa ilay malalany teo anilany intsony dia gaga nahita ny efitranony milamina aok'izany sy ireto fitafiany mivalona eo ambony seza, nihevitra aza izy fa lasa any trano fidiovana i Tahiana ka nanararaotra nampiditra ny fitafiany izy satria moa mbola betska ny taratasy hokarakarainy izao hariva izao. gaga anefa izy nahita ity taratasy kely nivalona tsara nipetraka teo anilan'ny fitafiany ary noraisiny haingana hojereny izay tao anatiny. Inona moa hoy izy izany fa dia mandeha irery androany na dia mbola teo aza ny havizanana nahazo ahy

Fa mba nanao ahoana kosa ny tany am-pitandranomasiana tany?

Indreo izy roa Ratrema sy Malala fa toa faly sahirana toy ny akoho kely notsipazam-potsimbary, faly satria niverina niredareda indray ilay afo saika maty, kivy indray satria voatery hisara-toerana noho ny asa aman-draharaha tsy maintsy atao, toa zary adino daholo ireo disadisa nisy hatrizay, rehefa teny an-dalàna hamonjy ny trano fodiana dia taratra eny izany fifankatiavan'izy roa izany, ny safosafo tao anaty fiara karetsaka tsy holazaina intsony, variana hatramin'ny mpamily aza ka raha tsy notarain'ny fiara hafa dia efa nidona tamin'ny andrin-jiro iray, ny tao anaty tohatra mandeha amin'ny herin'aratra moa dia nahavitan'i Ratrema nanala sahady ny string-ni Malala ary ny nahatongavana teo ambony fandriana no ela dia efa tafala ny akanjo rehetra. Toa tsy ampy dimy minitra anefa iny fa tonga ny an'i Ratrema sady menamenatra ery fa toa tsy afaka nanome fahafaham-po an'ity malalany. Nihodina ralehilahy fa ramatoa kosa toa tsy nahatsapa izany fa niezaka niondana teo amin'ny sandriny. Kinanjo injay naneno ny antso an-tariby ka toy ny tsy teo ny nitsanganan-dRatrema
- "Allo, Mr Ratrema ihany ve izao?"
- "Izy indrindra " sady azony antsaina avy hatrany ny feon'ilay olona niantso azy.
- " Mialatsiny indindra tompoko raha manelingelina anao fa.."
- " fa misy inona" hoy izy nitsatsaingoka nanapaka ny resaky ity mpitantsoratran'ny orinasany
- "Tsy izany Atoa Tale fa misy olana ara-bola ato amin'ny orinasa nefa ny faran'ny volana fandoavana ny karaman'ny mpiasa efa antomotra."  
Niresaka elaela teo izy ilay mpitantsoratrany niantso avy aty Madagasikara.
Niezaka ny ho tony i Ratrema nony avy eo nanoloana izany olana izany satria tsy tiany ho faty sahady ilay fifalian'ny tokan-tranony

I Hery indray kosa amin'io fotoana io, …
Nalainy ny findainy tao am-paosiny ary nanindry nomerao teo izy
- "Tahiana? afaka mitsena anao ve za rahariva?"
- "Tsy maninona fa mety taratara kely izahay vao mikatona anio"
- "Andriko foana izany fa andrasako eo am-pita eo ianao sa aiza no tsaratsara?"
- "Izay iandrasanao ahy tsy mampaninona fa antsoiko ianao alohan'ny hiravako"
Vao avy niantso teo i Hery dia toa lasa saina izany, azom-pitia koa ve za sa dia maninona loatra e? Toa tsy mety ny saiko raha tsy mahita an'i Tahina isan'andro nefa fiarahana ara-nofo no tena hilako azy na izy koa aza mahatsapa an'izany satria toa mahita ny lanitra fahafito foana izy isaky ny miray amiko
Nandeha ihany ny fotoana, ny zavatra nokarakarakaina koa moa efa vita satria naka azy fotsiny no natao iny tolak'andro iny. Raha iny niandry ny filentehan'ny masoandro iny Hery no niditra fivarotana kely iray ka nanararaotra niala hetaheta, nandeha teo ny vinaniny nieritreritra an'i Alexia sy ireo zanany, hatramin'izay mantsy dia tsy naheno ny momba azy ireo intsony izy fa toy ny nofinofy sisa ny niseho hatrizay, nanao ahoana re izy izay efa nisy fiatsarana sa, ary izy telo mianaka kely, izy dahy mantsy e, toa mahasorena ahy na dia ny manonona ny anaran'ni Malala aza satria nampitondra ahy tao anatin'ny mangidy tanteraka namoizako ilay olo-tiako sy nanaovaoko nahatafalatsaka ahy hiaraka an'i tahiana izao, nefa, na dia izany indray aza renin-janako izy, iza ary Alexia izay nanome ny fony tanteraka ho ahy sa Malala izay renin-janako nampitondra fahoriana hoa ahy sa Tahiana na dia efa zokiko lavitra aza dia te tena tia ahy koa ary namonjy ahy tamin'ny sarotra, iza, iza ????
Toa tsy nisasaka akoty ny ranom-boankazo tao anaty tavoahangy de injany naneno ny findainy. Noraisiny, nojereny tsara ny soratra teo, nanantena mafy laharana avy any ampitan-dranomasina izy, kanjo laharana miafina no tao, tsy fantatra na avy aiza, mbola tsy diso fanantenana anefa izy fa noraisiny ihany.
- "Allo, iza kay izao azafady?"
- "Allo! (toa feom-behivavy), iza ary izao raha fantatrao!
- "I Malala ve?"hoy i Hery falifaly.
- "Malala an? Andray ry Hery, asa mihitsy izay nahazo anao. Eny e! Ekeko fa mafy ny olana ary mila tsy ho zakanao mihitsy. Fa i Tahiana ihany ity."
- "Hery an! sao dia misy zavatra tsy zakanao fa gaga be mihitsy aho noresahianao teo. Averiko fa mananihany ange ianao teo nanontany ahy hoe  tsenaiko ve ianao rehefa mirava? Izaho ange tsy miasa androany e! Tsy tsaroanao ve fa efa niteny taminao aho alina hoe tsy hiasa androany sy rahampitso fa hiaraka aminao hikarakara ny taratasy rehetra hanamboarana ny pasipaorinao? Sao dia mbola manonofy an’i Alexia foana aza ity ianao ity?
Hery an ! Mampanahy ahy ianao! tianao ve ny hamonjeko anao any amin’izay toerana misy anao izao? Nefa ny andro ity efa manomboka maizin-drahona.
Hery an ! am-pitiavana no iangaviako anao mandehana aloha mody fa ho avy any aho rahampitso vao maraina araka ilay taratasy nataoko teo.
Izay an! Veloma i Hery!"

Mafy tokoa izany ! Fa inona ity nahazo an’i Hery, dia sanatria ve tsy tsaroany intsony na ny andro sy ny ora aza? Fa nankaiza ny eritreriny?
Iny izy nijaikojaiko samirery niverina nody dia naka fandriana, lasa saina lalina amin’ity manjo azy.

Vao tonga tao an-trano dia niketriketrika indray ny sainy:
- Maninona aho no tsy mahatohitra fakam-panahy?
- Inona no tokony hataoko raha sendra ny vehivavy tahaka an’i Tahiana aho nefa tsy manana fo mitempo aminy akory?
- Dia sahiko ve ny hanararaotra azy nefa izy aza mba tia? Nefa toa onena azy aho rehefa tsoriko ny marina rehetra momba ny tsy fitiavako azy akory? Efa kapoka mafy eny an-tratrany ireny noteneniko azy ireny, nefa izy tahaka ireny alika kely mandadilady amin’ny tompony ireny ihany na dia mahare maharary aza!
-Iza marina no tokony hanambarako ny olako rehetra, ary afaka hamaha izao tady tsy zakako izao ?
Valaka teo ny tovolahy niezaka nitady valiny hoan'ireo fanontaniana toa nihodikondina tao anatin'ny sainy. Tapa-kevitra ny hiezaka hatory ihany anefa izy nony farany rehefa naka tsoa-kevitra fa toa misy maha marina azy ihany ny ny tenin’i Tahiana taminy hoe tsara aminy mihitsy ny mandeha mankany Mahajanga aloha maka rivo-dranomasina kely mba hampitony ny sainy.

 Tonga tokoa ny maraina, dia iny i Tahiana nanaitra azy nampaneno ny lakolosy teo am-bavahady. Rehefa samy vonona izy ireo dia lasa namonjy ny biraom-panjakana samihafa, naka ny taratasy. Nisy ireo mbola tsy vita fa tsy maintsy niandry, nefa nososohan’i Tahiana tany anatiny tany, hainy mihitsy ny nandangolango ireo mpiasa sasany dia iny fa nivoaka avy any taratasy voatombokase sy sonia. Niaraka nankany amin’ny atitany izy ireo nony hariva nanatitra ireo taratasy voaangona, nitady ilay polisy naman’i Tahiana, ka na dia hariva izay tsy fandraisana antontan-taratasy intsony aza, dia nampanantena ity farany fa afaka andro vitsivitsy monja dia hivoaka ny pasipaorin’i Hery, ary ampanatsoiny i Tahiana haka azy rehefa vita.
Nilamina aloha ny amin’iny, vita izay dia nankany am-piasany i Hery naka izay toro-marika rehetra mikasika ny dia ho any Mahajanga.

Tsy naharitra i Hery nony teny andalana fa nanontany an'i Tahiana.
-"Tena tamin’ny fonao ve no nitenenanao fa tsaratsara amiko ny manadino ny lasa rehetra momba an’i Alexia sy Malala fa tokony hitady olon-kafa vaovao aho ?"
Nangina vetivety i Tahiana dia nijery teny aminy.
- "Hery an ! aza eritreretinao fa te-hanana anao samirery aho, fa ny tiako hahatongavana dia ny hoe mety kokoa, satria aleo mamaky ny fon’i Alexia in-dray mandeha dia vita hatreo, toy izay ianao hanohy ny hiaraka aminy nefa hamaky ny fony foana. Tadidio fa lala-malama no handehananao, i Ratrema ve dia hamela anao fotsiny tamin’ireny fanalam-baràka nataonao teny Ivato ireny, dia jereo koa i Malala, mbola eo koa… izaho, eny e ! vitako ny hamehy tena tsy hisary zoro aminao intsony rehefa mahita izay anjarako aho."
- "Anjarako!" hoy i Tahiana, sady toa nanganohano ny masony.
Nosakambinin’i Hery izy, inona no vahaolana omena ity vehivavy ity? Asa
- "Tahiana ! Rahampitso maraina amin’ny 10ora ny fiaramanidina mankany Mahajanga no miainga eny Ivato. Antsoiko amin’ny telefaona foana ianao fa aza matahotra rehefa tonga any aho."
- "Tsy esoriko any aminao ny eritreritro, hoy i Tahiana sady nanoroka an’i Hery.
- "mbola tsy maintsy hitako ny hisaorana anao tamin’ny zavatra nataonao hatramin’izay, fa matokia, hihevitra lalina izany aho rehefa any Mahajanga any."
Nony tonga teo am-bavahady dia nifanao velma satria mbola handamina ny entana ho entiny i Hery :
- "Veloma Tahiana an ! Misaotra anao foana aho fa tena be fitiavana tokoa ianao."
- "Veloma Hery ! Soava dia dia mialà sasatra tsara!"

 Tany ampitan-dranomasina indray  kosa tamin'io fotoana io!

