Tadiom-pitiavana

Mihitsan-dravina ireo hazo manodidina ny faritr'i Paris. Efa manomboka mitsoka ny rivotry ny hatsika mamirifiry ny faritr'i Eropa iny. Manakaiky ny faramparan'ny taona, efa miravaka ny endriky Krismasy ny magazy lehibe. Nigadona tany amin'ny seranan'i Roissy ny fiaramanidina nitondra an-dRatrema mianakavy. Tsy mandrimandry saina, tsy tony fo fa maika ny hahita an-janany. Ny fiandrasana ny entana nivoaka no ela dia ireny izy ireo nidodododo nandray fiarakaretsaka ary namonjy ny hotely efa vonona handray azy mianakavy.  Nifampiantso tamin'i Pr Mahefa teny an-dalana, nanontany ny vaovao sy ny fahasalaman'i Alexia. Nilaza i Mahefa fa mananosarotra ny raharaha satria mbola tena ratsy ny fahasalamany. Fitazoman'aina no natao hatrizay, soa fa ampy fitaovana sy fikarakarana ry zareo, fa na dia izany aza, tsy maintsy atao arak'izay maika ny fitadiavana taova hatao grefy sy ny fandidiana. I Malala rahateo moa efa nanaiky ny hanome ny voa hatolony ity zanany.
Manahirana ny saina ny manjo azy ireo, ireto zazakely roa atao ahoana, ny andro mamirifiry tsy misy ohatr'izany, miova tampoka ny toetr'andro, ary izay aza vao mba nivoaka ny nosy ireto zazakely roa ireto, nefa ity reniny hatao fandidiana.
Tsy maintsy nitady mpitaiza maika Ratrema noho izany ary tsy nampaninona azy izay sarany fa avotr'aina ho an'ity zanany tsy foiny no mibahana any an-tsainy.
Inona tokoa moa, misy mamy mihoatra noho ny zanaka ve?
Zanaka, io no menaky ny aina, io no sombin'ny aina. Ny asa, ny vola rehetra tadiavina sy izay nohariana hatramin'izay dia natao ho an'ny zanaka avokoa.
"Ny zavatra vitan'ny tanako, dia atolotro ho an'ny zanako", hoy Razilinah izay. Ary rehefa misy ny manjo io zanaka io dia tahaka izao mahazo an-dRatrema izao no mifamahofaho ao an-tsaina. Fitotototana etsy sy eroa ny an-dRatrema, soa fa efa zatra ny tanànan'i Paris izy satria efa nandranto fianarana tany. Raha vao afaka nifankahita izy sy Mahefa dia niresaka momba ny fandidiana sy ny mikasika an'i Malala. Nazavainy teo ny zavatra tokony hatao. Niantso an'i Malala izy ho any amin'ny hopitaly nony avy eo.
Natao azy ny fitsapàna rehetra ny amin'i Malala, teo vao hankina ny rehetra fa tsy mifanaraka mihitsy amin'ny sokajin-drà ananan'i Malala ny an'i Alexia. Very hevitra ny rehetra, ny tahirin-taova rahateo tsy misy, ary raha mbola hitady dia inoana fa mbola tsy maintsy miandry afaka fotoana mety ho elaela, mety ho haingana anefa, fa ny finoana sy fanantenana no atao be.
Efa fantatr'i Mahefa tsara anefa fa mitovy amin'i Alexia ny sokajiny. tsy sahy niteny izy satria, efa niomana ny handidy an'i Alexia, ary sarotra aminy indrindra eo anivon'ny mpiara-miasa ny hanome maimaim-poana izany (satria ireto dia tsy mahalala mihitsy izay tantara nitranga tany Madagasikara).
Nitomany Ratrema, nangataka ny hanaovana fitiliana farany raha toa ka mba mety aminy ny hanome voa an-janany. Saingy tsy mety mihitsy fa mifanipaka tanteraka ny valim-pitiliana natao. Very hevitra Ratrema, latsaka ny ranomasony, nitomany i Malala. Inona no hatao? Nifampionona teo izy mivady!
- "Manàna finoana ianareo mivady fa tsy maintsy ahitantsika hevitra ny zanatsika!" hoy i Mahefa nanarina azy ireo teo amin'ny toloko. Nantsoiny hanaraka azy Ratrema sady noresahiny hoe:
- "Tsy afaka hilaza zavatra betsaka aminao aho ry Ingahy Ratrema, fa tsy maintsy ataoko ny hahita voa ho an-janakao! Ary hanao izay fara-heriko rehetra aho ary araho amin'ny finoana fa raha sitrak'Andriamanitra ny hahavelona ny zanatsika dia homeny foana izany." Gaga Ratrema. Sady faly izy noho ny fampanantenana nataon'i Mahefa, nisoritra indray teny amin'ny masony ny ranomaso.
- "Na vola ohatrinona na ohatrinona no angatahinao Profesora mba hahatanterahan'izany, raha mbola azoko atao dia atolotro avokoa hahitàna izay voa mety ho an-janako. Zanako tiako indrindra izy io. Ary ahatsiarovako ny tena reniny mandra-pahafatiko."
- "Aza manahy foana ianao ry ingahy Ratrema," hoy i Mahefa sady toa manganohano ny masony. Tsy nahatàna intsony izy fa niala teo ary namonjy ny biraony, nandatsa-dranomaso ary nahatsiaro ireo fotoana mamy sy mangidy niarahany tamin'i Vololona. Teo vao tsapany ny fahoriana nanjo ity malalany roapolo taona lasa tamin'izy narary sy nafenin'ny fianakaviany.
Nitsangana izy nony avy eo dia namonjy ny biraon'ilay Profesora namany mpiara-mandidy taminy. Fotoana ela no nifampiresahan'izy ireo tao, ary taorian'izay dia tsy nahitàna taratra an'i Mahefa intsony tao amin'ny hopitaly.
Koa satria i Malala moa tsy hiatrika fandidiana indray dia nalefa niverina tany amin'ny hotely hikarakara sy hitaiza ireto zanany. I Ratrema kosa nijanona tao amin'ny hopitaly niandry an-janany tsy mahatsiaro tena intsony fa fitaovana marobe no hany sisa mitazona ny ainy.
Profesora vazaha roa no nifandimby nandalo tao amin'ny efitry ny marary. Nanontany foana i Ratrema ny amin'izay nisy ny Pr Andriamahefa nefa tsy nisy mety namaly ireo mpiasan'ny hopitaly noho ny raharaha maika tsy maintsy nataony
...
Fa nanao ahoana ary i Hery taty Antananarivo e!
- "ssssshhhuut..." hoy ilay vehivavy! aza mitabataba fa manjary mahamenatr'olona! Nojeren'i Hery tsara izy kanefa manjavona taminy ny endrik'ilay vehivavy. Tsy fantany intsony fa ny herin'ny alikaola no nandavo azy. Tsy naharin-tena intsony izy fa nitolefika. Niezaka nanarina azy ihany ilay vehivavy fa tsy nahavita. Nitsangana izy, nijery ny manodidina raha toa ka misy afaka hanampy azy. Indro nisy lehilahy iray nanatona sady nanontany.
- "Azafady madama fa olona fantatrao angaha izy io?"
- "Ann! eny e! fa azonao ampiana kely ve anefa aho hanarina azy!"
- "Madama an! izaho ange no mpamilin'ny fiarakaretsaka nitondra azy ity nankaty e! dia nametraka vola kely izy fa mbola hiverina hono, efa teny an-dalana aza izahay mianaka no nifamaly fa niboboka toaka tsikelikely tao aoriana tao izy fa norarako, kanjo izao izy mamo tampina izao."
- "Hay, mbola ao izany ny fiaranao, ento aty dia aleo izy haterina mody, fa onerako avokoa ny volanao rehetra fa aza matahotra ianao."
Lasa ilay mpamily naka ny fiarany, mahafinaritra kosa ny olona tahaka izany, hoy ilay vehivavy anakam-po. tsy afaka hamela ity Hery ity irery aty aho fa raisiko adidy na ny manatitra azy any an-tranony fotsiny aza.
Iny fa natonin'ilay fiarakaretsaka izy ireo, nanampy nibata azy ilay mpamily, soa fa tsy dia nisy olona koa fa nahay niafina tany amin'ny takotakona ity tovolahy. Tafiditra dia nanainga ry zareo.
Teny an-dalana dia tsy naharitra ilay mpamily ka nanontany:
- "Madama an! Fa dia loza tahaka ny inona fa hitako ange izy io nobatain'ny polisy teo e! Tsy hitako izay natao fa dia nanaraka azy teny lavidavitra teny no nataoko. Mbola nananako vola koa moa izy fa tsy ny saran'ny fitaterana rehetra akory no nomeny ahy fa ny ampahany tsy mahafeno azy, ary izy aza niteny tamiko hiandry azy fa hitondra vehivavy sy zazakely izany hono izy rehefa miverina. Mampalahelo, ary raha ny fahitako azy izao dia tsy olona mpisotro mihitsy nedala fa tratry ny adin-tsaina dia mihevitra fa any amin'ny toaka no hahitany vahaolana. Mahagaga mihitsy ny fiainan'ny tanora ankehitriny ry Madama," hoy ihany izy, " raha tsy mivarilavo amin'ny fijangajangàna dia mivarilavo amin'ny toaka sy ny zava-mahadomelina. Dia izao no iafarany, fanalam-bara-batana tsy misy toy izany."
- "Eny e! fantatro tsara ny tianao hotenenina" hoy ilay vehivavy, "fa olona fantatro izy ary fantatro koa ny olana mitranga aminy."
Vao vita izay teny izay dia taitra tampoka i Hery ary tonga dia nandoha eran'ny fiara. Fofona izany, mila tsy ho tanty, ny andro alina, tsy hita izay atao, hany sisa nokinasa dia ny hamonjy haingana ny tranon'i Hery ary hanadiovana ity fiarakaretsaka voaloto.
Tonga teo am-bavahady dia nosavain'ilay vehivavy ny paosin'i Hery ary hitany tao ny fanalahidy, novoahainy ilay varavaram-be dia nampidirina ilay fiarakaretsaka. Novoahaina ny trano ary nobataina tao ilay tovolahy efa mila tsy mahatsiaro tena intsony fa lavon'ny toaka.
- "Dia ataoko ahoana madama ity fiarako feno loto ity?"
Namonjy ny varavarana ilay vehivavy dia nahita ilay fampirehetana jiro, notsindriany ary indro fa nazava ny teny an-tokontany ary nahita fanasan-damba izy ary natorony ilay mpamily.
- "Miala tsiny indrindra re Ramose fa tena mahate-ho tia tokoa ianao! Raha tahaka anao daholo ny mpitondra fiarakaretsaka dia mahafinaritra ny lazan'ity Antananarivo ity."
- "Izao madama an! tsy maintsy tondrahanao rano ny lohany hampangatsiatsika azy fa raha tsy izany mety harary tampoka eo io ka ho loza."
Iny ilay rangahy naka siny ary nanomboka nanasa ny fiarany tao anatiny.
Ilay vehivavy kosa nanomboka nikarakara an'i Hery izay manomboka miteniteny foana: "malala, alexia, nahoana aho no nilaozanareo e!"
Nanomboka naharin-tena i Hery fa mbola marefo dia marefo, iny izy ireo niakatra moramora tany amin'ny efitra fandroana, nesorin'ity vehivavy ny akanjon'i Hery rehetra. teo dia hitany indray ity vatana nofosana nefa lavon'ny toaka ka tsy manan-kery intsony. Tsy nisalasala izy nampandro azy tsimoramora ary rehefa vita izany dia nentiny indray nankao amin'ny efitra fandriana ary nampatoriany tsara. Nidina izy avy eo nijery ilay mpamily.
- "Misaotra indrindra Ramose fa inty ny saran'ny asanao androany alina. Tena miala tsiny noho ny fanelingelenana fa raha olon-kafa dia tsy nahavita ny nataonao teo."
- "E! madama an, efa teo amin'izany aho ange no niala e! efa tahaka azy izao no nataoko taloha dia mba anjarako indray no manao izay nataon'ny nanavotra ahy. Fa inony moa ianao azafady tompoko?"
- "An an an! olona tena fantatro tsara fotsiny izy fa aza manahy ianao!"
Nifanao veloma izy ireo ary lasa ilay mpamily nitondra ny fiarany.
Nohidiana ny vavahady dia niverina tao an-trano ilay vehivavy namonjy an'i Hery. Nivezivezy tao an-dakozia izy nikarakara izay azony natao. I Hery kosa renoky ny torimaso nony farany.
Rehefa tsapan'ity vehivavy ity fa tsy tanty intsony ny torimasony dia iny izy naka fitafiana azony nanaovana tao anaty larimoara ary nisolo ny teny an-kodiny. Namonjy ny fandriana nisy an'i Hery dia nisalobona tao anaty lamba.
Nosafosafoiny ny tratran'ity soavaly voafantina mandra-pahitàny tory, ary nihafy izay fofon-toaka nivoaka tamin'ny vavan'i Hery teo izy.
Vao maraina mangiran-dratsy dia taitra mialoha ilay vehivavy;
Nojereny ny endrik'i Hery, mbola renoka tanteraka ary anatin'ny torimason-toaka. Asa izay hataon'io rehefa mifoha eo! Niarina izy dia nidina tany ambany, nikarakara ravim-boafotsy hitany tao anaty vata sarihana iray. Nampangotrahany ny rano ary nataony tao anaty siny plasitika dia nentiny niakatra. Niomana ny handro irery tao izy. Nokarokarohiny izay mety ahitany savony sy ny servieta hifafàny. Gaga izy anefa raha nanokatra vata iray raha nahita ilay kilaoty mitaditady mainty ahatsiarovany tantara efa nandalovany teo amin'io toerana io. Noraisiny moramora tamin'ny ratsan-tanany dia nojereny tsara. Nitsiky izy sady lokilokin'ny hehy. Fantany tsara fa azy iny; ary tena fanadinoana satria mando ilay izy tamin'izay hariva izay, hany ka nananosarotra taminy ny hametaka azy nefa ny poketrany nisy fitaovana elektronika lafo vidy tsy tia hamandoana ka hanimba azy. Dia adinony tao amin'io efitra fandroana io ity kilaoty ity.
Loza izany! hoy izy tany an-tsainy tany. Dia nataon'i Hery tsara pirina tokoa.
Nojereny tsara indray, hitany fa madio dia napetrany teo ambony latabatra kely akaikin'ny bakoly.
Lasa aloha izy nivoaka nijery raha sendra taitra i Hery, kanjo mbola matory.
Dia iny izy niverina handro amin'izay.
Nararany tsimoramora tamin'ny vatany ny rano mafana sady nahatsiaro ilay fotoana niarahan'izy sy Hery tao amin'io trano fandroana io izy. Nanala ny sorisory sy ny fahavizanana teny aminy tamin'ity alina mangina nahitan-javatra mifamahofaho.
- " Hery, fantatrao ve fa miredareda ato anatiko ny fitiavana anao?
Avia izany malalako horohako fa mbola tsy tafatsangana eto am-pandriana aho!
Avia! Avia!" hoy i Alexia tamin'i Hery! Ny masony mitalaho mafy ny hankanesan'i Hery eny aminy. I Hery anefa mahita izany rehetra izany, te-hitsangana nefa tsy naharin-tena mihitsy, tahaka ny misy lanja mavesatra any anatiny any mampitorombona azy ary tsy mamela azy hitsangana akory.
- "Alexia! feno fitiavana anao aho, te ho eny aminao," hoy i Hery, natolony ny tanany saingy vetivety dia vizana ny sandriny toa tsy afaka handray tanana ity malalany akory.
- "Hery! Hery! Heerryyyy! avia fa tady ho entin'ity fandriana ity handeha aho."
Nisokatra ny rindrina, ary nanomboka nikisaka ilay fandriana nisy an'i Alexia, niezaka nitsangana i Hery fa tsy afaka, tahaka ny gadra voafatotra tsy mahefa na inona na inona.
- "Alexia, Alexia, Alexiiaaaa!" poa tahak'izay dia efa lasa lavitra ilay fandriana! Loza ity, nikiakiaka mafy i Hery, nanainga ny heriny rehetra hampitsangana azy.
Toa nivaha tampoka ny fatorany ary afaka ilay lanja mavesatra any anatiny any; Vao tafarina izy dia nijery kanjo tsy hitany intsony ny malalany.
Taitra tampoka tamin'ny torimasony i Hery, nojereny ny manodidina azy, toa ato an-trano, tao amin'ny efitra fatoriany. Nofy ratsy, nisefosefo mafy izy, nisy tahotra nandrakotra ny fiainany. Nanao ahoana izay Alexia, aza hitako ka hafatra napetrany farany iny. Latsaka ny ranomasony. Rindrina no hitany amin'izao ary teo izy vao namerina ny nataony omaly alina. Ny hany tsaroany dia izy teny Ivato saika hifanandrina tamin-dRatrema, tsaroany koa ilay nibatàn'ny polisy azy, fa ny taorian'izay, tsy azony an-tsaina intsony.
Misy fofona afahafa eran'ny trano, toa fofon-toaka ratsy sy tsy tiany akory. Ny vavoniny toa mivaivay tahaka ny misy afo mandoro ka ny setroka mila hiakatra any an-tendany.
Nitsangana izy, kanjo tsy nisy na inona na inona teny an-kodiny. Nosintominy ny lambam-pandriana dia nahodiny tamin'ny valahany dia namonjy varavaran-kely izy hosokafana.
Tamin'izay no nisokatra ny varavaram-be, indro i Tahiana mitondra dité mafana mbola ivoahan’ entona. Nojereny tsara i Hery:
- "Hay efa nifoha ianao?"
- "Tahiana ! Tsy azoko," hoy izy, "fa maninona aty ianao?"
Gaga i Hery fa ny akanjo fanaovany rehefa mandro no teny an-koditr’ity vehivavy. Ny volony mbola mandon'ny rano ka miloko mainty aok'izany.
- "Tantara lava ny amin'izany fa mipetraha aloha ianao!"
Nopolipolesiny dia novakiany ilay fanafody an-tanany ary nasainy nohanin'i Hery.
- "Tsy maintsy mihinana ity ianao mba tsy hamparary vavony anao."
Saika tsy handray i Hery kanefa, fantany fa farmasiana ity vehivavy manoloana azy dia notsentsafiny ihany ary tsy ela akory taorian'izay dia nahatsiaro metimety kokoa izy fa somary niala ilay fanaintainan’ny vavony nanaikitra azy teo. Nokarakarain'i Tahiana ilay dite, ary afaka fotoana vitsy rehefa antonontoniny ny hafanana dia nomeny hosotroin'i hery amin'izay.
- "Fa ahoana no nahatongavako tato an-trano?," hoy indray i Hery naka toky.
- "Ssshh! sotroy aloha ny dité fa rehefa avy eo."
Teo am-pisotroana ny ranon-dravim-boafotsy i Hery dia notantarain'i Tahiana ny nanjo teny Ivato. Nolazainy fa nanatitra namany iray teny Ivato izy ho any Paris ary teny no nahitàny an'i Malala. Teo vao fantany fa hay marary mafy i Alexia ary natao famoahana vonjy maika tany an-dafy, dia iny ianao nobedain'ny polisy iny.
- "Ianareo koa ange ry Hery tahaka ny zazakely, fa mitondra soa inona aminao izao ny nibobohanao toaka teo. jereo izao ianao! soa fa teo ihany aho nahita ny zava-nitranga fa raha tsy izany dia tena efa nifanaritahan'ny jiolahy tany ianao, na koa nohidin'ny polisy tany amin'ny biraony tany! ilay mpitondra taxi no nanampy ahy nanatitra anao taty. Dia inona izao no hataonao?"
Tsy nahateny i Hery fa ny dité no notsofitsofiny teo alohan'ny nisotroiny azy. Tsapany ny fahadisoana nataony. Te hisaotra mafy an'i Tahiana izy nefa menatra. Menatra ny amin'ity fahafaham-baraka tsy roa aman-tany. Naleony nangina fa tsy niteny.
Tampoka, nipetraka teo ambony fandriana i Tahiana, nampifanaingeniny ny tongony dia niseho tampoka ny foto-peny satria ilay akanjo mivaky eo afovoany, saingy nosarihiny hanakona azy ilay lamba. Nahodin'i Hery ny masony sady niondrika izy.
- "Aleo aho aloha hisolo akanjo atsy amin'ny efitra ilany atsy, sady nalainy ny akanjony nihantona teo ambony seza, dia iny lasa sady nakatony varavarana tsy hahitan'i Hery azy.
Niharina tsimoramora i Hery, dia namoa ny larimoara naka akanjo hafa. Nandeha namonjy ilay efitra ilany izy nony avy eo. Nandondona kely izy sady niditra. Indro i i Tahiana efa vita akanjo sady nijery azy.
- "Merci!" hoy i Hery sady menamenatra tsy nahajery akory.
- "De quoi?" , hoy i Tahiana.
- "Tamin'ny zavatra nataonao rehetra."
- "sshhh, zavatra tsy maintsy nataoko ireny," sady nitsiky kely izy nijery an'i Hery.
- "Ary ianao ity angaha tsy handeha hiasa, efa amin'ny 7 ora ange izao e!" hoy ihany i Tahiana!
- "Sshhh! tsy misy dikany intsony izay zavatra rehetra ataoko fa tahaka ny angidina entin'ny rivotra aho izao…"
- "Dia ny asa no ajanona, tena adala mihitsy ianao ity, sa naka fialan-tsasatra ?"
- "Efa nangataka mihitsy aho fa hay efa lany ny congé rehetra tamin’ireny nahafatesan’i Mama ireny dia raha tsy amin’ny taom-baovao indray vao afaka maka lavalava, izany aza mbola tsy fantatra raha hahazo."
- "Hay ve ! Ianao io ange raha ny fahafantarako azy toa manana poste à responsabilité e! Ka ndàna ary miomana dia miasa fa tsy misy na inona na inona azonao atao eo! sa afaka hanidina ity ianao hanenjika an’i Alexia any an-dafy ; aza ampifangaroana mihitsy ry Hery ny asa sy ny fihetsem-po an! izay fa lasa aho handeha hiasa ihany koa. Raha misy itadiavanao ahy dia any amin’ny farmasia aho. Efa vitako ao ny varinao sy ny rano mafàna dia andana miomana.
Izay fa lasa aho !!!" sady norohany kely ny takolak’i Hery, dia iny izy nitsoriaka haingana namonjy ny vavahady.
I Hery kosa lasalasa saina tamin’ilay nofy ratsiny teo:
- Mba nanao ahoana ary izay i Alexia. Inona no dikan’iny nofy iny. Aza hitako. Inona marina moa no azoko hatao. Tsy ray, tsy reny, tsy vady, tsy rafozana. I Dadabe sy Bebe no hany sisa havana nefa izy mivady aza izay mitoetra tsara any ambanivohitra any. Dia ahoana izao no ahafahako mifandray amin’i Alexia. Tsy misy afa-tsy ny antso avy any aminy no ifandraisanay, kanefa Ratrema ve dia hamela azy hanao izany taorian’iny teny amin’ny seranam-piaramanidina iny.
Dia ahoana koa ity Tahina nanatitra ahy taty an-trano, asa mihitsy. Nilaza izy fa nifampiresaka tamin’i Malala talohan’ny fiaingàna, noho izany, mety azon’iny atao tsara ny mifampiantso amin’i Malala ahafantarana ny vaovao.
Tsy maintsy mbola mitady an’i Tahiana aho androany na inona fitrangany eo!
Iny izy nankao andakozia naka rano mafana dia nandro, avy eo niverina indray nandoa-bary sy nisakafo. Nahita ireo sakafo mafàna efa vonona tao am-bilany izy dia tsaroany indray ny reniny fahiny nikarakara azy toy izao rehefa maraina alohan’ny hiasa. Hafa ihany rehefa misy vehivavy afaka mikarakara ao an-trano.
Ny vehivavy, ravaka hono izy ireny: eny an-dalana izy ravaky ny saha, ao an-trano izy ravaky ny tokantrano. Asa tokoa fa mba nanao ahoana tokoa ity fiainana ity raha tsy nisy ny vehivavy? Hoy izy lasa saina samy irery teo.
Maro ny olona tsy mahatsapa ny tena lanjan’izany vehivavy izany fa mihevitra azy foana ho toy ny fanaka malemy, hany ka voatery handefitra hatrany ao an-tokantrano, nefa manana hery izy tsy hay tohaina izy ireny fa na dia I Samsona izay tamin’ny heriny rehetra aza lavon’i Dalila tamin’ny langolangon’ny sadriny malefaka.
Varimbariana Ratrema mitazana ireo hazo manitsan-dravina eo an-tokontanin’ny hopitaly. Ny rivotra mitsoka no mitondra ireo ravin-kazo marobe, miraraka amin’ny tany. Tazana eo fa manomboka hamirifiry ny tontolo, ary efa migadona sy manakaiky ny ririnina.
Any izay Antananarivo, fotoam-pahavaratra nilaozana. Hafanana no nialàna tany ary hatsiaka kosa no vantanina aty. Tanàna nilaozana vao andro vitsivitsy nefa toa mampite-hiverina sahady.
- Ndry, izaho ity mikarakara an-janako, hoy Ratrema anakam-po, fa dia naninona loatra ity zanako ity no tahak’izao no nanjo azy. Asa tokoa lahy.
Nisento teo Ratrema nijery an-janany izay misy fantsona samihafa arahim-panjaitra eny amin’ny sandriny. Eo am-bava orona koa tahak’izay mitondra rivotra madio mamelona azy. Manako ho azy ao an-tsaina ny feon’ny fitaovana manaraka ny fitempon’ny fon’i Alexia.
Fotoana fohy taorian’izay dia indro fa nitsirempirempy ny mason’ity tovovavy. Nanatona Ratrema. Vizana dia vizana ny fijery azy.
- "Dada… , efa firy andro aho izao no tato? hoy Alexia tamin’ny feo marefo dia marefo.
Noraisin-drainy moramora ny tanany dia nosafosafoiny mora teo.
- "Aza manontany ny amin’izany ianao fa efa mitsabo isika, mbola be fanantenana ny mpitsabo rehetra. Misy zavatra tianao ve ho entiko aminao, sady nanondrika ny lohany ihany izy nanoroka ny lohan’ity zanany."
- "Dada an ! Aiza i Hery ? mbola ao ve izy ? Raha azonao atao dia te-hahita azy aho izany!"
Tsy nahateny tsy nahavolana Ratrema. Toa onena izy amin’ny lafiny iray te-hamaly ny hetahetan-janany. Nefa nisy fahatezerana voasarona tany anatiny tany fa tsy nasehony an’i Alexia. Naleony nangina tsotr’izao.
Injay nisy nandondona teo am-baravarana ary avy hatrany dia niditra ny mpandidy roalahy. Ny iray nanao fizahàna marary, ny iray kosa nijanona teo am-baravarana ary niantso an-dRatrema hiaraka aminy fa misy resaka tokony hatao.
Nifampiresaka izy roalahy fa hiomana amin’izay ny rehetra hiatrika ny fandidiana an’i Alexia. Efa nahita voa rahateo ny hopitaly noho ny fandraisan’i Pr Andriamahefa an-tanana ny raharaha. Kanefa noho ny antony manokana mikasika ny fitadiavana izany voa izany dia tsy Pr Andriamahefa no hanatanteraka ny fandidiana.
Nisoritra teny amin’ny tavan-dRatrema ny fanantenana narahin-kafaliana. Izay vao mba nitsiky izy taorian’ny lozam-pifamoivozana nanjo an’ity zanany. Fantany fa ho avotra amin’izay ity zanany.
Nantsoiny tamin’ny finday i Malala hilazàny ny vaovao.
Mandra-piandry ny fiomanan’ny mpitsabo rehetra dia niantso tany Antananarivo izy nanontany ny vaovao rehetra mikasika ny fiainan’ny orinasa sy izay ao an-trano. Nataony kosa anefa izay hanalàna ao an-tsaina izay mombamomba an’i Hery. Tapaka tampoka rahateo ilay antson’i Alexia dia zarany aza nivalona hatreo izay resaka izay.
Iny fa tonga ny fandriana hitondràna ny marary. Folo minitra taorian’izay dia iny Alexia nentina ho any amin’ny efitra fandidiana. Nanaraka azy Ratrema ary nasain’ny mpitsabo mpanampy nijanona teo alatrano fa tsy nahazo niditra tany.
Feno fitaintainana sy fiontanam-po ny an’ity raim-pianakaviana. Iny fa tonga i Malala nanontany izay mitranga.
- "Avotra ny zanatsika ry Malala, nahita voa ny dokotera homena an’i Alexia. Efa miroso amin’ny fandidiana izao ry zareo. Fa ny tsy azoko dia hoe : fa angaha moa tsy Pr Andriamahefa no hanatanteraka ny fandidiana? Nefa tena nanamarina mihitsy ilay mpitsabo teo fa misy tsy fahafahana indray.
- "Asa," hoy i Malala, ny fanavotana ity marary izao no vaindohan-draharaha. "Nanao ahoana anefa i Alexia?"
- "shh, efa taitra izy teo dia nanontany ny misy an’i Hery, dia naleoko tsy namaly. Sady tonga tampoka koa ireo mpitsabo dia iny izy izao nampidirina bloc opératoire iny."
Tsy niteny intsony i Malala fa lasalasa vinany, nanontany tena ny amin’ izay niafaran’i Hery. Asa izay na niditra violon, nefa izy irery izao no any, tsy ray tsy reny, tsy inona na inona, na koa … aleo tsy heverina hoy izy fa hankarary fo. Tsy nety afaka tao an-tsainy mihitsy anefa na dia nalefany lavitra aza ny eritreriny hanadinoana an-i Hery fa toa misangodingodina ao aminy ao foana. I Hery sy ny hadalàny, i Hery sy ny fitiavana nangalarina hatramin’izay, i Hery nanana fitiavana nozaraina tamin'izy mianaka, i Hery rain’ireto zanany, Hery tsy foin’ity zanany vavy voalohany. Varimbariana teo izy raha tsy nodomin-dRatrema tampoka ka nanontaniany hoe:
- "Fa ianao io anefa izao manao ahoana?"
- "Tsy azoko, manao ahoana amin’ny inona?"
- "Manao ahoana ianao e! Taorian’iny adintsika nampivadi-nono anao iny?"
Gaga i Malala, fa na dia indray maraina aza Ratrema tsy nanontany izany hatramin’iny fotoana iny.
- "Tsy haiko!" valy boraingina tahak’izay no navaliny sady niondrika izy tsy nahajery an-dRatrema.
Samy tsy nisy nifampiteny izy mivady fa toa samy niara-namelona ilay lolom-po nifanaovany tany Antananarivo. Toa samy mahatsiaro tena ho diso. Ny iray nampirafy tsotr’izao, ny iray nanao valifaty, ny iray nisintaka. Dia nifamerina tampoka tao anatin’ny olana dia tsy misy fifamelana, tsy misy fialan-tsiny sy fifonana akory na dia indraim-bava aza. Nitsangana i Ratrema dia lasa nidina tany ambany naka rivotra sy nifoka ny pipany. Dia nilentika tany izy ary navelany irery teo aloha i Malala.
Naharitra ora vitsy ny fandidiana, iny fa nivoaka tamin’izay ilay mpitsabo nanatona an’i Malala nipetraka teo alatrano.
- "Vitanay avokoa ny fandidina rehetra izay natao! kanefa toneo tsara ny fonao madama fa …"