Indreo olon-droa mifampisakambina no hita ao anatin’ny efitra fisakafoanana. Misotro kafe sy dité mafana miaraka amin’ny mofomamy misy sokolà.
- "Malala an ! Fantatro fa tampoka ny niverenan’ny fifankatiavantsika. Efa tsy maintsy handeha aho hiverina any an-tanindrazana. Hazavaiko aminao vetivety ny mahatonga ahy tsy maintsy mody. Taloha dia nisy fitaka tsy maintsy natao teo amin’ny sampan-draharahan’ny hetra, azoko navilivily tsy naloa, kolikoly tsy maintsy natao izany hampandeha tsara ny orinasa.
Efa niova anefa ankehitriny ny fitantanana, misy ity resaka Bianco ity mety hahatratra izay nataoko taloha, ka tsy maintsy mandamina izay haingana dia haingana aho."
- "Ratrema an ! marina tokoa fa tena hanirery aho raha tsy eo ianao! zaho irery izany no hiantoka ny fikarakaràna an’i Alexia, nefa i Mahefa koa aza mbola tsy tomombana tsara. Eny e ! ny famelomana ny orinasa sy ny fitadiavana tsy maintsy atao Ratrema an!"
- "Malala an ! Fantatrao fa tena tia anao aho, ary izay indrindra no tiako tsy hanafinafenana izay zavatra rehetra aminao!"
- "Tsapako tokoa ny fitiavanao ahy Ratrema," sady nanoroka am-badiny izy.
- "Malala an ! misy zavatra mbola tsy nambarako taminao ity. Kanefa fantaro fa tena fitiavana anao no ilazako azy: Taorian’ny nahaterahan’i Cynthia dia nifampiresaka tamin’i Profesora Ranaivo aho, nila resaka taminy ny tokony hamerako ny isan’ny zanako. Dia natorony hevitra aho fa azo atao ny manao izany ka ny tadin’ny tsirin’aiko no hanapahana dia hampilamina ahy. Tsy misy olana, tsy misy fiantraikany amiko ny fandidiana fa dia tsy afaka miteraka intsony fotsiny".
- "Ratrema an ! nisy an’izany koa nahoana ianao no tsy niresaka tamiko."
- Eny e ! henoy fotsiny aho. Nasainy nanao fitiliana aho aloha satria nihevitra izy fa tsy maintsy mitahiry tsirin’aina aho fa sao dia misy ilàna azy any aoriana. Nefa nony natao ilay izy dia teo vao fantatra fa hay momba aho; izany hoe : tsy afaka hiteraka intsony. Dia gaga aho, nanontany tsara ilay Profesora, ary naverina natao ny fitiliana, dia nambarany fa tena momba aho hatramin’izay niainako. Nisafoaka aho, tsy hitako intsony izay noraisina, dia ireny loza nataoko ireny nampirafy ireny, nefa eto aho dia mifona aminao fa hay ianao niezaka ny hoe tia ahy nandritra ny enim-bolana, hatramin’ny niterahanao an’i Cynhtia, niova tanteraka ianao ary nitombina tamin’ny tokantranonao nomenao fitiavana tsy hay novaliana."
Taitra tampoka i Malala, nahatsiaro menatra, niondrika izy tsy sahy nijery an-dRatrema.
- "Malala an ! aza taitra amin’izany ianao fa tena tia anao aho matoa sahy niteny izany, ary tena porofom-pitiavana tokoa fa tsy fankahalana na kapoka nataoko taminao akory izany."
- "Ratrema an!" sady nanomboka nanganohano ny mason’i Malala, no niondana teo an-tsorony. "Hay fantatrao avokoa izany ny fahadalàna rehetra nataoko hatramin’izay."
- "Malala an ! aza mitomany izany malalako izany, aza mitomany fa tena fitiavana anao no nanambarako izany, tiako haposaka aminao avokoa fa tsy tiako hotazomina ho ahy samirery intsony. Jereo izao isika, fianakaviana iray. Fianakaviana feno tsara. Malala an! raha tsy nisy anao sy Vololona ange ka tsy nanan-janaka aho izany e! Ary isaorako an’andriamanitra lehibe aza fa nomeny zanaka mahafinaritra telo be izao aho hotiaviko, ary mitondra ny anarako avokoa. Malala an ! aza malahelo mihitsy ianao fa tena tiako ianao izay reniny, tiako koa ireo zanako ireo."
- "Ratrema an! mifona aminao aho fa nanfeniko taminao ny amin’i Toky, nefa tena nino aho fa zanakao i Cynthia, kanjo, hay tena zanak’i Hery…"
- "Malala an," sady namafa ny ranomasony, "azontsika avela any amin’izay iny Hery iny, jereo ity nataony tany Ivato, manala-bara-batana fotsiny. Tsy havelantsika hanelingelina antsika intsony iny. Minoa ahy marimarina fa hanantena ny tsy misy ilay iny raha mbola mikasa ny hiditra amin’ny fiainantsika…"

Efa nanakaiky ny fotoana tsy maintsy hiaingan'i Ratrema ho aty an-tanindrazana. Raha ny sitrapony dia ny hijanona miaraka amin'ny vady aman-janany izy, hitaiza an'i Toky sy Cynthia. Hikarakara an'i Alexia.
Naniry mafy izy ny hijanona aloha, nefa ny asa tsy azo anoharana fa tsy maintsy atao, miankina aminy ny zava-drehetra.  
Raha niditra teo an-dalan-tsaran'ny hotely izy sy Malala dia nasainy niakatra avy hatrany ity farany satria mbola handamina ny fandoavam-bola rehetra i Ratrema, tsy tiany ho hitan'i Malala koa izany satria mety hidangana loatra ny sarany mety haloa, moa  ny zazakely rahateo efa sasa-miandry ity reniny.

Dia iny Malala niakatra irery namonjy ny efitra fatorian'izy ireo.
Nandalo teo amin'ny efitra nisy an'izy dahy kely, hay efa natory aok'izany fa voakarakara tsara tamin'ilay mpitaiza, dia nomen'i Malala oroka mamy ny takolak'izy ireo, dia lasa nisolo akanjo ary nandraraka rano mafana. Rehefa izany dia nakatony ny varavarana ary nidiny tamin'ny karetsaka ary nandeha nandro izy. Lasa ny sainy nieritreritra ny aminy, ny amin'izy sy Ratrema, nefa tsaroany ihany koa ny momba an'i Hery.
Mba nanao ahoana ary i Hery izay, asa, mifamahofaho aminy ny alahelo, eo aloha i Ratrema izay handao azy. Toa lasa hanirery ilay fitiavany. Fa teo koa ny alahelony an'i Hery, na dia safononoky ny fitiavan-dRatrema aza ny fony, toa zara-raha voaly manakona ny masony fotsiny iny fa i Hery toa mbola tazana ao ambadika ao ihany.
Nanafosafo ny tenany tamin'ny savonimanitra i Malala, ny rano mafana no natopatopany sy navelany handifotra ny vatany, ny tanany kosa manomboka milalao ireo loha-nonony izay tsapany fa mangitikitika azy rehefa nosafosafoiny, tiany ilay mangoritsina kely amin'ny vatany, dia nataony mafimafy ihany, nofenjainy indray ireo nonony sady nalefany tany amin'i Hery ihany ny sainy. Nanonofy ilay nataon'izy roa tamin'ny voalohany, ilay tao amin'ny efitra lehibe, nitsiriritany mafy azy ary nanamparany ny faniriana te hitsapa izany hoe: hilalao fitiavana amim-binanto...

Naleony nanafosafo ny vatany satria efa fantany rahateo fa manomboka miha-mahazo vahana amin-dRatrema ny fitantanana ny orinasany, ka na dia miezaka mafy aza ity farany hanome fahafaham-po azy, ny filàny kosa mbola mirongatra mafy ka mitady izay mety hahazoany fahasambarana bebe kokoa.
Nampidininy tany amin'ny fivaviany ny tanany dia nosasany, satriny aza hanaitra azy izay nataony, ny sainy tsy miala amin'ilay manafosafo ny filahian'i Hery, ary raha vao tsapany fa mitambolona ao an-kibony ao ny fahafinaretany dia niala tao anaty rano izy sady naka fitoerana no nanamafy hatrany ilay fanafosafoana ny molotry ny fivaviany teo.
Natsofony tany ny ratsan-tanany iray, dia nampiany iray hafa koa, nohetsiketsehany mora no sady naveziveziny kely ireo fanondrony roa. Nandray fahafinaretana hafa indray izy manomboka miakatra any anaty lohany any. Nakimpiny ny masony hameno tsara ny endrik'i Hery tiany hanoloana azy eo. Miha-mitombo hatrany ilay fahafinaretany, tiany ho azo ilay fahasambarana. Satriny mihitsy i Hery no hanome azy izay, nefa ny tanany ihany dia ampy hahatonga azy amin'izay tiany hatao.
Rehefa tsapany fa mando tsara ny molotry ny fivaviany dia nampiany ny tanany ilany indray ka ny fanondrony indray no nanafosafo ilay bokotra kely efa mihenjana mafy, nokitikitihany, ny tanany ilany mbola milentika any anatiny any, ny ilany manapotsitra hatrany ny taova keliny ahazoany fahafinaretana izany tsy izy.
Nataony mafimafy hatrany ny fihetsiny, novelariny tsara ny feny hahazoany aina, ny tongony mitehana amin'ny taila mangatsiaka. Sefosefo no nasetriny ny fahasambarany izay te-hanafotra azy, farany, nakimpiny mafy ny masony sady nanjanony ny sefosefony ary tsy nahahetsika intsony izy, tsy nikiaka, tsy nivolana fa ny tanany no nakorisany mora nanaraka ny feny dia avy eo niverina indray tao anaty rano nanala ny havizanana kely mety mahatorovana ny vatany.

Afaka dimy minitra dia nivoaka tao izy, nitsangana namafa ny vatany ary nahatsapa hatsiaka, dia niakanjo ary namonjy ny efitra fatoriany. Kanjo, hitany Ratrema mitaiza an'i Toky kely matory eo an-tratrany. Zaza tsy manan-tsiny fa dia mandry fehizay eo amin'ity "rainy".
Nanantona azy ireo i Malala, namihina azy mianaka sady nitositosy taminy.
- "Halahelo ireto zaza ireto aho ry Malala an! Hanirery aho rehefa tonga any Antananarivo any. Malala an! rahafaka ampitso atoandro aho no handeha hitodi-doha any Antananarivo. Rahampitso i Alexia sy Mahefa no mivoaka ny hopitaly, afaka tonga dia miaraka aminy isika dia mitoetra any amin-dry zareo aloha alohan'ny handehananareo miverina ihany koa."
- "Ratrema an! izaho koa tena malahelo anao, izaho irery no aty. Ahoana no ataoko, ahoana no ampahafantarana an'i Alexia fa rainy niteraka azy i Mahefa?"   Tsy nahateny intsony Ratrema, olana goavana iray izay, nefa noho ny fotoana mety tsy hananany mihitsy dia tahaka ny hatodiny ao an-damosiny ao fotsiny.
I Toky no notaizainy tsara, nitady hevitra izy.
- "Malala an! Aleo fa hiresaka amin'i Mahefa aho aloha rahampitso rehefa hivoaka ny hopitaly izy mianaka. I Alexia mbola marefo dia marefo raha ampilazana izany, ianao koa mbola eto ka inoako fa hahita hevitra hatrany ianareo sy Mahefa ny amin'izany. Mino aho fa vao mainka aza izy ho faly raha mahafantatra izany. Entintsika am-bavaka e! Ny Krismasy koa efa manakaiky, aty izany ianareo efa-mianaka no manao fety. Tsy maintsy mifampiantso an-telefaona isika fa tsy hanadino anao aho. Izany Malala an!" sady nomeny oroka kely ny molotr'ity vadiny.

Nampatoriany moramora i Toky teo ambony fandriana.
Nanomboka nianjady taminy tamin'izay ny fisalasalàna, ny any Antananarivo mandrirotra azy, soa fa voavaha ihany ny olan'izy sy Malala.
Tsy nisalasala izy nisolo ny akanjony ary namonjy ny efitra fandroana, notarihiny nanaraka azy koa i Malala, nanampy azy nikosoka ny lamosiny. Nahafinaritra azy ny otra malefaka nataon'ity vadiny.
Rehefa vita izany dia niara-namonjy ny fandriana izy mivady, i Malala mbola mitady fahafinaretana hafa indray, i Ratrema koa mitady hanalana ny sorisory mitady hianjady aminy. Niray tamim-pitiavana izy ireo, nifanome hasambarana, izay no nanehoany ny firaisam-pony sy ny fifamelàna tamin'ny resany ny atoandro teo.
Teo no nahatsapan-dRatrema indray ilay safosafom-behivavy hanadinoana vetivety ireo olana rehetra tsy mampitony ny sainy. Ny fahasambarana no nanenika ny fandrian'izy roa iny alina iny, ary rehefa nahatsiaro vokim-pitiavana tsara vao nihevitra ny hatory, nifanome hafanana amin'ity alina mangirifiry manakaiky ny fetin'ny Krismasy.
- "Ratrema an! mbola tiako foana ianao!"
- "izaho koa mbola tia anao foana izany Malalako izany." 

 Tany Mahajanga...
Lanitra manga tsy misy pentina, masoandro mibaliaka mitondra hafanana migaingaina no nitsena an’i Hery raha vao nivoaka ny fiaramanidina nitondra azy avy any Antananarivo.
Vao tafavoaka seranam-piaramanidina Phillibert Tsiranana izy dia nandray ny fiarakaretsaka namonjy ny renivohitr’i Boina. Nankany amin’ny masoivohon’ny orinasa nanao ny sonia sy nametraka ny antontan-taratasy samihafa. Nomen’ny orinasa fiara ahafahany mivezivezy eran’ny tanàna, sady ilay hotely handray azy somary lavitra ny masoivoho. Dia lasa izy namonjy ny hotely. Napetraka ny entana, dia naka fandroana nanala ny hafanana efa mila tsy ho tanty sahady.
Hafanana izany, amin’ny fotoana tena mampivaivay rahateo izao tapatapaky ny volana desambra izao. Ny lanitra manga tsy misy pentina, ny masoandro mibaliaka sy migaingaina.
Nivoaka ny hotely i Hery, nandeha an-tongotra sahabo ho dimy minitra, niditra tamin’ilay toerana fisakafonanana. Ny tsiotsio drivotry ny ny fikopahana no feo manenika ny trano.
Tsy inona fa dia ranom-boankazo sy ronono mangatsiaka hatrany no tena mandeha amin’ny fotoana tahak’izao.
Dia roso nisotro sy nihinana i Hery. Nanirery teo, ny hanitry ny rivotra madio sy mafanan’i Mahajanga no nalainy ho namana nanohana azy.
Efa ela rahateo izy no tsy nandalo teto Mahajanga ary efa hitany tamin’ny fahitalavitra fa nisy fanamboarana be ny sisin-dranomasina ary efa nifaly havanja teny ny mpanao vakansy nandritra ny volana aogositra.