- " Fa ahoana," hoy i Malala tafatsangana tampoka, iny koa Ratrema niakatra avy any an-tokontany namonjy ny vadiny sy ilay dokotera mpandidy.
- "Aza matahotra ianareo mivady fa vita soa aman-tsara ny fandidiana rehetra natao!"
- "Fandidiana rehetra?" hoy i Ratrema nitsatsaingoka, "fa angaha moa nisy fandidiana hafa natao tamin-janako no hoe: fandidiana rehetra."
- "Tsy azonao ve ry Ingahy Ratrema," hoy ilay dokotera vazaha, fa ilay nanome voa ihany koa ange niaraka natao fandidiana taminy e!"
- "Vita soa aman-tsara ary tsy nisy natahorana ny amin-janakao sy ilay mpanome voa ka izay no nahatonga ahy nilaza hoe: toneo tsara ny fonareo. Fa zao fotsiny, noho ny fahasalaman'i Alexia tena narefo dia narefo dia mbola haharitraritra izy ao amin'ny efitra famelomana marary fa tsy misy atahorana akory."
Nisento tokana i Ratrema, ny mason'i Malala nanomboka nanganohano.
Nihabetsaka ny fanantenana, fotoana elaela no nandrasana dia afaka nitsidika an-janany izy mivady rehefa nifandimby niditra tsirairay.
Indro i Alexia eo ambony fandriana mbola matory, ny tanana misy serôma, toa mitsiky ao anatin'ny torimaso, ary namelona ny fanantenana rehetra ny fihatsaràny.