Vita ny sakafo, lasa izy niverina tao amin’ny hotely, natoritory sy naka aina ary tonga ny tamin’ny roa ora, dia nandray fiara ary niverina nankany amin’ny masoivohon’ny orinasa indray. Mahajanga rahateo tsy misy izany mitohy izany ny ora fiasàna fa tsy maintsy mijanona amin’ny atoandro noho ny hafanana.

Iraka no halehany aty, asa tsy dia hanahirana loatra, fa tena iraka nentina hampitony ny fanaintainany hatramin’izay. Asa tokoa izay tena hevitr’ilay talen’ny fitantanana ny mpiasa, fa tsapany hoe mila maka fialan-tsasatra marina i Hery fa mafy loatra ny asany. Izy rahateo tsy nilaza tamin’ny mpiara-miasa mihitsy ny olana misy aminy tamin’ny lozam-pifamoivozana nanjo an’i Alexia.
Nalefa ny antso nankany Antananarivo, naka ny toromarika rehetra dia nanainga niaraka tamina mpiasa iray nankany amin’ny sampan-draharahan’ny fananan-tany. Tsy dia fivezivezena loatra ny tao, fa dia tsy maintsy amin’ny alatsinainy indray satria misy taratasy mbola alefa mankany amin’ny talen’ny sampan-draharaha.
Nataony ny tatitra nalefa mailaka nankany  Antananarivo, dia lasa izy aloha nandehandeha teny amoron-dranomasina, naka alokaloka teo akaikin’ny baobab ary namonjy nipetrapetraka tamin’ny seza vato nony avy eo.
Nijery izay mpandalo nefa ny toerana tahaka ny efitra tsy misy olona, fa zara raha fiara vitsy monja no mandalo, ny andro rahateo vao amin’ny 3 ora sy sasany. Naka ny rivo-dranomasina mafana amin’ity masoandro mitolaka manamena ny fara-vodilanitra. Nanala ny sorisoriny teo ambony tamboho vato no mijery ny ranomasina manopy mena an’i Mahajanga.

Any izay i Alexia, malahelo izy fa atao ahoana moa, tsy misy afaka hanova ny fitiavany na iza na iza, fa dia resaka fotsiny ireny ataon’i Tahiana hoe ny manova no mety. Dia sanatria ve tahaka an’i Tahiana izy ka tsy hahita izay tsara mendrika azy fa mitady randrana manendrika ny hafa.
Tsia an! Hoy i Hery tany antsainy, tena fitia mifamaly ny anay roa ary tena  fitia mifamato-maty mihitsy.

Nandany ny harivany teo i Hery, nanomboka niha-betska ny olona no tonga teny amoron-dranomasina. Nijerijery izao olom-patany nefa tsy nahita. Ny andro rahateo mbola ao anatin’ny fotoana anaovan’ny ankizy fanandinana any am-pianarana ka mbola vitsy ny mpitsidika an’i Mahajanga. Asa mety ho tonga rahampitso vao maraina kosa izao ny mpanao vakansy.

Lasa izy, namelona ny fiara dia nody niverina tany amin’ny hotely, satriny hijanona nefa izy manirery moa ny fahavizanana toa nanainga azy hody.

Raha hanokatra ny efitranony iny izy dia nisy vehivavy vao tonga miaraka amin’ny valizy ampian’ny mpitondra entana teo amin’ny efitra nifanila taminy. Nifampijery izy ireo:

- "I Hery! I Hery ve ianao? Oay, tena i Hery ity!"

 Tsy nihetsika teo amin’ny toerany izy fa nitsiky fotsiny. Ilay mpitondra entana no nasainy namoha ny varavarana sady nampiditra ny valiziny.
Asa, toa faly ny fahitana ny endriny mahita an’i Hery sady nibanjina tsara amim-pitsikiana.

Fitafiana mihaja miloko lavenona no nanaovany. Ny zipony hatreo amin’ny lohalika ary misy tataka manaraka ny atsasam-pe. Lobaka fotsy somary manify no anatiny, ary ny moro-tendany mivoaka ety ivelany maka zoro telolafy tsara
Solomaso fotsy ary lokomena sy manjamaso manify no nandravaka ny tarehiny. Mihaja, hita amin’izao fitafiny izao fa olona manam-pahaizana sy manam-pahalalana.

- "Hery! Ela izany! Andraso ange e! Tamin’ny 1996 no nahitako anao farany." Nanatona an’i Hery izy, sady nandray tanana azy. I Hery kosa amin’io nitsiky fotsiny. Tsy nahateny. Fantany tsara ity vehivavy ity.  
Pejy 33
2006/04/30,08:07

I Mihary io. Ela tokoa izany, tamin’izy nanala bacc no nifankahitan’izy ireo farany. Niray kilasy, nitovy fahaizana, nifanjinja ary niady toerana ho voalohany hatrany tany am-pianarana.

- "Mihary! Niova be ianao, tonga soa, vao tonga izao ianao e?"
Nanatona i Mihary sady nandray ny tanan’i Hery havia:
- "Mbola tsy manambady ve i Hery?" Sady nihomehy kely izy.
Dia noraisin’i Hery koa ny an’ity vehivavy.
- "Ary ianao ka! Mbola tsy misy peratra mihitsy. Ela izany ry Mihary, tsy nampoiziko mihitsy ny hahita anao aty Mahajanga. Fa inona no anton-dianao aty?"
- "Andao aloha hiditra ato amin’ny efitranoko e!" Sady niverina teo am-baravarany izy.
Ilay mpitondra entana mbola niandry azy tao no nomeny fahafaliam-po dia lasa.
Nijoro kely teo an-tokonana I Hery, nandinika an’i Mihary no toa lasalasa saina izany.
- "Samy mivahiny isika eto, hoy i Hery, fa ianao inona no anton-dianao?"
- "Tena faly mihitsy aho ry Hery mahita anao aty, nanana tahotra be mihitsy fa vao izao aho no mandalo an’i Boina. Napetraky ny fiaran’ny minisitera fotsiny aho dia lasa indray izy nitondra olona nankany Mampikony. Saritany fotsiny izao no tokony tsy hahavery ahy eto."
- "Tsy very izany ianao ka! Izaho koa eto afaka hanampy anao."
- "Misaotra mialoha," hoy i Mihary, nametraka ny valiziny teo ambony fandriana, avy eo naka seza ary nampandroso an’i Hery.

- "Nanao ahoana aloha ianao e! firy taona izay isika tsy nifankahita! Sivy taona. Izaho tany Amerika tsy dia nahalala vaovao mikasika ny namako rehetra taty Dago fa zara raha nandalo fotsiny dia niverina tany indray. Ny toerana koa tena lavitra, tsy maintsy mandalo Paris foana rehefa mba hody, dia mievrina any indray rehefa ho any New-York. Inona izao no ataon’i Hery?"
- "Izaho ve? Tsy fantatro, inona no tianao?"
- "Andray ry Hery, mbola be vazivazy foana! Izaho nalefa nianatra tany Amerika iny dia nanao fianarana mpitsabo, vita izay dia naka fandalinana manokana momba ny fananahana sy ny fampiterahana. Ary resaka momba izay mihitsy aza no anirahana ahy aty."
- "Tsara be izany, izaho indray, ... tsy haiko ny hanambaràna azy anao.
..."
Nifampijery izy ireo. Samy nahatsiaro ny lasa efa ho folo taona izay.
Nifampanontany an’eritreritra izay samy nanjo azy nandritra izany fotoana rehetra izany.

Sivy taona lasa, ... , samy nitana ny laharana voalohany hatrany moa, niady toerana, nifampitaha fahaizana , dia nanandrana nifankatia tamin’ny fotoana tsy nampoizina, kanjo, nandrehitra afom-pitiavana tampoka tao am-pon’ny tsirairay, dia nanandrana nanao ny fifanorohana voalohany, nitempo niaraka tamin’izay ilay fitia vao nitsiry ka avy dia nidoroboka.
Ny nahagaga dia lasa nisy nisosoka ilay laharana roa voalohany tao an-dakilasy. Dia noravàna tampoka koa ny fifankatiavan’izy ireo. Lasa nifanalàn’ny ankizy tao am-pianarana izy roa, ny esoeson-teny tsy zaka intsony. Dia naleo nisaraka tsy nisy naratra. Ilay fo nitempo fitiavana voalohany anefa na dia izany aza  dia mbola nifonoka nitsilopilopy tao ihany.

Tsy nisy niteny, nitsangana i Mihary dia namaha ny valiziny, nanala ireo akanjo vitsivitsy teo imason’i Hery, nanokatra ny larimoara dia nanantona ireny tao.
I Hery kosa tsy niala any amin’i Mihary ny masony. Nandinika sy namerina taminy ny lasa rehetra niainan’izy roa. Fitiavan’ankizy, sa tanora saina loatra tamin’izany, sa fianarana no nibahana tao anatin’ny loha? Izao, tsy izany intsony fa efa manjaka tanteraka ao anaty ny fitiavana, efa lasa tsy maintsy atao indray aza izany fa tsy mety intsony. Lehibe ny tena, mitombo taona tsy toy ny tamin’ny lasa. Miha-matotra ara-batana fa ny saina indrindray no misavilivily te-hiverina amin’ny taona nahazaza.

- "Mihary an! Avelako aloha ianao hiala sasatra tsara fa vizaky ny nandeha fiara. Atsy ambadika atsy ihany aho raha miisy ilànao ahy. Tsy maninona angamba raha miara-misakafo isika sy ianao izao e? Dia entiko mankeny amoron-dranomasina avy eo hijery ny hakanton’i Mahajanga."
- "Iée! Mandondona ao aminao aho rehefa vonona, mbola mety hatory kely minitra vitsivitsy fotsiny aho dia miaraka aminao misakafo fa tsy mampaninona," hoy izy nitsiky.

Nangingina irery teo i Mihary, nampirina ny entany, nandray ny efitra fandroana sady nandinika ny lasany. Namerina tao an-tsainy ny fifanorohan’izy roa voalohany. Oroka natao ho andrana fotsiny, tsy naharitra akory nefa nampirehitra ilay afom-pitiavana niredareda ary tsy navelan’ny sasany hahazo aina dia tsy maintsy novonoina. Lasa nifanalavitra avy eo rehefa vita ny fanadinana, lavitry ny fo ve moa, tsy ho lavitry ny maso? Dia nifanadino, nefa tsy navelan’ny fotoana tsy nifankahita.

I Hery kosa, rehefa avy naka fandroana vetivety dia nandamina ny antontan-taratasy rehetra nokarakarainy ny hariva teo. Vita izay, nalefany ny fahitalavitra dia nanaraka tantaram-pitiavana izy teo am-piandrasana izay handondona teo am-baravarana.

Injay fa nihodina ilay hidin-trano, dia nojereny tsara. Iny Mihary fa niditra ny efitra. Niova akanjo ary raoby fohifohy hatreo amin’ny lohalika no nanaovany, ny moro-tongony tahaka ny felam-boninkazo manonjanonja manopy manga tanora. Ilay didin’akanjo manaraka ny toe-batany tsara. Izy rahateo, tsy dia ratsy, eny e! azo sokajiana ho tsara aza, miaraka amin’ny volony hatreo amin’ny hatoka mibokona tsara manendrika ny akanjony.
Niova i Mihary, niova ara-batana, ary ara-tsaina ihany koa. Tsy i Mihary ilay nanao sain-jaza fahiny, fa efa Mihary, manana ny maha-izy azy.

- "Hay, vonona ianao ! Efa miha-alina koa ny andro! Tonga dia handeha isika an! Izaho no manasa anao na dia izay taona maromaro tsy nifankahitàna izay aza," hoy i Hery.
- "Tsy maninona ka, fa amin’ny manaraka dia izaho no miantoka! Mahagaga tokoa fa ny efitra antsika sy ianao dia mitovy tanteraka, na dia ny lamba sy ny fanaka samihafa aza."
- "Ka Hotely ange ny ato e! Andao handeha fa ianao rahateo vizaky ny dia, mila matory aloha."

Iny i Hery sy Mihary nandray fiara nankany amin’ny trano fisakafoanana akaikin’ny moron-dranomasina. Nifampitafa. Namerimberina ny fiarahana fahiny, nanontany ny vaovaon’ireo mpiara-mianatra nilaozana hatramin’izay.
Dia nifankahazo am-po tsara. niresaka ny amin’ny asa sy ny iraka ataony avy:
- "Inona no tena anirahan’ny minisitera anao aty fa tsy azoko tsara?"
- "Hanao famelabelaran-kevitra momba ny reny bevohoka sy ny ady amin’ny tazomoka aho rahampitso. Ary amin’ny alatsinainy, misy atrik’asa sy fandalinana manokana mikasika izay ihany. Sady mba maka fialan-tsasatra ihany koa e ! Zara aza mba misy izao, sady tafiditra ao anaty faran’ny herinandro hialàna sasatra. Hazakazaka lava anie ny ao Antananarivo ao e ! Ny rivotra mila tsy ho tanty intsony."
- "Marina tokoa izany teninao izany, izaho koa tena miha-vizana mihitsy amin’ny asa. Dia izao faly mahita anao izao aty. Zara aza ny orinasa no miantoka ny lany."

Nandeha teny amoron’ny ranomasina izy ireo rehefa vita ny sakafo, betsaka ny olona nifamezivezy teny, ny andro koa diavolana, ny kintana no mameno ny lanitra. Feno olona misakafo sy mihinana masikita eny amin’ny sisin-dalana akaikin’ny Alliance Française iny. Efa miha-tonga ihany koa ny mpanao vakansy, ary mameno ny arabe ireo fiaran’Antananarivo mitsidika an’i Mahajanga. Eny no fotoana hifankahitàna sy ifanomezana fotoana, iresadresahana, ijerena ny ranomasina somary mangina tsy dia manonja akory. Ary eny koa ny zanaky ny alina no mihaodihaody hitady izay jonoiny amin’iny alina iny.

Nitodika tany amin’ny ranomasina izy ireo dia nifampiankina moramora.
- "Ohatran’ny mampihomehy fa tsy niezaka mihitsy aho na dia ny hanoratra tany aminao aza tany Amerika tany."
- "Eny e ! na dia izaho koa ! repotry ny fianarana sy ny olana mitranga samihafa, isika koa moa tsy tena natao hoe nifankahazo tanteraka talohan’ny fanadinana dia naleo aza tsy nahatsiaro intsony."

Ny nahagaga dia isaky ny resaka momba azy roa tsy maintsy miafara amin’ny fahanginana foana. Asa, mety misy afo mirehitra foana any anaty fon’izy ireo tsirairay any fa tiany hotondrahana rano ho faty fa tsy avelan’ity tany be fahoriana ity tsy hihaona sy hirehitra hiredareda indray.

Tsy naharitra ela teo akory izy ireo fa samy vizaky ny dia natao, indrindra i Mihary, dia nitodi-doha niverina tany amin’ny hotely indray, haka torimaso amin’izay.
Tonga teo an-tokonana ! Dia samy nirary torimaso mamy sy nifanao veloma. Samy niditra tany amin’ny efitranony ny tsirairay. Niara-namelona fahitalavitra , samy fandaharana mitovy no nojerena. Tantaram-pitiavana maneho ny fitiavan’olon-droa mifanalavitra. Niara-natoritory sy naka aina tsara. Nieritreritra ny fiainany teo sady nanao fampitahàna ilay sarimihetsika amin’izay manjo azy. Rindrina sisa no nampisaraka. Rindrina manakona ny fiainana roa mety miara-dalana. Rindrina sisa mety hiaro an’i Hery amin’ny fakam-panahy. Ary rindrina kely sisa manakona ny tsy nifankahitan’olon-droa nifankatia efa ho sivy taona lasa.

Tampoka, nitsangana i Mihary namonjy ny varavarana. Nivoaka ny efitranony, vao saika handondona, i Hery koa manokatra ny varavarany sady taitra nahita an’i Mihary efa manoloana azy.
- "Mihary!"
- "Hery!" hoy ity zazavavy, sady nisarangotra teny amin’ny sorok’i Hery no namihina azy mafy. "Tsy avelan’ny fotoana tsy hifankahita isika. Nalahelo anao aho tany, ary fantatro tsara fa mbola tia anao foana aho."
Iny Mihary nanakatra ny molotr’ity « malalany » izay nanaiky ihany koa satria nahatsiaro loatra ny fahiny.
Niredareda tampoka tao am-pony ilay afo tena nitsilopilopy kely hatramin’izay. Niverina nahazo aina, nanafàna ny fon’izy ireo ; Nifanoroka ela, nifamihina mafy koa, niditra tao an’efitra ary nakatony varavarana.

Nifanakalo fitiavana tamin’ny oroka mamy teo izy fotoana fohy. Dia nifampitarika nipetraka teny ambony fandriana. Namerina ilay oroka teo indray, ny tanan’i Mihary amin’io eny an-tendan’i Hery, midina manafosafo ny tratrany mitsapa sady manindry mora ny hozatra manodidina. Lehilahy sady bikàna no manana endrika. Naka fy sy mitsapa ny herim-batan’ity olona horohany. I Hery kosa mitazona mafy ny valahan’i Mihary ary mamikitra ny molotra toa malai-misaraka izany.
Ilay tanan’i Mihary avy eo nihodina nankany aoriana namonjy koa ny lamosin’i Hery ary nidina nikaroka ny morotr’akanjo ambony nanaovan’i Hery.
Natsofony tany ny tanany naka hafanàna ary nampiakatra ilay lamba manify nanaraka ny lamosiny. Ny safosafony amin’io malefaka dia malefaka. Mandalo ny hazon-damosina mafy sy mahery vaika.
I Hery kosa, nikisaka kely nanoroka ny tarehiny sady nandalo ny hatoka naka ny fofona manitr’i Mihary. Nitsiry taminy ny faniriana handry amin’ity fitiavany voalohany, efa faniriany taloha hatry ny ela saingy tsy hitany indray raha tsy izao. Tsapany koa ny tanan’i Mihary manainga ny akanjony ambony ary somary niala tamin’i Mihary vetivety izy, nikisaka sy niditra lalindalina kokoa tamin’ny fandriana, nanala ilay akanjo teo ary niseho niharihary amin’izay ny toe-batany tomady sy bikàna nahafatifaty vehivavy mihoatra lavitra ny iray.

Nipetraka izy nijery ity tovovavy eo akaikiny, nijery izato bika niofo sy niova ho tena vehivavy.

Mihary kosa, nipetraka teo ambony lohaliny, nifanatrika. Ny tongony roa no naforitrany dia niarina indray izy nandohalika, nanankina ny tratrany tamin’ny tarehin’i Hery, nisy hafanana nifandrirotra tamin’izy roa, i Hery nahatsapa ny halemilemin’ny nonon’i Mihary, ity farany kosa, nahare ny hafanana nivoaka tamin’ny molotr’i Hery mitohaka amin’ny akanjony manify.

Nahodin’i Hery tany aminy avy eo tanany roa, namatotra an’i Mihary hitohoka eo amin’ny molony. Nanafosafo indray ny lamosina, ny dongona roa malemilemy ary nidina hatreny amin’ny feny hanakatra ny moro-tongotr’ilay raoby manga tanora. Ningainy moramora, nakariny hiakatra. Saingy nalatsany indray, nitady irika kely izy hanorohana mivantana ny tratran’i Mihary, norohany homeny hafanana. Iny oroka iny no niampita namelona ny tsirim-pitiavana hampiray azy roa.
Tsapan’i Mihary fa mando ny fivaviany, efa notadiaviny koa, vetivety dia hitan’i Hery ny famaha ilay akanjo raoby avy ao aoriana ary notaritiny hidina, teo amin’ny tadi-nono dia najanony, novahàny tamin’ny tanana efa zatra tokoa, dia notohizany indray hamaha tanteraka ilay famaha teo.
Ilay tanany avy eo niakatra indray nanafosafo mivantana ny lamosina, isaky ny santimetatra dia nisy onjam-pahafinaretana nandalo tamin’i Mihary, ny tanany no mamikitra mafy amin’ny lohan’i Hery mbola manoroka ny tratrany. Vetivety dia nilatsaka ilay raoby ary nanaraka azy teo ilay tadi-nono.
Namonjy moramora ireo nono roa avy eo ny tanan’i Hery, nitsapa ny haleminy, nono somary kelikely nefa miatrika tsara, vontom-pitiavana efa te-hiray rahateo.

Niahaka tamin’i Hery tanteraka i Mihary, nanolotra ny vatany ho azy, ho an’ity olon-tiany nilaozany elabe.

Efa ela no nahatsapan’i Hery ny fihenjanan’ny filahiany, efa naniry mafy an’i Mihary izy raha vao nifanoroka fotsiny izy ireo. Niala vetivety monja, nanala tanteraka ilay raoby teo amin’ny lohaliny. Tsy tratra fa novahany haingana koa ny patalohan’i Hery, ary natosiny hidina, ity iray nanampy sady nanainga ny maojany ary samy iray sisa ny fitafiana teny amin’izy roa. Ny iray fotsy ranoray, ny iray mainty misy dantela manify dia manify manaraka ny vatany.
Hita teo ilay silipy fotsy efa mibontsina managadra filahiana efa tena mihenjana. Nosafoin’i Mihary vetivety dia nakariny ny tanany, nifanoroka indray izy roa. Nifanome hafanana, hafanana nitondra fitiavana, fitiavana nitondra fahafinaretana, ary fahafinaretana hitondra fahasambarana.

Avy eo dia niarina, nitsangana teo amorom-pandriana dia nidina tamin’ny tany, nanakatra ny faritry ny filahian’i Hery, nosafosafoiny ilay silipo fotsy, nosafoiny ny fe dia nakariny indray. Avy eo nosintoniny vetivety ilay izy ary niseho tanteraka ny fihenjanan’ity hazo tokana mifono nofo mahery. Natsangany tsara, nosafoiny, nofeheziny ary nofenjainy tamin’ny ratsan-tanany.
I Hery amin’io mangitakitaka ny any anatiny any. Isaky ny mandalo manafosafo ny voan-tsirinainy ny tanan’ity olon-tiany dia mangoritsina kely ny any anaty lohany any. Eo am-pelatanan’ity tovovavy ity ny fahafinaretany tsy tiany hajanona. Dokotera matihanina amin’ity raharaha ity no mikarakara azy.

Nanondrika ny lohany i Mihary, nanoroka ny fari-pahasambarana somary voloina madinika, nanaraka ny vatam-pilahiana, teo amin’ny lohany dia ny lelany no nanafosafo ilay hoditra malama, farany, ny molony no nakombony ary nampidiriny amin’izay ity taovam-piraisana lehibe ary nameno ny ati-vavany. Ningainy kely dia navoakany indray, nosafoiny tamin’ny tanany, naveriny natsofony tany indray.

Tsy naharitra i Hery fa nimenomenom-pitiavana tamin’i Mihary, te-hanao mafy izay atao aminy, ny tanany manafosafo ny volon’ity tovovavy mikarakara azy. Farany, niantso an’i Mihary izy hiakatra eo ambony fandriana, dia nanaiky ary nifanao ambony ambany izy roa, niverina indray ilay nataon’i Mihary, i Hery kosa nanala ilay atin’akanjo mainty ary nandatsaka azy moramora. Ny maojan’i Mihary avy eo no misabaka eo ambony lohan’i Hery, hitany amin’izay ilay faritra maha-vehivavy efa tsy andriny intsony, malama tanteraka, nosafoiny ilay faritra, efa mando dia mando, vao nandalo ny tanany dia nisy tsipika hamandoana nandranoka vetivety nanaraka ny ratsan-tanany, nibitaka hafaliana tamin’izay i Mihary fa ny filahian’i Hery no nopotseriny mafy.

Tsy nanana eritreritra hafa intsony i Hery, ny tiany hatao farany, ny hanome an’i Mihary ny lanja mitovy amin’izao ataony izao.
Nosintominy ny maojan’i Mihary hanatona ny molony, naka tsiro teo izy, i Mihary manomboka mipararetra, tsy nahatàna ny fihetsiny, isaky ny mandalo ny lelan’i Hery eo amin’ny bokotry ny fitiavany, izy te-hikikiaka mafy, te-hitroatra amin’ny onjam-pahasambarana manefika azy. Farany, tsy tantiny intsony, niala tampoka, ny fivaviany efa mandranoka izay tsy izy, ny lohaliny malemy toran’ny rian’aratra madinika nameno ny tongony. Nandady moramora ary nipetraka teo ambony kibon’i Hery. Natsangany tamin’ny tanany indray ilay filahiana, najorony tsara, ary natohony teo ny fivaviany, nasafosafony teo, i Hery amin’io nahatsapa faniriana mafy, ary miandry fotsiny ny ataon’ity olon-tiany. Tobaky ny hamandoana ny lohan’ny filahiany ary vao mainka aza nampihenjana azy mafimafy kokoa.