Afaka ny andro roa, injay fa migadona ny hatsiaka mamirifiry eran'i Frantsa, ny hazo efa tsy misy ravina intsony ary vetivety dia miha-maizina ny andro.
Zara Ratrema raha niala tao amin'ny hopitaly, eny fa na dia nalahelo ireto zanany menavava aza izy dia fotoana vitsy ihany no nandalovany tany amin'ny hotely dia niverina indray teo akaikin'i Alexia. I Malala rahateo moa tsy maintsy mitaiza ireto zaza mianadahy kely ka fotoana vitsy monja no mba nahafahana nijanona teo akaikin'i Alexia fa dia ny rainy foana no nazoto niaritra sy niandry marary.
Lasa anefa ny sain-dRatrema ny amin'ity zava-manjo azy, aiza i Mahefa izay efa nampanantena azy ny fampiantranoana, mifamahofaho ao aminy ny fidangan'ny fandaniana nataony andro vitsivitsy izay. Tsy zakan'ny saram-piantohana an'ny orinasany intsony izay fandaniana natao rehetra izay ka tsy maintsy ny avy any am-paosiny no miala. Tany mahantra rahateo ihany koa moa i Madagasikara, ka na ny saran'ny hotely fotsiny aza dia efa manahirana ny mandoa azy. Ny orinasa izay any Antananarivo asa izay fandehany, ny antso an-telefaona samihafa na mandeha isan'ora aza tsy mahasehaka ny fanatrehana mivantana ireo mpiasa.
Vaka ny sainy, tsy andriny izay nahatongavan'i Malala dia notarihiny hanatona ilay dokotera vazaha. Nanontaniany mivantana ny toerana izay misy an'i Mahefa , eny fa na dia ny fisaorana tsotra fotsiny aza noho ny nahitàna voa ho an-janany. Saika hanafina mihitsy ilay dokotera kanefa noho ny fifandresen-dahatra ny amin'ny maha-samy Malagasy azy ireo sy Mahefa fotsiny dia tsy maintsy misy ny fisaorana ity dokotera mpiray tanindrazana.
Tsy naharitra intsony ilay Dokotera vazaha fa nitondra azy ireo tany amin'ny efitry ny marary iray.
Vao nisokatra ny varavarana dia taitra be izy mivady mahita an'i Mahefa eo am-pandriana marary. Nefa vao andro vitsivitsy izay, mbola olona mirijarija be tsy naninon-tsy naninona. Gaga i Ratrema, i Malala kosa tonga dia nahazo ny fandehan-javatra sady tonga dia latsa-dranomaso nanatona ity marary.
- "Mahefa," hoy i Malala sady niondrika no nandohalika teo ambody fandriana, "noraisiny ny tanany sady norokorohany tao anaty ranomaso, vitanao ve no nanao izao?"
- "Tsia, mitsangàna ianao fa tsy mahatanty izao ataonao izao aho," hoy i Mahefa tamin'ny feo malefaka tokoa, "adidiko tsy maintsy nataoko izao mba hamonjeko an'i Alexia. Eny fa na dia ny aiko manontolo aza dia mbola homeko raha mbola hahavelona azy." Sady latsaka koa ny ranomasony. Nahita izany ilay Dokotera mpandidy dia voatery namoaka azy mivady tao amin'ny efitra noho ny fihetsem-po be loatra.
Tsy nahateny intsony Ratrema fa tonga dia azony ny amin'ny maha-tena ray nihavian'i Alexia avy tamin'i Vololona. Faly sahirana izy. Niverina tao an-tsainy ireo fotoana rehetra nitaizany an'i Alexia, izy vao teraka nifamahofahoan'ny fahoriana sy ny fifaliana, izy menavava, ny nisoloan'i Malala ny reniny, ny fianarana voalohany natrehany, ny fahazazany, ny fahatanorany, ny fitiavany nifototra manokana tamin'i Hery. Fotoana maro no nandraisany fanapahan-kevitra samihafa nanabeazana an-janany. nefa eto indray dia lalan-kafa vaovao no hitranga. Boribory marina ny tany ka tsy avelan'ny marina tsy hifankahita.