Tamin’ny fihetsika malemy no nampidiran’i Mihary azy tany anatiny tany, ny lanjany iray manontolo no nalatsany hidiran’ny filahian’i Hery, nakimpiny faran’izay mafy ny masony, nakatony tahaka izay koa ny hozatry ny fivaviany rahafa tonga hatramin’ny farany.
I Hery etsy mankafy, mahatsapa ity fivaviana manery ny filahiany.

Tsy nihetsika elaela teo i Mihary, nampijanona ny sefosefony, farany nosokafany ny masony, nojereny, nikoropaka tampoka izy naka izay lamba teo akaikiny teo, izay voarain’ny tanany fotsiny kanjo ilay silipo fotsin’i Hery no voarainy. Iny no nalainy namafany ny faritra maha-vehivavy azy.

Gagagaga i Hery, tsy hitany izay mitranga ao aloha ao, niarina izy nijery. Niezaka nanafina i Mihary, kanjo hitany ihany fa niavaka be ilay menamena nitakosina tamin’ilay silipo.

-« Mais, tu es….vierge ! », « pu*$£¤ de &%$*§de », sady niteny ratsy izy no niala tamin’i Mihary tampoka, ary nitsangana niala tamin’ny fandriana. Taitra ny anao lahy, taitra satria tsy nampoiziny ny zava-nitranga taminy. Taitra ary nivadi-po tamin’ny zava-bitany.
Fanindroany izao no nanaovany toy izao, ary tamin’i Alexia ihany no farany.
Niforitra teny ambony seza izy, toa nahatsiaro menatra tamin’i Mihary.
- "Tsy noheveriko hanao toy izao ianao, raha ny mahazatra, ny lehilahy lasa …" - - "Hery an ! tsy azoko mihitsy. Sao dia misy aretina ary ianao dia manenina."
- "Tsia an ! tsia dia tsia ry Mihary, fa tsy nampoiziko mihitsy, tsy ninoako mihitsy izany hoe ianao lasa tany Amerika dia niverina avy any mbola virjiny izany"
- "Misy foana ny maningana. Fa resahiko aminao ny antony amin’ny manaraka. Fa izaho ve aloha havelanao amin’izao!" sady nahatsiaro menatra i Mihary no nisintona lambam-pandriana horakofany. Nidaboka izy avy eo, toa nahatsiaro nenina ihany koa.
- "Raha ny mahazatra fa tsy fantatro loatra, ny lehilahy aza vao mainka faly raha manaisotra ny maha-virjiny ny vehivavy, na misantantra ny firaisana voalohany, nefa ity ianao toa akoho voakapoka mitakoko samirery etsy ambony seza." Nisalobona tao anaty lamba izy, ary tsy nijery an’i Hery intsony.

Tsy hitan’i Hery izay natao, i Mihary, i Mihary ve no nanolotra izay sarobidy taminy natolony ho ahy. Fa inona no dikan’izao?

Tsy sahy niatrika ny hazavàn’ny jiro intsony i Mihary, norakofany lamba tanteraka ny tenany. Naharary azy ny faritry ny fivaviany, ny fanaintainana nanakotsako. Fanaintanana niharo nenina, nenina tamin’ny nataony teo. Reny fa maharary azy isaky ny mikitika iny faritra iny fotsiny ny tanany.
Nefa dia notereny ihany na dia maharary aza, notohizany satria tiany handramana ny hahazo fahafinaretana anatin’ny fanaintainana tsy maintsy nolalovany. Ny ratsan-tanany roa no naveziveziny tsimoramora teo amin’ny molotry ny fivaviany. Safosafo mora, malefaka dia malefaka, hamelona indray ny loharanom-pahasambarana tapaka teo. Ratsan-tanana efa nihoatra ny sehatry ny fanandramana, efa mahay mankafy, ny sainy no nalefany tany amin’ilay olona niriny fatratra hampita azy ny dingana farany ho tena maha-vehivavy azy, tahaka ny taloha, tahaka ny fanaony fony izy samirery. Tsy iza io fa i Hery.
Nisokatra moramora indray ilay molotry ny fivaviany, niverina nandranoka ilay voankazo mamy nisantatra ny fiainana teo.
Niezaka ny tsy hihetsika loatra mba tsy hahitan’i Hery izay nataony tao anaty lamba tao. Tiany ho fahatsiarovana tsara fa tsy ho nenina entiny miaina mandra-maty ilay fanapahan-kevitra hiala amin’ny maha-tovovavy fa hisantatra kosa ny toerany vaovao dia ny antsoina hoe vehivavy.
Voakajy antsakany sy an-davany ny hetsiky ny tanany rehetra. Isaky ny kisaka milimetatra iray ny fanondrony dia voatanjona hitondra fahafinaretana ho azy.
Ilay fanaintainana teo tiany hahena, ary ny fahasambarana kosa tiany hitombo.
Tsy nihevitra zavatra hafa intsony i Mihary, tahaka ny voafafa avokoa izay rehetra manodidina azy. Izy irery manoloana ny faniriany.

Injay fa nisokatra ilay lamba nosalobonany teo, tsapany misy hafanana manakaiky ny tavany, oroka malefaka fotsiny dia nampangorintsina ny sofiny. Nitodika kely izy, ny masony mbola mikipy, dia nanolotra ny molony tamin’ity tarehy mitondra hafanana ho azy.

Oroka faran’izay mamy no nifanaovan’izy ireo, oroka nampitosaka indray onjam-pahafinaretana vaovao, nitambolona tany an-kibony tany, niverina nandranoka ilay voakazom-pitiavana, toa zary tsy tsaroana intsony ilay fanaintainana saika nandifotra azy. Ny ratsan-tanany rahateo nanampy tosika hatrany, farany niala tanteraka ilay lamba norakofany, hany fitafy sisa dia ny rivotra tonitony tsara nameno ny efitra. Naka toerana nandry tamin’ny lamosiny izy avy eo, ny feny somary naforitra nanome vahana ireo tanany teo amin’ny elakela-peny.

Ny fahitan’i Hery an’i Mihary manafosafo ny zohim-pahafinaretana dia nampihenjana indray ny filahiany hatramin’ny faran’ny mafy indrindra. Noraisiny tamin’ny tanany ny azy dia nosafoiny mora koa. Naveriny ilay oroka mandadilady ny vatan’i Mihary teo, nandalo ny tendany, ny nonony, ny lelany nikitikitika ireo loha-nono ary nanaitra tampoka ity vehivavy fa toy ny nolalovan’aratra ny kibony. Niala tampoka avy any ambany ny tanan’i MIhary, namonjy ireo nonony ankiroa, nitady ny loharanon’ilay rian’aratra teo.
I Hery kosa, nidina hatrany, nanorokoroka ny kibo sy ny foitra, nidina hatrany amin’ny faritry ny fahasambaran’i Mihary, hafanana mivaivay no tsapany amin’ny molony.
Nakombony ny molony roa nisintona ilay hozatra kely efa nibontsina sady nivoitra tamin’ny toerany. Niainga tampoka i Mihary, tsara loatra ilay izy, tsy tiany hijanona mihitsy.
Nimonimonina saika hikiakiaka fahasambarana niserana tampoka tany an-dohany tany, nampidinin’i Hery amin’izay ny lelany hitady ilay zohy vao nosokafam-baravarana teo handray fiainana vaovao. Natsofony moramora, lela nitondra hafanana sy ody ratra nanaisotra tanteraka ilay fanaintainana hany sisa nitoetra tao. Molotra efatra no nifangaro hitambatra ho iray, ny lela no nisantatra ny dia ho an’ny fahafinaretana mbola mety tsy hitan’i Mihary mihitsy.

Isaky ny mandalo ilay faritra naratra teo ny lelan’i Hery, i Mihary kosa manindry mafy ny lohany toa manampy azy hiditra amin’ny lalindalina kokoa.
Farany, nitobaka tsy voatana intsony ilay fahafinaretana, tratrany ilay fahasambarana notadiaviny hatrany am-boalohany.
Nadabony tamin’ny fandriana avokoa ny ratsam-batany rehetra, naka aina, sady nitsiky kely no naka sasatra ary teo izy vao nanokatra ny masony.

Nandrasan’i Hery tsara ny fitsonik’ilay voankazo voarara, voankazo namela mamy taminy ary tiany hidirana sy handramana fanindroany.
Nifampijery vetivety izy roa, ny tanan’i Mihary nisarika ny lohan’ity lehilahy hiakatra manaraka ny vatany. Nikorisa niakatra moramora, nifampita hafanana efa mandoro ny any anaty rehetra any. Ary nifanoroka indray, hadino any ivelan’ny trano any izay hoe kiriko, na henatra fa fitia mifamaly no niraisan’izy roa.
I Mihary tsy nahahetsika teo amin’ny toerany intsony, i Hery kosa, te-haka amin’izay ilay anjara tandrifim-pahafinaretany. Ny filahiany mbola mihenjana tsara, te-hanafika amin’izay hitady ilay fahasambarana vaovao, ny sainy efa mikaro-pitiavana homen’i Mihary. Niharina kely izy dia nosokafany tsara ny fe an’i Mihary roa, izay avy hatrany koa dia nanaiky. Naka toerana tsara, nitohoka teo amin’ny fivavian’i Mihary efa mandon’ny hasambarana.

Nasafosafony elaela teo ilay satroka malamalama manopy mena. Voarefy tsara ny fihetsika rehetra, nanomboka nampidiriny amin’izay, nilentika moramora. Tsapany fa mbola niverina ilay fanaintainana tamin’i Mihary, fa ny tanany misaringotra mafy amin’ny lambam-pandriana, nanakimpy ny maso, ary manidy vazana. Ny tanan’i Hery nikaroka izay hozatra mety hampitony izany, noriny moramora, ny maojany kosa manosika hatrany ny filahiany mba ho tafiditra tsara. Nijanona izy, niandry kely, nijery ny fihetsik’i Mihary, dia nahemony tsimoramora indray. Tsy tafavoaka akory dia naveriny niditra indray, niharoharo tamin’ny Mihary ny fitiavana, fahafinaretana, fanaintainana, tsapany amin’izay ny fiantraikan’ny ity filahiana lehibe mameno ny atim-pitiavany. Reny ny fiitatry ny fivaviany, isaky ny tafiditra any anatiny lalina any ny loham-pilahian’i Hery dia noketohiny tamin’ny hozatra malemy. Dia tahak’izay foana. Fihetsika mora sy feno fitiavana no nasetrin’i Hery azy.
Farany, toa tsy tantin’i Hery intsony, nalefany mafy ny fihetsiny, arakaraky ny hamafin’ny fiditry ny filahian’i Hery no nampikia-pahasambarana an’i Mihary, tonga indray ny onjam-pahasambarana faharoa, ary rehefa tena akaiky koa ny an’i Hery dia navoakany tampoka ary nifatsitsitra amin’izay ny tsirin’aina fotsy niraraka tamin’ny kibon’i Mihary.

Nifampijery izy roa, samy nisefosefo, dia nidaboka teo am-pandriana koa i Hery namonjy an’i Mihary. Torovana, vizana, tahaka ireny lakana kely entin’ny ranomasina miditra ny morony ireny izy ireo nifamihina sy nifanakalo oroka malefaka.

Dia niverina indray ilay fahanginana minitra vitsivitsy.
Ary afaka kelikely vao nisy niteny mora:
- "Tahaka ny tsy mino aho, tahaka ny manonofy," hoy i Mihary niteny irery.
- "Fa ahoana?" hoy i Hery.
- "Naharary be ahy tamin’ny voalohany, nefa izao .... Tsy efa lanitra faha-efatra ambin’ny folo ve no nomenao ahy teo?"

Nihomehy fotsiny i Hery ! varimbariana ihany koa, tsy nahasahy niteny intsony ;

Dia notohizan’i Mihary indray ny resaka.
- "Efa tsy nampoiziko intsony!"
- "tsy nampoizinao ny inona?"
- "Efa tsy nampoiziko intsony ny mbola nisian’ny ra teo!"
- "Vao mainka tsy azoko!"
- "Hazavaiko kely aminao, noho ny fandalinana nataoko tamin’izahay nianatra momba ny fananahana, dia rehefa mitombo taona ny vehivavy virijiny, tahaka ahy izao, ary indrindra ireo manao « caresses intimes » matetika dia lasa malemy tahaka ny fingotra ny fivaviany, hany ka maro ireo lehilahy no diso fanantenana satria ilay vehivavy mbola tsy nanao nefa tsy nisy ra nivoaka akory. Misy ny tranga ohatr’izany fa tsy midika akory izany hoe ny rehetra. Misy aza ny efa manao in-droa, in-telo mbola tsy vaky ra ihany."

Nitsangana tampoka i Mihary, nifoha dia nandray ny efitra fandroana sady nosarihiny nanaraka azy i Hery.
Nalefany mafy ny rano, nifatsitsiatra tamin’izy roa, nifampisafosafo, nifanoroka hatrany. Vita ny fandroany dia tsy naharitra intsony i Hery fa nanontany.
- "Mihary an ! Misy zavatra tena tsy azoko mihitsy, ary izay no nampi-tsamboatra ahy teo ! Valo taona ianao tany Amerika, ny olona any, vao miaraka iray andro fotsiny dia miafara eny ambony fandriana, nefa isika vao nifankahita dia tonga dia nanao. Na olona inona aza ve aho dia tsy ho taitra hoe virijiny no niaraka tamiko nefa tonga dia nanaiky tsy am-pihambahambana akory. Tena tsy azoko e!"
- "Misy antony manokana ao fa hazavaiko anao amin’ny manaraka. Izaho rahateo moa sodokan’ilay hoe tsy mbola manambady ianao dia namerina indray nampirehitra ny afom-pitiavako tany anatiko rehetra tany."

Tsy nahateny intsony i Hery, tany an-tsainy tany, Tsy manambady ! tsy manambady ve aho? Nefa, vita fisehoana tamin’i Alexia, efa dingana iray lehibe izay nefa toa tsy noraharahiako akory. Nolotoiko tamin’i Malala aloha, dia notohizako tamin’i Tahiana, dia izao indray i Mihary, vehivavy tsy manan-tsiny akory fa nahatoky ahy fotsiny noho ny fitiavany ahy hatrany am-boalohany, tsy nahalala, fa tonga dia roboka tokoa aho.
Fa maninona aho e! Fa maninona no tsy manana hery mihitsy hahatohitra ny fakam-panahy? Nefa dia Hery no anarako?

Teo izy dia lasa saina tamin’ilay tenin’i Tahiana tany Antananarivo, ilay hoe « tsy aleonao ve miala tanteraka amin’ny fianakavian-dRatrema, aleo manimba ny fon’i Alexia in-dray mandeha toy izay mandia lalan-tsarotra malama sy hamingana ary handratra any aoriana? »

I Mihary nanandrana naka torimaso teo an-tratran’i Hery, vao tonitony anefa izy dia nanomboka niverina indray ilay fanaintaiana na dia somary nihena aza.
I Hery kosa miady saina lalina, feno fisalasalàna, tsy te-handratra na iza na iza ! Nefa te-hivoaka ho mpandresy hatrany amin’ity olana tsy mitsaha-mitombo mianjady aminy.

Iza ary no ho safidiny, i Alexia izay tena tiany tokoa ary tsy mbola nisy fihenany aza. Sa i Mihary izay voaloham-pitiavany. Samy nanome an’i Hery ny tsara indrindra taminy ireo ! Samy nanome ilay fitiavana madio tsy nisy pentina akory. Ka iza, iza amin’ireo, sa olon-kafa mihitsy?  Sahiko holazaina amin’i Mihary ve ny manjo ahy? Tokony havelako ve i Alexia fa efa tolotr’Andrianamitra amiko ity Mihary ity? Ahoana anefa ny hahavitàko izany?
Pejy 34
2006/05/01,12:28
Ny hazavan’ny varavaran-kely nitaratra tany amin’i Hery no nampiodina azy teo ambony fandriana. Nosokafany kely ny masony, nitsirempirempy, kanjo….
Niarina kely ny lohany, tsy nisy afa-tsy izy irery sisa no teo ambony fandriana. Notsapatsapainy, tsy nisy olona mihitsy teo, ary mety vao haingana no lasa. Tsy ho nofy kosa aloha ilay alina e! hoy izy sady nakipany ny lamba nirakotra azy dia nitsangana izy. Noraisiny ny akanjony dia lasa izy nankao amin’ny efitra fandroana. Nihevitr'izy fa mety ho hitany tao i Mihary saingy indrisy fa foana ny tao. Farany, nivoaka ny efitranony izy ary nandondona tao amin’ny efitra ilany. Tsy nisy namaly aloha. Afaka kelikely vao naneno ny famoaham-baravarana, iny lehilahy mbola manao akanjo mandry iray no nivoaka tao, gaga be i Hery. Fa inona ity?
- "Azafady Ramose fa, angaha moa tsy ato ny efitra fandrian’i Dr Mihary?" hoy i Hery.
- "Dr Mihary? Tsy azoko mihitsy ny tianao hotenenina ! Tsy misy izany ato ka!"
- "Ka izaho aza ange tena niditra tato mihitsy omaly e!"
- "Tena miala tsiny Ramose fa tsy misy izany ato an!" hoy ilay Rangahy, sady nakaratony ny varavarana.
- "Fa lasa aiza i Mihary, fa ahoana koa izany? Izaho ve no matory atoandro sa…"
Iny izy saika handondona fanindroany iny no nisokatra ilay varavaran’efitra ilany sady nisy nivoaka tao, niantso an’i Hery.
- "Hery ! avia aty fa inona no ataonao any?"
- "Andray ry Mihary, tena very tadiny aho, afa-baraka marina."
- "Ianao ity an ! ianao ve dia ho tratran’ny tamberin-tany mihoatra noho izaho aty."
- "Aleo aho aloha hiditra, sady menamenatra ihany ny tovolahy, vahotra be koa aho tsy nahita anao teo ambony fandriana teo, dia mety nampikorontana ny saiko."
Niditra ny efitr’i Mihary i Hery, boky roa sy antontan-taratasy maromaro no teo ambony latabatra. Niverina namonjy ny zavatra nataony i Mihary.
- "Tsy maintsy manomana ny famelabelaran-kevitra hataoko rehefa avy eo aho dia izay no nahatonga ahy niverina tato. Mandamina izay porofon-kevitra entiko manohana ny asako."
- "Hay, efa natahotra be aho mantsy nifanena tamin’ilay lehilahy teo. Loza izany."

Tsy nisy niteny intsony fa i Mihary variana namaky ny firaiketany, i Hery naka fandriana, ary rehefa kelikely dia nitsangana izy, nivoaka ny efitra, toa tsy noraharahian’i Mihary akory.
- "Izay izany ilay hoe manam-pahaizana, rehefa mifototra amin’ny zavatra iray ny saina dia mifantoka tsara, ny anio no atrehina. Hahita ialahy ry Hery miaraka amin’io Mihary io. Tadidiko tsara i Mihary ilay nanampoaka entona tamin’ny simia tany am-pianarana fahiny. Tia fanandramana. Nitsoka nivoaka ny trano daholo izahay, izy aza saika nifamonjena tao.

Niverina i Hery afaka fahaefa-kadiny sady nitondra ny sakafo sy ny dité mafana ho azy roa. Nijaikojaiko moramora, tsy ren’i Mihary akory. Ity farany mbola manoratsoratra eo ambony taratasy, tsy mahatsiaro izay manodidina azy.
Farany, napetrak’i Hery teo ambony latabatra ilay vilia lehibe fisaka nisy ny sakafo. Nanoroka mora ny tarehin’i Mihary izy sady hoy izy hoe raha noana anie ny kibo ry Mihary ka hivezivezy ny fanahy eh.
Nitsiky kely fotsiny i Mihary sady namaly moramora hoe:
- "Manandrana manova ahy an!"
- "Ilaina foana ny fanombohan’ny zavatra rehetra."
Tamin’ny fihetsika tsotra dia tsotra no nisarihan’i Mihary ny lohan’i Hery hifanoroka aminy. Nakipiny ny masony, naka fitiavana vaovao.
- "Misaotra betsaka ry malalako, hoy ity vehivavy. Sady hita miran’endrika ery izy notoloran’i Hery ireto sakafon’ny nofo."

Dia niara-nihinana teo  izy roa sady nifampanontany, nifanakalo hevitra.
Niaraka nandray fandroana sy namerina indray ny safosafo sy ny oroka mamy rehefa avy eo. Toa hita hoe nifankatia tokoa ary nigoka ilay fitiavana vao niverina nandrobona indray.

Afaka ora roa taty aoriana dia indreny lehilahy iray sy vehivavy iray namonjy ny lapan’ny tanàna, i Hery no mitondra ny fiara, i Mihary eo akaikiny eo mitafy fitafiana mihaja, manara-damaody tsara, nahafatifaty ny fijery azy. Tsotra, nefa tena mametraka ny maha-mpitsabo azy.
Nandeha ny famelabelaran-kevitra nataony teo anoloan’ireo manam-pahefana sy mpitsabo maromaro, variana avokoa ny rehetra, nihaino, nandray ny hevitra aposak’ity manam-pahaizana manokana momba ny fananahana sy ny reny bevohoka. Nandeha ny fametrahana fanontaniana, nahafapo avokoa izay valiny nomen’i Mihary.

Anisan'ireo nanatrika teo koa i Hery. Nangilan-tsofina tsara, mankafy, mitsiriritra ity ravaka efa eny an-tanany. Nanomboka niha-nahazo vahana tao am-pony ilay fitiavany voalohany. Tahaka ny misy lalana vaovao misokatra eo anoloany, lalana milamina, nefa etsy amin’ny ilany, lalam-potaka mandrevo sy mila handetika; iza ary izao no lalana hofidiako? Hoy izy nanontany tena.

Efa tamin’ny 11 ora sy sasany vao vita ny ady hevitra, fiarahabana maro sy firarian-tsona no noraisin’i Mihary. Farany, nivoka izy roa, namonjy ny fiara ary nankany Amborovy hitsangatsangana. Asabotsy rahateo moa ny andro, andro mahafinaritra. Ny hafanàna mivaivay, soa fa nisy ny fiara azo nentina nitsangatsangana. Nijanona vetivety nisotro madrafo (ranom-boanio) teny andalana amin'ireny mpivaro antalantalana amoron'ny lalam-pasika mankany amoron-dranomasina iny izy roa. Tao amin'ny Zahamotel no nisafidianany hisakafoanana ary namonjy ny tora-pasika izy ireo nony avy eo mba hialas sasatra teo ambany elo-be feno alokaloka. Zara raha nisy olona teo  amoron-dranomasina tamin'izay ka tena fahafinaretana aok'izany no tsapan'ireto mpifankatia nampihaonin'ny kisendrasendra indray.