Nitohy tsara ny fitsaboana an'i Alexia, afaka andro vitsivitsy dia efa misoritra mihatsara ny toe-pahasalamany; Nanome toky ny dokotera fa ho avotra soa aman-tsara izy mianaka ary tsy hisy atahorana intsony. I Malala matetika no mandalo ao amin'ny efitra misy an'i Mahefa, mamangy sy mampahery ity nanavotra an-janany. Ny mpitsabo rehetra kosa dia nanery an-dRatrema amin'izay haka aina amin'izay fa efa ho herinandro izay ralehilahy tsy nody natory tany amin'ny hotely mba hahazo fandriana tsara.
Hita misoritra amin'izy mivady ny hafaliana, saingy hafaliana mitanila noho ny disadisa mbola tsy voaravona hatrany antananarivo fa toa noterena haravona ankolaka fotsiny noho ity loza nitranga tamin-janany. Hita ihany anefa fa toy ny mpivady tsy mifankahazo ry zareo.

Ny alina alohan'ny hatory, rehefa vitan'i Malala avokoa ny fikarakaràna an'i Toky sy Cynthia, indro izy nandray fandriana dia nibonoka tao. Asa, mety tsy zatra ity hatsiaka mamanala any ivelany angamba fa na dia mandeha tsara aza ny milina fanafanàna trano, dia mitady hafanana hafa izany izy eo aminy. Asa ihany koa, fa noho ity Ratrema voatery hiray fandriana indray aminy taorian'ilay nisintahany tany amin'i Hery tany Antananarivo dia miambakavaka ny sainy.

Injay Ratrema nijaikojaiko moramora nanokatra ny lamba dia niditra tao am-pandriana. I Malala amin'io manome lamosina no tsy noraharahian-dRatrema rahateo. Novonoina ny jiro dia samy nangina. Samy mieritreritra izay hanjo azy avy. Samy misaina izay lolom-po any anatiny any.
Nangatsiaka angamba Ratrema fa nisintona moramora ny lamba ho any aminy, kanjo notazomin'i malala mafy tsy hihetsika. Nanandrana namerina indray ilay fihetsiny teo indray izy sady nisintona mafimafy kokoa. Kelikely rahateo ilay fandriana, ka iny raha niezaka nitazona mafy ny sisin-damba iny i Malala, injay fa tafahodina tampoka satria mafy dia mafy ny nisintoman-dRatrema ilay lamba ka indro izy roa nifanatrika tao anaty maizina. Nifanakaiky ny molony, nisy hafanana niampita tamin'izy roa nisarika azy hifanatona bebe kokoa. Ny tanan'i malala eo ambony tratran-dRatrema, nisy hery tsy fantatra nampifanantona ny molony roa ary nitohy lava tahaka ny olon-droa tsy nifankahita hatry ny ela.
Ela nifampitadiavana ireto mpivady ka indro i Malala nitsilany nametraka ny lamosiny teo ambony fandriana; ny molotr'i Ratrema amin'io tsy miala eny aminy. Nitsiry haingana tamin-dRatrema ny filàna ity Malalany, nosafoiny tamin'ny tanan-droa ny tarehim-badiny, fifanorohana tsy misy ohatr'izany, ny lela mifanositosika toa mitady fifandraisana tsy hanampahataperana.
Afaka minitra roa na telo, niharina Ratrema sady nanakipaka ny lamba, dia nampidininy teny amin'ny nonon'i malala ny tanany, nanafosafo moramora sady nidina ihany nitady ny faran'ilay akanjomandry teny amin'ity vadiny. Ity iray efa ela nitadiavana fahafinaretana, sady nanaiky mora no nanainga vetivety ny maojany hiakaran'ilay akanjomandry. Tsy ela dia injay fa niala teny an-kodiny ilay fitafiana teo. Niverina indray ilay orokoroka teo. Ny tanana amin'io manafosafo hatrany,ny fanondro roa mikitikitika ireo lohanono toa efa mivontovonto sahady. Injay fa ren'i Malala manomboka mitambolombolona any anatiny any ny filàna ny vadiny. Ity farany rahateo tsy tana fa nampidina ny tanany ilay teny amin'ny foitrany, dia nandalo ny maoja ary nanafosafo ny feny. Niverina indray dia nijanona teo amin'ny silipo sady niezaka nampiditra ny ratsan-tanany tany amin'ny lavaky ny fahafinaretan'i Malala. Efa nihenjana ny filahiany raha vao nahatsapa ilay faritra telozoro misy volovolo madinika. Nidina moramora nitady ilay fizaran'ny nofo izy ka nandalo ilay bokotra efa manomboka mibontsina sy miha-henjana tokoa. Reny teo amin'ny molotr'i Malala ny tsikiny raha voakitika ilay bokotry ny fahafinaretany. Naveriny nokitihana indray ary somary nanainga ny maojan'i malala ilay kitika nataony teo. Nampidininy ihany ny fanondrony roa hitady ilay molotra efa mando; nosokatsokafany teo, kanjo noketohan'i Malala tamin'ny feny roa ny tanany sady noteritereny tsy navelany hihetsika. Nakarin-dRatrema indray ny ratsan-tanany ho eo amin'ilay bitika efa mihenjana tanteraka nony avy eo ka sady faly ery i Malala manainganainga ny fitombenany manaraka ilay kitika madinika ataon-dRatrema azy. Ny lelany amin'io mangarongarona ny ati-vavan'ity vadiny mikaroka fahasambarana tsy mbola takatra hatramin'izay. Ela tsy nifankahitàna izy roa, samy manina tampoka amin'ny fotoana tsy nampoizina. Toa hiverina indray ilay olon-droa hitambatra ho iray.
Tsy ela Ratrema dia nanala ilay pataloha teny aminy, natsipiny tahaka ny tsy teo dia novahany ny bokotry ny akanjomandriny. Tsy aritr'i malala fa nosintominy indray ny tanany hamonjy ilay faritra mitelozoro teo.
- "Mmhhhh, tiako be ilay nataonao teo fa aza ajanona! Avereno indray fa teny mahafinaritra be!!!" Sady nosokafan'i Malala tsara ny feny roa handray ity tanam-badiny hahitany fahafinaretana. I Ratrema rahateo tsy nisalasala nikaroka ny fifavian'ny vadiny efa mando aok'izany. Tsy naharitra intsony i Malala fa nanala ilay atin'akanjo hany sisa teny aminy, ny ranjony no nakipakipany hanalany ilay izy teny amin'ny tongony. Tsy tratra fa iny ny fanondron-dRatrema nitsofoka tany anatin'ny zohy ihafenan'ny fahafinaretan'i Malala, ny ankihibe manapotsipotsitra tsimoramora ilay bokotra no maka ny hamandoana avy eo amin'ny fivaviana.
Fahasambarana tsy hita noanoa no manenika an'i Malala, fahasambarana mitohy hatrany, mihalehibe tsy hainy tohaina. Nampian-dRatrema ny fanondroadala rahateo ny rantsana niditra tany amin'i Malala, mandroso miditra teo izy, ilay ankihibe amin'io manapotsipotsitra tsy ankijanona ilay taovam-pahafinaretana efa mibotsina sy mafimafy, toa faly ery atolatolaky ny onjam-pahasambarana manenika an'i Malala. Minitra vitsy monja dia injay fa nanainga ny maojany arak'izay azony hatao i Malala sady nikiaka tampoka namoaka ny fahafinaretany. Tsapan-dRatrema fa tonga amin'ilay fara-tampony ity vadiny izay sady nisarika ny hatony no nanoroka azy mamy be.
- "Ratrema an! mbola vitanao foana ny mahatonga ny fahafinaretako hatramin'izao! anjarako indray izao ny manao ny tahaka ny nataonao teo!"