Vetivety anefa dia niha-maro ireo mpitsangatsangana tonga hilalao rano, andro asabotsy fialan-tsasatra rahateo moa. Ary efa manakaiky ny fakan-drivotry ny Noely.
Variana ery izy roa mitazana izay ataon’ny olona. Fitafy manify fitena anaty rano sisa no teny aminy. I Mihary mirakotra lambahoany manify, i Hery mipetraka eo ambony fasika, ny tanany mamikitra amin'ity tovovavy eo anilany.
Natsofony tany anaty lambahoany norakofan'i Mihary ny tanany. Voakasiny ny  lohalik’i Mihary ary dia nanomboka nosafosafoiny miadana. Nampiakariny kely hiakatra nandalo ny fe nony avy eo ary dia notohizany niakatra teo amin’ny kibo. Nankafy ny halaman’ny hoditr’i Mihary teo izy aloha. Malefaka sady toa  mipetraka tsara. Nampiakariny moramora amin'izay ny tanany hamonjy ilay tati-nono somary kelikely nefa fenofeno sady midongona, nopolipolesiny mora, dia nokitikitihiny ireo loha-nono kely izay tsapany fa toa tonga dia niha vonton-dra avy hatrany.
I Mihary amin’io tsy miteny fa toa mandrimandry maso sady mandinika tsara an'i Hery sy ny fihetsiny. Tsy sahy nihetsika izy anefa fa natahotra sao dia hisarika ny mason'ny manodidina hitodika any aminy. Tsy aritrany intsony anefa nony kelikely  fa tsapany nangitikitika loatra azy ny tany anatiny tany. Injay i Hery fa nampidina ny tanany amin’izay, nafindrafindrany tahaka ireny olona mamindra amin'ny fidinanana ireny ny rantsan-tananay. Toa mijaikojaiko teo ambony kibon’i Mihary, nidina ihany, nahatsapany ny hafanana miha-miakatra tamin'ny vatan'ity vehivavy eo anilany. Niova kely anefa ny famindrany nony tonga teo amin’ilay tady kely mihazona ny tako-kenatra, novelariny ny felan-tanany ka nampandriany teo ambon'ny foitran'i Mihary ary dia notohizany tamin'ny safosafo malefaka nidina nanaraka ilay hantsana mitondra any amin'ny fizaran’ny hoditra ho roa izay mbola voafono tao anaty silipo tsara.
Tsapan'i Mihary fa miha-mando ny fivaviany, tiany hotohizana kanefa… notazominy mafy ny tanan’i Hery, sady nivandravandra tamin'i Hery izy.
- "Hery ! aoka aloha!"
- "Fa ahoana!"
- "Aoka aloha, misy maharary raha vao kitihanao eo."
- "Tsy mampaninona izany…ho tsapanao fa tsy haharary intsony io rehefa avy eo !"
- "sssshhh! Hery an! Mahalalà menatra, efa miha-be olona ange eto e!"
- "Tsy sahy?"
- "Andray ry Hery," sady nosintominy tsara ilay lambahoany, "ianao ity an ! Fa angaha ianao tsy misaina afa-tsy izany?"
- "Bof! Ohatran’ny te-hanandrana fotsiny aho, raha sahy ianao!"
- "Fa angaha moa voatery tsy maintsy manao foana vao mifankatia!"
- "Porofom-pitiavana io amiko! Io no anisan’ny lalana iray ifampitàna hasambarana eo anivon’ny olon-droa. Fahafinaretana iaraha-manana sy ifampizarana."
- "Eny e! misy maha-marina azy izany, fa aiza ny fifampiresahana, aiza ny firaisam-po, aiza ny teny mamy ifanaovana sy ny tambitamby, sehatra faharoa ireny fa ny manao ihany ny anao no voalohany? Ianao izany toa ny hanafosafo sy hitady fahasambarana amin’ny alalan’ny firaisana hatrany no masaka ao an-dohanao."
- "I Mihary koa! mba te-hanandrana izany manao ety amorom-pasika izany aho e !"
- "Dia amin’izao ora manomboka miha-be olona izao? Andray ry Hery ! Tsy tiako !"
- "Tsy tianao amin’ny ahoana ary?"
- "Tsy haiko! izaho izao mba nanantena mihitsy izay fahitanao ilay famelabelaran-kevitra teo. Tsy nahitan-teny mihitsy ianao, nefa mba te-haheno izay fihetseham-ponao aho."
- "Pffff ! ianao koa ! Zavatra tsy misy kianina ireny ve dia inona moa no ambarako eo! Hay, tena marina izany, variana mihitsy aho tamin’ilay resaka hoe tsy tokony hipetrapetra-poana ny vehivavy rehefa bevohoka fa manjary msy fiantraikany amin’ny zanany any aoriana. Fa ahaona koa no hitenenanao izany, tsy amin'izy miasa mafy iny indrindra ary ve no hampisy tarazo amin’ny fiainan’ny zanany.
- "Tsy azonao mihitsy ny tiako hambara. Ahoana re ny hilazako azy e!
Tadidinao moa tamintsika tao amin'ny kilasy famaranana. Nisy an'izay  mpampianatra antsika siansa sy ny zavaboahary izay. Niteny izy hoe aza avelanareo hipetrapetraka mihitsy ny vadinareo, na ianareo rehefa bevohoka! Fa izaho izao mihitsy mantsy hoy izy no nahatsapa an’izany! Tadidinao iny Madama iny? "
- " Tadidiko tsara, izy ilay niteny hoe ny zanako voalohany, mbola nianatra teny Ankatso aho tamin’izaho bevohoka azy, dia lasa matselatselaka be amin’ny fianarana, fa ilay faharoa, efa vita ny fianarana, dia naka aina tsy nanao inona na inona firy intsony fa novelomim-bady, nampiasa mpanampy, fa dia nahagaga fa dia lasa kamokamo no vontsavontsa izany ilay zaza.
- "Izay heviny izay no narahiko sy nifototrako hatramin’izay. Nandinika sy nanao famakafakàna lalina momba ny fiainan’ny reny bevohoka aho. Jerenao tsara ary, nahoana ny zanaky ny mpanakanto no lasa mpanakanto, ny mpampianatra matematika no mahay matematika be, ny zanaka dokotera vavy, lasa profesora manam-pahaizana. Noho ny inona no anton’izany hoy ianao?! Satria voatefy tao an-kibo ny sain’ilay zazakely. Tadidio fa ny loha ange no miforona voalohany ao an-kibo ao e!
Ka andramo ary, andramo dia ho hitanao, fa raha mitomany lava ny vadinao rehefa bevohoka, dia asa izay hanjo ny zanakao any aoriana, raha misendoatra lava izy, taitaitra, angamba mety harary fo ny zanakao. Ary io tsy ilay ara-batana ihany, tahaka ny hoe : marary ilay reny, na koa hoe mifoka sigara na misotro toaka, fa miantraika mihitsy amin’ny ara-tsaina.
Ka izaho dia tena mamporisika mihitsy ny reny rehefa bevohoka, tsy hipetrapetraka na handany andro fotsiny. Fa manao zavatra marobe, fanadrahoana sakafo, famakiana boky, fianarana marika sy kajikajy, fampiasan-tsaina isan-karazany. Ovaovaina ny zavatra atao. Ny fiaraha-monina ange manefy ny saina ry Hery e ! Fa hafa kokoa ilay saina raha efa voatefy tao am-bohoka. Nahoana tokoa ary no misy hatrany ny mahay kokoa ao am-pianarana, ary mifanalavitra amin’ny gisitra ny voalohany?"

- "Tsy manda izany teninao izany aho," hoy i Hery, "fa ny mahatonga ahy tsy niresaka ange, izaho lehilahy, tsy mahatsapa izany fiainan’ny bevohoka izany aho, nefa izaho no iresahanao azy. Ny tiako izao dia ny mba hampianaranao ahy izay mbola tsy fantatro mikasika ny fananahana. Ianao rahateo moa mandalina manokana momba io. Dia mba ilazao e!"
- "Fa inona anefa no tianao ho fantatra?"
- "Asa, maninona ohatra no misy olona tsy maharay lamba fa te hanao foana, nefa misy ny olona tsy taitra akory, na lahy io na vavy?"
- "Tsy haiko," hoy i Mihary, "fa maninona ianao no manontany izany?"
-" Tssss! fa ahoana koa. Aiza no tsy hahalalanao izany," sady nanao tarehy ratsy i Hery.
- "Io ry Hery, samy manana ny heviny ny tsirairay, ary tena hita tokoa, fa ny sasany tsy manaiky mihitsy, ny sasany manao amin’ny antonony, ny sasany mety tsy taitra. Fa amiko manokana, satria izaho ihany no nanao ity fanadihadiana ity dia izao:
Mbola mipetraka ihany ilay mikasika ny reny bevohoka teo. Satria, maro ny reny rehefa bevohoka dia tsy manao firaisana intsony, misy ny mbola manao mahalana, mety ho tsindraindray, ary misy aza ny tsy manaiky mihitsy fa vao mainka mitady be tsy misy ohatran'izany.
Dia mazava fa miantraika amin’ny zazakely io. Ny firaisan’ny mpivady dia fifandraisan’izy telo mianaka. Ray, Reny, Zanaka. Mety misy fahafinaretana io, ary io dia tokony ho tonga any amin’ilay zaza koa.
Ka raha ohatra izany ny vadinao, tsy maninona ve raha ataoko hoe « izaho », sady nipi-maso ihany i Mihary, tsy manao mihitsy isika mandritra ny maha-bevohoka ahy, dia tsy dia rototra firy amin’izay firaisana ny zanantsika rehefa lehibe, fa mety ny fiaraha-monina any aoriana no hanefy azy.
Fa raha manao tsindraindray nefa voalanjalanja tsara isika ohatra dia efa mizatra izay koa ny sain’ilay zaza, hany ka mifoha tsara ny sainy sy ny vatany raha vao miresaka fananahana.
Raha tena mpanao be indray isika amin'izaho mitondra vohoka, dia mety ho lasa tsy mahatan-damba araka ny noteneninao teo ny zaza mivoaka eo rehefa lehibe.
Aleo aloha hazava fa fanadihadiana nataoko io an! Fa ny marika hitako hatramin’izay fotsiny no ametrahako ny hevitro, tsy mbola misy manam-pahaizana hitako nandalina manokana ny momba io tsinona ary tena mahaliana ahy ny hanamarina ny mampitombona tanteraka an'ireo petra-kevitro ireo na tsia.
Fa ilay tranga faharoa no tsaratsara, na dia ilay fifampitan’ny fifankatiavana sy ny firaisana amin’izay telo maianaka fotsiny aza dia mahafinaritra.

Izaho izao, te hahafantatra mihitsy ny fiafaran’ireny zaza tao an-kibo niaina tao anatin’ny fampirafesana ireny. Izany hoe ilay reny bevohoka mihitsy no mampirafy, misy olona sahy manao izany an! Sao ianao dia taitra, fa tena misy mihitsy.

Nisendoatra kely i Hery, niezaka ny hitony haingana anefa izy sady niteny hoe:

- "Fa araka ny fihevitrao, tahaka ny inona ary no fiainan’ilay zaza rehefa lehibe ?"
- "Asa ! Ilay izy aloha raha ny fandinihako, tsy eo amin’ny maha-zaza azy no mitranga ny tena toetrany fa rehefa tonga amin’izay ilay fotoana hananany fahaleovan-tena isintahany amin’ny reniny na ny rainy. Rehefa mahatsapa izany izy fa afaka mitondra ny fiainany amin’izay.
Asa tokoa! mety olona ikoizana amin’ny fampirafesana, tsy mahatan-damba fa mivezivezy etsy sy eroa, raha misy olona misary zoro aminy angamba dia latsaka ao anaty dobony avy hatrany. Ary mety ho tena fahafinaretana ho azy ny manao ary tsy mifidy olona hiarahana, eny na dia olona bevohoka aza. Tsy haiko e! Eritreritro fotsiny izay fa te-hahita mihitsy aho.
Indraindray aza aho, te-hiresaka amin’ireny olona ireny hoe mba nanao ahoana kay ny mamanao tamin’izy bevohoka anao? Ratsy be izany ry Hery an! tsy fanao mihitsy, fa ho loza ny mitranga raha tahaka izany daholo ny miseho."

Very hevitra teo i Hery, tsy hitany izay hotenenina. Naforitrany ny lohaliny, dia nahankiny teo ny lohany. I Mihary mbola te-hanohy ny fanazavàny amin'io satria mbola toa mbola betsaka ny zavatra tiany holazaina. Tonga dia notapahin'i Hery avy hatrany anefa ny resany raha iny ndeha hanohy indrindra iny izy:
- "Mihary an! Tsy maninona ve raha tonga dia mody isika izao fa... "
- "Fa... fa maninona hoy ianao?"
- "Tsy haiko e! ohatran'ny te hody fotsiny aho fa ampy angamba izay nijanonantsika teto izay!"
- "Oay! Isika aza tsy mbola nitsoboka ranomasina akory," hoy i Mihary mbola nidongy.
- "Tsy mampaninona, andàna ary raha te-hilalalao ranomasina ianao fa izaho aloha hijanona eto sady hanomboka hampirina entana. Rehefa afa-po ianao dia miverena fa tonga dia mody isika."
Tsy niteny intsony i Mihary fa nitsangana, nanala ilay lambahoany teny aminy dia nihazakazaka madinika namonjy ny ranomasina efa manomboka miakatra ary nankaiky ny nisy azy roa.
I Hery kosa, nijanona teny lavidavitra teny, toy nianjadian'ny vatolampy mavesatra tao andamosiny izay mila hanapotsitra azy tanteraka raha tsy mitandrina kely fotsiny izy. Nanakoako tao an-tsainy ilay hafatry ny reniny teo ampialana aina, hafatra tsy nampoiziny nefa nambara taminy tamin'ny fotoana farany niresahan'izy mianaka.
"Misy fahamarinany ve ny tenin'i Mihary? Hoy izy niteny irery.
"Raha ampifandraisina tamin'ny hafatr'i Neny farany, dia tena mitombina tokoa izay zavatra nolazain 'i Mihary teo e. Nefa petra-kevitra ange ny azy fa tsy voaporofony akory e! Nefa dia izaho izao no porofo izay andrasany".

I Mihary amin'io fotoana io mankafy ery hatsiakan'ny ranomasina amin'ity andro migaingaina. Nakopakopany ny tanany hiantso an'i Hery, nefa ity farany tsy nihetsika teo amin'ny toerany fa toa niantso azy hiala tao anaty ranomasina indray aza.

Farany, nanatona an'i Hery izy nanontany izay manjo ity olon-tiany.
- "Fa ahoana?"
- "Metimety kokoa isika miverina any amin'ny hotely amin'izay e!"
- "Fa maninona ary i Hery no miova tampoka tahaka an'io e! Sa nalahelo ianao tamin'ilay tsy navelako hanao tamiko teo?"
- "Sshh! te-hody fotsiny aho fa tsy aleonao ve misolo akanjo amin'izay."
- "Eny ary ko! ianao moa no mitondra fiara ka ataoko ahoana. Fa sao dia marary ity ianao e! Sao dia tsy zakanao ny sakafontsika teo. Izaho ange dokotera ry Hery e!"