Notoloran’i Malala oroka mamy be ny vadiny. Novahany ilay bokotra farany tamin’ny akanjon-dRatrema dia nesoriny niala tery. Somary natosiny hitsilany indray amin’ny lamosiny I Ratrema. Nosafosafoiny teo ny tratrany, nanaovany otra malefaka sady nidina tsimoramora manaraka ny kibony. Niondrika izy avy eo nanoroka indray ny takolak’i Ratrema, nalatsany ny sandriny ilany handry ambony fandriana sady nitsilany niorirana izy. Ny tanany ilany manafosafo ny foitra sy ny kibon’ity vadiny, ny molotra amin’io manorokoroka ny tenda, midina amin’ny tratra ary ny lelany avy eo no natohiny hanafosafo ireo loha-nono kely mivoitra amin’ity lehilahy. Maizina rahateo ny tao an’efitra ka samy misaintsaina izay mety ho endriky ny vatany ny tsirairay.
Ilay fihetsiketsiky ny lelan’i Malala teo amin’ny tratran-dRatrema no nampihenjana mafy ny filahiany, hany ka tsy andriny mihitsy ny handraisan’ity vadiny an-tanana ny ambany foitrany ao. Niandry fotsiny izy na dia maika aza fa henjanin’ity kalisaona ny filahiany. Fantany tsara ary tsaroany ireo kilalaom-pitiavana nifanaovan’izy roa hatramin’izay.
Tsapan’i Malala izany rehetra izay dia tonga dia nampidininy amin’izay ny tanany hikaroka ilay taova efa mibotsina izay tsy izy, ary efa ela dia ela izy izay no tsy tsapany tahak’izao.
Avy hatrany dia nangaroniny tao, tiany ery ny fihenjany fa saika nananosarotra azy ny nampiditra ny tanany tao anatin’ilay kalisaona.
Tsy niteny Ratrema fa tonga dia nanainga maojany sady ny tanany roa no nampidina ilay atin’akanjo hany sisa teny aminy.
Nalalaka ny tokontany hilalaovan’i Malala, toa mahafinaritra azy ny manao ity kilalao ao anaty maizina ity, nahodiny ny lohany hanatrika ny filahiam-badiny sady nieritreritra izay mety ho endriny teo izy. Ny sofiny ilany mifanitsy amin’ny fon-dRatrema ka sady naheno ny fidobodobony manaraka ny fihetsem-po. Ny tanany milalao no sady manafosafo no manotranotra ity filahiana miantrana tahaka ny miaramila. Natsangany moramora ilay izy, sady nampidininy ihany ny tanany hitady ireo voam-pilahiana roa somary niroraka tany ambany. Faly ery ny anao vavy, efa am-bolana maromaro tokoa no tsy nanaovan-dry zareo izao.
Tsy ariny intsony, injay fa nakorisany hidina ihany ny lohany hanaraka ny kibo, nandalo ny foitra ary tsy nijanona raha tsy nidona tamin’ny tarehiny ny lohan’ny filahian-dRatrema. Nahitsiny io hifanandrify amin’ny molony ary ny lelany avy eo no nataony fitaovana hanafosafo ity vadiny.
Taitra avokoa ny tsirim-panentan-dRatrema, naka fofon’aina izy sady nisento. Tsy nisy nahateny fa toa baiko moana amin’ny fihetsika isan-karazany dia nifankahazahoan’izy roa tao anatin’ny maizina.  Injay fa nanomboka natelin’i Malala ny loham-pilahiana, ninonononoany teo dia nampidiriny tsimoramora tany am-bavany arak’izay azony natao.
Hasambarana izany mihatra amin-dRatrema izany. Iza moa no tsy tia ho eo amin’ny toerany ?
Nimenomenom-pifaliana ny anao lahy, toa niverina indray ny fahatanorany. Zava-mahafinaritra ny nataom-badiny azy, ny fikasokasoky ny molotra izay manamando ny filahiany toa zary fahasambarana ho azy.
Tampoka, toa tsy aritr’i Malala intsony ny fitoerany tao anaty maizina :
- "Ratrema an ! te-hahita aho fa efa ela loatra izay naniriako anao hanao toy izao !", hoy izy nampijanona ny fihetsiny.
Tsy niteny Ratrema fa ilay jiro teo akaikiny no nampirehetiny. Indro tazany ny volon’i Malala miparitaka eo ambony kibony, sady manafosafo no mangitikitika. Kely anefa izany mihoatra ny ataon’i Malala aminy etsy ambany, ity farany mahazo fy ery mitelina ny filahiam-badiny. Avoakany indraindray dia jereny tsara amin’ny hazavana kely takonan’ny volony. Ratrema amin’io tsy maharitra fa entanim-pahasambarana ka manafosafo no tahaka ny mibango ny volon’i Malala, sady mba te hahita ihany koa izay ataom-badiny.

- "Malala an ! avia fa te-hiray aminao aho," hoy Ratrema tsy naharitra intsony.
Satrin’i Malala hanohy tsy anki-janona izay ataony mandra-pahatongan’ny tsirin’aina, fa na izy koa aza mba te-hiray mafy amin-dRatrema. Niarina izy dia niverina nitsilany tamin’ny fandriana indray, nitsangana ihany koa Ratrema sady niodina teny amin’ny tongom-pandriana nifanatrika tamim-badiny. Nojereny tsara ny faritra telozoro teo amin’i Malala, indro misy pitika hamandoana mangirana kely tazany, dia nosafoiny. Tsapany fa teny mila azy mafy ity vadiny.
- "Ratrema an!" efa ela aho no nitady ny hanaovanao ahy tahak’izao. "Avia fa miandry aho!"
Naka toerana tsara ny lehilahy, natohony teo amin’ny fivaviana aloha ny azy, nosafosafoiny tamin’ny lohan’ny filahiana mihenjana tsara, fihetsika somary nampisaraka ireo molotra roa no nidona teo amin’ilay bokotry ny fitiavana. Naveriny in-droa, intelo. Injay fa nisy tsiranoka nanamando tanteraka an’i Malala, nosokafany ny feny nampisokatra ilay zohy te-hidiram-pahasambarana.
Tsapan-dRatrema fa tonga ilay fotoana hiraisan’izy roa. Ningainy ny ranjo sy ny fen’i Malala ho eny an-tratrany. Ny tanany ilany no mitondra ny familiana ary nampiditra ny filahiany tany anatin’i Malala. Natsofony tsara hilentika arak’izay azony natao. Nahemotra dia natosiny indray.
- "Mmmhhhh !!" hoy i malala manakimpy ny masony. Fikarohana fahasambarana tsy misy ohatr’izany. Mamovokovoka Ratrema, ny tanany roa mifenja ireo nono sy mitazona azy tsy hihetsiketsika be loatra. Ny ranjon’i Malala no orokorohany nakany fahafinaretana. Ny filahiany mifanjevo anaty fahasambarana amin’ny an’i Malala.
Mihazakazaka ny fandehan-javatra. Nahatsiaro sambatra ery ity vehivavy mahatsapa ny molotr’i Ratrema eny amin’ny kibon-dranjony. Ny tongony ilany kosa nahodiny hisarika ny lamosin-dRatrema. Tsy ariny intsony fa nampidininy ny tanany hikaroka ilay bokotra kely efa mihenjana, nanampy sy nikaroka fahasambarana izay nomen-dRatrema azy, izay tiany haharitra ela nefa toa tiany hiara-tonga amin’ity lehilahy ihany koa.
Minitra maromaro no lasa , injay fa tsapan-dRatrema ho tonga ny fahasambarany izay tsy voatazony intsony. Nikiaka mafy indray mandeha izy dia nalefany tany anatin’i Malala ny ranon’ainy, izany fitosahana izany no nampiakatra ny fahafinaretana faratampony ka takatr’i Malala ihany koa. Injay fa tonga ihany koa ny azy, narahany fimenomenomana madinika izay tsy dia mazava loatra ny tiany hambara.
Niala tsimoramora ny lehilahy, namonjy nitsilany sady nanakaiky an’i Malala. Nosafosafoiny ny nonony ary ity farany nikaroka ny molony.
Dia nifanoroka ela izy roa. Toa ireny mpifankatia vao niray fandriana ireny. Samy tsy nisy nahateny fa samy soneniky ny fahasambarana.
Nony afaka kelikely :
- "Malala an ! mbola tia anao foana aho," hoy Ratrema.
- "Izaho koa mbola tena tia anao," hoy i Malala sady nataony teo ambony tratran-dRatrema ny tanany nanafosafo.
Samy nahatsiaro reraka izy roa ka vetivety dia nahita torimaso rehefa namono ilay jiro kely nanazava azy ireo. Tampoka sy tao anatin’ny fotoana tsy nampoizina no nampitsiry sy nampiredareda indray ny firaisam-pon’i Ratrema sy Malala. Torimaso mamy no niainan’izy mivady iny alina iny. Torimaso mamy izay iainan’ny mpivady rehetra tahaka ny isan’alina ihany, nefa niavaka tokoa fa efa ho fito volana tsy nanaovana tahak’izany izy mivady ireto.
Asa, mety mbola mitohy any anaty nofin’izy ireo angamba ilay fitadiavana fahasambarana tsy tiany ho tapitra teo fa alina tokoa ny andro, alina mangina. Alina mamirifiry izay nilatsahan’ny oram-panala voalohany tany Frantsa manamarika ny ivon'ny ririnina.