Tsy niteny intsony i Hery fa ny fiara no novonjeny, i Mihary kosa lasa namonjy efitra kely fisoloana akanjo. Vita iny dia namonjy ny fiara nisy an'i Hery izy.
Tsy nisy niteny teny an-dalana, i Hery miankina amin'ny sisin'ny varavaran-kely, toa tsy mitombina mihitsy ny sainy, lasalasa vinany, toa mivaloharika, ny lalana no nojereny tsara.
Tonga tao amin'ny hotely dia nosokafany ny varavarana aoriana hakany ny  akanjo sy ny entan'i Mihary. I Hery no nitaridalana hamonjy ny efitrano nony avy eo moa i Mihary nanaraka moramora avy ato aoriana.
Nony tonga tao an'efitra…
- "Hery an! Mahatsikaritra zavatra hafahafa mihitsy aho aminao ity. Lazao fa naninona tampoka teo ianao e? Marary inona? Izaho ange eto afaka hitsabo ny aretina mahazo anao e!"
- "Raha vitan'ny fitsaboana izany dia efa nolazaiko taminao," hoy i Hery somary tezitra.
- "Andray ry Hery! Nisy zavatra tsy tantinao nolazaiko angaha?"

Nanomboka nanganohano ny mason'i Hery, nanondrika ny lohany sady naka andry teo ambony latabatra kely ny tanany. Nalahelo mafy ny reniny izy ka nila ho latsa-dranomaso. I Mihary amin'io tsy tonga saina mihitsy amin'izay zava-miseho tany andohany tany fa ny hany azony natao dia ny nanatona an'i Hery  sady nanafosafo ny lamosiny.
- "Hery! Fa maninona ho'aho ianao? Izaho ve no mahatonga anao mitady hitomany?"
- "Mihary an! Fa maninona ianao no mandalo amin'ny fiainako? Fa nahoana ianao no nifanena amiko taty? Ny fiainako efa feno fahoriana sy fijaliana ary mangidy sy mafaitra nefa mbola omenao ny tangena mety hanapoizina ahy indray."
- "Fa nahoana, inona no nataoko taminao."
- "Hevitra manokana daholo ireny nambaranao teo ireny, hevitra nolalininao hatramin'izay, nefa dia taty amiko no nahitanao ny porofony ary tsy midivotra mihitsy."
- "Hery an!" hoy i Mihary manambitamby, "fa inona moa no ifandraisanao amin'ilay noteneniko teo?"
- "Ilay mikasika ny reny bevohoka nefa mampirafy, dia tranga nanjo ahy mihitsy! Asa izay tsoa-kevitra nahazoanao azy fa tena fiainako no nambaranao!"
sady latsa-dranomaso i Hery no nigogogogo nitomany.

Gaga be i Mihary.
- "Fa nahoana?"
Fahiny mantsy dia nandalondalo tany amin'i Hery foana i Mihary, ary ny Maman'i Hery aza dia olona niana tamin'ny fivavahana ary tena niaritra ny mafy tamin'ny fitaizana sy fanabeazana an-janany ho olom-banona, tsy naka vady hafa mihitsy fa nikolokolo samirery ity zanany lahitokana samy irery. Ka nahoana no hoe nampirafy; zavatra tsy azo eritreretina izany hoy i Mihary manontany tena.
Safosafo fotsiny no nataony tamin'i Hery hampitony ny fony. I hery mbola mifokofoko mitomany hatrany, tsy naharesaka intsony.
...
Efa afaka ny minitra vitsy vao niteny izy hoe
- "Talohan'ny nahafatesan'i Mama, dia nametraka hafatra tamiko izy..., nitantara ny fiainany taloha tamin'ny fahaveloman'i Dada, ary nifona tamiko izy noho ny fahotana tsy roa aman-tany nataony tamin'izy bevohoka ahy. Dia arak'ireny nolazainao ireny, nampirafy izy ary izany aza no tena nampaharary fo an'i Dada ka nitarika ny fahafatesany.
Nafenin'i Mama ahy izany rehetra izany, ary rehefa ho tapitra ny ainy vao  nangataka famelàna tamiko izy.  
Nefa izao, ianao tonga eto anoloako eto, dia manambara ahy ny fiainako ary voalazanao amin'ny ankapobeny tsy misy hokianina mihitsy."
- "Ka iny ange ry Hery petra-kevitra mbola tsy voamarina akory e! vao  noeritreretiko fotsiny ireny aloha araka ny fahitako ny zava-misy fa tsy voatery ho tahak'izay ny tena fandehany."
- "an, an! Tsia dia tsia ry Mihary an! Tena ilay voalazanao no mamaritra ny fianako. Tsy afaka ny hanafina na inona na inona aminao intsony aho. Menatra aminao aho Mihary an! Nitovy fahaizana isika, niady ny toerana voalohany hatrany, ary izao aho vao mahatsapa fa tena anjaranao amin'izay ny maka ny toerana voalohany fa izaho tsinona efa nivary lavo" Mihary an! Mifona aminao aho, mifona fa namitaka sady tsy sahy nanambara anao akory izay tena fiainako."

Dia notantarain'i Hery avokoa ny lasany rehetra nandritra ny tsy naha-teto an-toerana an'i Mihary, ny fiarahany tamin'i Alexia, ny fisakaizany tamin'i Malala na dia efa bevohoka aza, ny zanany mianadahy, ny sangisangy tamin'i Tahiana ary izao izy mbola roboka amin'i Mihary izao indray.

- "Gadran'ny antson'ny nofo aho, ary tsy nahatohitra fakam-panahy, nitady porofo ianao? Ity manoloana anao ity no izy, porofo mivaingana satria vao nanomboka niasa fotsiny aho, araka ilay teninao hoe manana fahaleovan-tena, dia tsy nahatohitra ilay fakam-panahy fa nisakaiza tamin'i Malala nefa renin'ny fofombadiko. Izao efa tsy eo intsony i Mama, dia nivarilavo ny fiainako.
Ka iza no omeko tsiny, i Mama efa any am-pasana ve? Sanatria, sanatria amiko izany! Fa izaho manokana, izaho sy ny rendrarendrako, ny hadalako sy ny fitiavako diso teorana loatra."
- "Hery an! aza manao izany ianao! Fantatrao tsara fa voaloham-pitiavana nahay nifamaly tsara ny antsika. Voatery najanona satria nanana tanjona nitovy. Ary izay tanjona mitovy izay no entiko hobanjinitsika, tsy maintsy hanampy anao aho, na inona na inona fomba ampiasaiko hanovako io toetranao io. Mino tanteraka aho fa azo amboarina tsara ny fiainanao, azo averina tefena indray ny sainao mba ho olo-marina. Izaho mihitsy no handray an-tanana ny fanomezana ny toro-lalana fa matokia, tsy hanary anao aho."

Samy nanana ny fahadisoam-panantenany avy izy roa, ny iray ilay tonga dia nisarangotra, tsy nanadihady tsara akory, ny iray tsy nahatan-damba fa tonga dia nitsabaka fitiavana tamin'ny fotoana fohy loatra.

Soa i Mihary fa olona tsy be fihetsem-po fa na dia nanenina ny zava-bitany tamin'i Hery aza izy dia vonona hitraka hiatrika ny fiainany ho avy indray.
Olom-baovao no ezahiny hotefena, olona tokony hahay hiatrika ny ho avy am-pamendrehana ho reharehan'ny firenena. Mety ho eny an-tanany ny fanalahidin'izany.
Naleony namela an'i Hery irery tao an'efitranony, fa lasa izy namonjy ny fandriany, namoaka ny boky mikasika ny psykolojia nikaroka izay petra-kevitra vaovao homeny ity namany notolorany fitiavana voalohany ary tsy maty hatramin'izao.

tadiom_pitiavana@yahoo.fr (Misaotra betsaka an'i Tadiom-pitiavana tamin'ny finiavana hanoratra ity tantara ity hatreto. Mankasitraka.) I Loulou indray no manohy azy ao amin'ny Pejy 35. Misaotra an'i Loulou (France).

ralouloune@yahoo.fr
Pejy 35
2006/05/02,08:55
Nametrapetraka ny taratasy rehetra momban’i Alexia i Ratrema, nandoa ihany koa ny saran’ny hotelin’izy efa-mianaka nandritra izay fotoana naharitraritra nipetrahany tao izay. Tsy maintsy hanainga hody any antanindrazana aho, hoy izy tamin’ity vadiny. Maro ny asa miandry ahy any, ny eto am-pelatanana koa ity efa miha manify dia manify, vao misy possibilité dia mandefa vola ho anareo aho, arakaraky ny fandehan-javatra any. Nefa aza miasa saina be loatra fa mila anao matanja-tsaina i Alexia, mila anao hampahery mba hahamora ny fitsaboana azy.
Nitodi-doha ho eny an-tseranam-piaramanidina Roissy izy efa mianaka rehefa vita ny veloma tamin’i Alexia. Ny fiaran’i Mahefa no nanatitra azy, ary tovolahy malagasy iray, mila ravinahitra aty, no niangaviana mba hamily.

- "Ratrema a! mahereza izany vady malalako izany, mino aho fa tsy ho ela dia salama tsara ny zanantsika ka afaka hody any izahay, hikarakara anao indray. Marina fa ao ry Zefa mpanampy nefa, an!an! Maninona moa raha maka manampy vehivavy ianao vao tonga any e! hahandro sakafo, hanasa lamba, handamitrano sy ny sisa, amin’izay matoky aho fa ho tsara karakara ianao any, dia milamina ny saiko." Hoy Malala sady nahodiny ny tarehiny hiala ny fibanjinam-badiny azy, satria tsy voasakany ny fiforonan-dranomasony nihazohazo te hilatsaka. Satriny tokoa hanaraka an-dRatrema, na dia noho ilay fahafinaretan’ny nofo niainany farany teo izay aza. Manahy izy sao hanembona any Ratrema ka hitady fahafinaretana hanalefahana ny fanembonana. Ny tenany moa ho aiza amin’ity marary tsaboina, ny zaza roa tezaina? Sa eo i… an!an! manana ny asa maha profesora azy izy, ary inoana fa toerana maro no iasany fa tsy eto Paris ihany na any Madagasikara. Ary araky ny filazany dia noho i Alexia fotsiny no maha-eto azy izao.

- "Aza manahy ianao e!" hoy Ratrema sady mody nihomehy mba hanalefahana ny alahelo niserana rehetra, "izaho anie na dia tsy mpandray ravin-dena aza hatramin’izay mba mahavita ihany e! Eny e! fa hitady olona aho hanampy ahy." Oroka am-panajana teo amin’ny andrina no nifanaovan’izy roa imason’ireto zaza. I Toky moa nisamaritaka fa may ny hijery fiaramanidina, hany ka zary tsy hita taratra ny alahelo ny hifandao.
-" Iry neny misy ngeza be a! ndao ho eny ho’aho! Sa etsy tsika mahita tsara an’i Papa? Iny misy vao tonga…"

Tsy mba afaka niandry ny fiaingan’ny fiaramanidina anefa izy ireo fa vao vita ny veloma dia nanainga hitodi-doha any amin’ny hopitaly indray. Sento tokana no nataon’i Malala, izaho irery izany zao no hitsabo an’I Alexia, handany fotoana, hivizaviza, hitaintaina sy hifi-dranomaso amin’ity tsy naloaky ny kibo akory.
Resin-tory izy mianadahy kely teny ambony fiara, asa, vizan’ny dia nandroso teo koa angamba a! Ao aoriana no misy azy telo mianaka, ilay vavikely eo am-pofoana, somary miankina amin’ny varavaran’ny fiara havanana ny lohany. Ilay lahy kely kosa miankina eo an-tratran-dreniny havia, isaloran’ny sandriny havia avy eo. Renoky ny torimaso, tsy mahatsapa akory ny sangodim-piainana mihatra amin’ireto manodidina azy akaiky. Raha tsy lehibe toa izao tokoa mantsy ny elanelan-taona nisy taminy sy Alexia dia inoana fa mba afaka niaro iry anabaviny izy, nanafay ilay Hery, izay antok’izao tebiteby sy fanaintainana mahazo ny rehetra izao. Nefa inoana koa fa nanana ny tantarany izy ary dia ho hafa tokoa any fizotran’ny raharaha! Ny tongony mikirazorazo tsy mipaika amin’ny tapis-n’ny fiara akory. Ny tanan-keliny havanana somary voatsindriny. Ny iviny amin’io miraraka amin’izato takolaka botabotakeliny havanana, mamonto ny lobaka mavokelin’ity nahitany masoandro, izay tsy mahatsapa akory ny hamandoana aterak’izany amin’ny ilany havia rehetra. Ny nonony havanana miraviravy avy ninonoan’i Cynthia teo, tsy tsaroany na dia ny hampiditra azy haka ny toerany aza. Bokotra iray tamin’ny farany ambany sisa no hany nitazona ity lobaka tsy hisonàka tanteraka. Ny chauffage tao anaty fiara koa moa nandeha ka tsy tsapa ny hatsiaka aterak’i