Vao maraina, raha mbola maizina ny andro dia efa taitra Ratrema. Nampirehetiny ny jiro teo akaikiny. Nojereny i Malala mbola soneniky ny torimaso mamy miondana eo an-tratrany. Ny volony misandrahaka amin'ny ondana. Toa miramiran'endrika izato izy matory fehizay eo an-tratram-badiny. Asa tokoa fa mbola mitohy angamba ny nofy mamy, zarany aza tsy hijanona. Ny nofon'izy roa efa nitambatra ho iray, mifanome hafanana amin'ity hatsika mamanala.
Ny fen'i Malala ilany miforitra eo ambonin'ny an-dRatrema, toa zary vesatra manotra ireo lohaliny efa vizan'ny fiaretan-tory nandritra ny herinandro. Tsy sahiny nahisaka fa zarany aza manome hafanana, tsapany koa ny faritra somary voloina kely mikasoka amin'ny maojany. Faritra nitadiavany ny fahafinaretana hatramin'izay, hafanana ambony kokoa no tsapany mivoaka avy eo. Ny fahitàny izany fomba fatorin'i Malala teo aminy izany dia nampisy tosi-dra manainga ny maha-lehilahy azy hiverina hihenjana toy ny tamin'ny alina teo. Nitsiry taminy indray ny faniriana am-badiny nefa izy ity mbola matory.
Norasiny ny filahiany dia namboariny hipetraka tsara tamin'izay nahazoany aina.
Noraisiny avy eo ny bokotra famonoan-jiro dia naveriny tao anatin'ny haizina indray ilay efitranon'ny hotely.

Nisaintsaina lalina teo izy ny aminy sy Malala. Tantara lava no niainan'izy roa. Tao ny faran'ny mamy, nefa tao ihany koa ny faran'izay mafaitra sy mangeroka indrindra. Asa tokoa fa raha mbola teo ve i Vololona dia ho tahak'izao ny tokantranony? Asa, tsy maintsy hazavaiko amin'i Malala anio ihany ny anton'izao rehetra izao! hoy izy tany an-tsainy tany, sady niondrika kely izy nanoroka ny lohan'i Malala.
Tsy nahaverin-tory intsony Ratrema taorian'izay, lasa tany amin'i Alexia indray ny eritreriny. Tsy ariny intsony, nakisany moramora ny lohan'i Malala teo an-tratrany hihazo ny ondana. Namboariny tsara ihany koa ny feny dia niarina moramora izy, niakanjo dia namonjy ny efitrano nisy an-dry Toky sy Cynthia, rehefa hitany fa mbola natory tsara ireo dia iny izy namonjy ny efitra fandroana.

Afaka ora iray, nojereny teo amin'ny fitaratra kelin'ny fandroana, efa mangiran-dratsy ny andro. Injay fa nisy nandondona teo am-baravarana. Novoahainy, indro ny mpiasan'ny hotely manatitra sakafo ambony latabatra misy kodiarana. Nasainy nampidirina teo alatrano dia nomeny fahafaliam-po ilay mpiasa.
Indro izy nanokatra tsimoramora ny varavaran-kely. Nahafinaritra azy ny nahita ny sisim-baravarana feno oram-panala fotsy. Mitovy loko amin'izany avokoa ny manodidina rehetra. Andro ririnina tokoa aty amin'ny faribolan-tany avaratra.
Mba manao ahoana re izay ny any Antananarivo. Any angamba izay miposaka izay tsy izy ny masoandro rehefa avy nikija ny orana. E! Antananarivo, tsy hay hadinoana.
Nitodika izy, hay Malala efa taitra, vao nahita an-dRatrema dia nitsikitsiky sady heniky ny hafaliana. Nanatona azy Ratrema sady nipetraka teo ambony fandriana. Nifanatona ny molotr'izy roa, toa nifandefa hafatra am-pitiavana be. Tsy nijanona iny raha tsy ren'i Malala nangatsiaka ny lamosiny fa tsy nisy lamba nandrakotra azy akory. Nitsangana i Ratrema naka akanjo mafana ho am-badiny. Natolony azy dia las tampoka tsy hitan'i Malala teo izy.
Afaka fotoana fohy, iny ny anao lahy manosika latabatra misy ny sakafo maraina nanatona ny fandriana. Sady nitsiky i Malala no faly aok'izany nahita ity vadiny. Toa volan-tantely vaovao ny azy mivady. Toa nofinofy tsy noheveriny ho tanteraka intsony, nanongo tena izy.
Nitsangana haingana i Malala niala teo ambony fandriana, sady nipi-maso tamin-dRatrema:
- "Ratrema an! andraso vetivety fotsiny fa tsy ela aho!" sady norohany kely ny tarehim-badiny.
Iny izy tahaka ny tadio nankao amin'ny efitra fandroana. Nisasa sy nanala ny hatsembohan'ny alina teny aminy. Namboariny haingana arak'izay azony natao ny volony, nanao manjamaso sy lokomena hahatsara endrika azy bebe kokoa.
Afaka ny folo minitra dia iny nisokatra ny varavarana. Ny maso nifanojo amin'ity malalany efa sasa-miandry. Efa te-hanolotra tambitamby aok'izany.
Indreo izy niara-nipetraka teo ambony fandriana, nanokatra ireo sakafo teo ambony latabatra. Sakafom-pitiavana tahaka ny andro voalohany no niarahany nihinana. Sady mamy ny etsy, no fy ny ery, fifampizaràna tsy nisy ohatr'izany, no orokoroka madinidinika tsy nisy fiafaràny. Tsy aritra intsony fa vao vita ny sakafo dia nentanim-pitiavana indray izy roa nanatanteraka faniriana ny hiray indray. Ary raha tsy i Cynthia nitomany tao ambadika tao saika tsy nijanona izy ireo.

Afaka ora vitsivitsy, iny izy mivady mifampitantana mandalo ny lalan-tsaran'ny hopitaly, toa tsy andriny ery izay hahitàna an'i Alexia. Vao nahita azy mivady ity zanany dia velon-kafaliana, toa mila ho latsaka ny ranomasony.
- "Nanao ahoana ianao izay anaka!" hoy i Ratrema sady nanoroka an-janany.
- "Efa reko mihatsara aho ry Dada an! efa omen'ny dokotera fitsaboana tena ampy mihitsy. Na dia tsy teo aza Papa alina dia nivezivezy teo foana ry zareo. Efa nesorina koa ny serôma tamin'ny tanako."
- "Efa afaka fotoana fohy isika dia hody amin'izay. Aza manahiahy intsony izany zanako izany an!"
Tsy maintsy hitady ilay dokotera mpandidy aho aloha izao fa ilaozako vetivety aloha ianao sy ny reninao.
Iny Ratrema nankany amin'ny efitra nisy an'i Mahefa. Nodondominy dia niditra izy. Efa mihatsara kokoa ilay marary, ary efa afaka mipetraka soa aman-tsara.
- "Miarahaba anao aho Profesora," hoy Ratrema, hitako tokoa fa tena miha-tsara mihitsy ianareo mianaka ankehitriny ka izay no tena ahatongavako mamangy anao izao.
- "Manao ahoana anefa izy izay ao?" hoy i Mahefa.
- "Efa tena miha-tsara izy ary tena mampisaotra an'Andriamanitra tokoa. Ary raha tsy nisy anao ve Profesora nanome ny taova ho azy, inona moa no afaka natao. Tsy haiko valina mihitsy izao nataonao izao."
- "Tsia ry Ingahy Ratrema, aza manahy ny amin'izany ianao fa hanavotra olon-kafa aza hatao, fa indrindra ny mpiray tanindrazana izay silaky ny ainao? Tsia, neniko mandra-pahafatiko raha nanilaka izany adidiko izany aho."
- "Izao Profesora, efa miharihary tanteraka izao fa i Alexia dia zanakao avy amin'i Vololona. koa ahoana no ataontsika, na ho ela na ho aingana tsy maintsy hanontany i Alexia ny amin'ny olona nanome voa azy, dia inona no hataontsika. Holazaina azy ve ny marina rehetra?"
- "Tsia dia tsia ry ingahy Ratrema, miala tsiny aminao aho. Fantatro fa tena mila hahavaky saina anao ity fandehan-javatra ity. Kanefa matokia fa raha ny amin'i Alexia dia ahitantsika vahaolana hatrany. Ary sanatria dia sanatria ny hilaza aminy izany rehetra izany izao fa mety hampikorontana ny sainy ka handamoaka ny fitsaboana nataontsika rehetra. Miangavy anao an-tanan-droa mihitsy aho ry Ingahy Ratrema mba tsy hampiditra izany resaka izany amin-janakao...zanatsika moa e!"
- "Eny ary Profesora..."
- "An an an! Aza antsoinao tahak'izany intsony aho fa manomboka izao dia toy ny mpirahalahy isika, antsoy hoe Mahefa aho!"
- "Eny e! metimety kokoa izay. Fa mba te-hanontany anao aho mikasika ilay "hébergement" noresahintsika tany Antananarivo. Efa tena midangana be ny laniko amin'ny fitsaboana sy ny saran'ny hotely. Izahay mantsy tonga dia mandoa ny sarany rehetra aloha, kanefa mino aho fa ny azon'ny fiantohana averina aza dia efa nihoatra lavitra ny taha tokony ho laninay. Ny sandam-bola any Madagasikara ihany koa hitanao ihany."
- "Azoko tsara mihitsy ny amin'izay. afaka andro iray na roa aho dia efa afaka mivoaka ny hopitaly ary handamina ny amin'izay. Inoako rahateo fa tokony mbola hijanona aty maharitraritra kely aloha i Alexia mandra-pahasitrany soa aman-tsara fa sao tsy mahatanty ny dia lavitra mbola hiverenany an-tanindrazana."
Nifandray tanana izy roalahy. Dia iny Ratrema nivoaka ny efitra nijaikojaiko moramora namonjy an'i Alexia.
Toa tsy mitombina indray anefa ny sainy:
"ny orinasa amin'izao hiatrika ny fetin'ny faran'ny taona, ny mpiasa efa manantena ny fahatelo ambinifolon'ny volana hiatrehana ny fety. Ny vola laniko taty tsy toko tsy forohana. Ampahany kely ihany no mba azon'ny trano fiantohana averina amin'ny saram-pitsaboana an'i Alexia.Indrisy fa tsy maintsy miditra amin'ny lalan-tery aho, hatao ahoana moa, tsy maintsy mivaro-pananana aho hamerenako ny lany rehetra taty."

Nandritra izay fotoana izay, i Malala no niandry an'iAlexia tao an'efitra.
- "Neny an! saika tsy hanontany ihany aho nefa tena manitikitika ahy ity! Mba nanao ahoana ho'aho izay i Hery e! Efa nantsoinareo ve izy hatramin'izay nandidiana ahy izay."
Vaka ny sain'i Malala, nitady izay havaly;
- "Alexia an! aza alefanao amin'izany mihitsy ny sainao, ataon'i Hery ahoana moa ny hanaraka anay, nefa izy aza mbola tsy nankaty an-dafy mihitsy. ny fikarakaràna ny pasipaoro, ny asany angaha moa azony ialàna."
- "Eny e! fa na izany aza tsy niantso an-telefaona azy i Neny?"
- "An an an! Alexia an! aza heverina mihitsy izany fa ny olanay mivady aloha no nalaminay ka aza mbola ampidirina mihitsy aloha i Hery. Efa miravona tanteraka ny disadisa taminay ary tena mifankatia tokoa izahay izao. Izay fotsiny dia ataovy ampy ho anao." Toa tsy tanany fa nanomboka nanganohano ny mason'i Malala.
- "Eny ary e! fantaro anefa fa banga be ny fiainako raha tsy eo izy." Sady niondrika izy no namafa ny masony saika hilatsahan'ny ranomaso.

Injay fa niditra i Ratrema. Namonjy ny varavaran-kely. Toa lasa saina. Tsy nisy niteny fa samy nangina.
- "Alexia an! hivoaka kely aloha izaho sy reninao an! misy resaka ifanaovanay ! Tsy maninona avelanay vetivety ianao?"
- "Fa resaka inona kay ry Dada!...Tsy maninona ary e! aza ela any fotsiny!"
Teo an-dalan-tsara:
- "Malala an! efa niresaka tamin'i Mahefa aho, fa rehefa mivoaka ato i Alexia dia any aminy ianareo no mipetraka."
- "Isika hoe!" hoy i Malala, "fa angaha tsy hiaraka aminay ianao?"
- "Tena tsy maintsy miverina aho hikarakara ny orinasa sy ny saran'ny fitsaboana rehetra. Efa manomboka kely sisa ny eto an-tanako sy izay any amin'ny banky. Efa nampanantena i Mahefa fa hikarakara ny taratasinareo rehetra raha vao mivoaka ato.
- "Dia ahoana, tsy halahelo ve i Alexia raha lasa ianao."
- "Satriko dia satriko tokoa hijanona fa tsy afa-manoatra aho. Ny orinasa ihany koa mila ahy, misy sonia tsy maintsy ataoko maromaro , efa manakaiky ny fety, ny fitantanana ny mpiasa tsy maintsy atrehina. Vao tafapetraka any amin'i Mahefa fotsiny ianareo dia tsy maintsy mandeha aho."
Nisento kely aloha i Malala, toa tady ho tapitra sahady ilay nofinofy tena izy niainany hatry ny omaly alina. Niankina tamin-dRatrema izy, somary nalahelo.
- "Ratrema an! dia hilaozanao sahady ve ity foko tia!"
- "Fantatro tsara ny alahelonao ry Malala fa tadidio fa tsy androany aho ange no hanainga e! Tsy maintsy miverina aho aloha hitady vola ahafahanareo miaina aty. Azontsika araraotina tsara ny andro izay mbola hijanonako hikarakaràna anareo efa-mianaka."
- "Eny e! fa jereo izao i Alexia teo, nanontany ny momba an'i Hery, tsy hitako ny havaly azy."
- "Ratrema an! mila anao foana ange aho e!"
 
Nanao ahoana kosa ny zava niseho taty Antananarivo nandritra izay fotoana izay,

"Na fantatro fa ho diso fidirana aza aho, dia naleoko tsy nikoropaka mihitsy, ny vokatry ny fisotroako toaka koa manginy fotsiny. Zara aza nisy ilay fanafody nomen’i Tahiana teo mba mampitony ny vavoniko. Elaela aho vao vonona dia iny nanidy trano, nandray fiarakaretsaka dia nankany am-piasàna. Lasa tany amin’i Alexia ny eritreritro manontolo. Nanao ahoana izy izay, nahazo izay fitsaboana sahaza azy ve? Raha mba nanan’elatra tokoa aho angamba dia niainga nanaka-danitra sy nisidisidina namakivaky iny ranomasina iny hamonjy an’ilay olon-tiako. Nefa afaka ho aiza moa, ary tena eto vao tsapakao fa hay tena nisy dikany ilay hoe: manaova ianao pasipaoro fa misy ilànao izany tampoka amin’ny fotoana tsy ampoizina. Naleoko lavitra nijanona eto Madagasikara fa tsy nisaina na dia in-dray mandeha akory aza ny hoe hiampita ranomasina. Sodoka ery tafiditra seham-pampianarana malaza teto Antananarivo dia tavela teo. Izao na te-hanidina aza tsy afaka. Tsy tadidiko intsony na izay antontan-taratasy ilaina amin’ny fanamboarana pasipaoro izany aza." Hoy i Hery miteny irery tany antsainy tany.

Teny an-dalana ihany koa, ny fitohanan’ny fiara marobe tsy hay lazaina intsony sady tena amin’ilay fotoany tsara izao ka nijanonjanona foana ilay fiarakaretsaka. Ilay mpamily niteny hoe "tonga isika Ramose" no nanapaka ny eritreriny.

Niditra ny fiasana izy dia gaga nahita taratasy teo amin’ny biraony. Taratasin’ny orinasa amin’ny anarany. Nosokafany sady novakiany izay tao anatiny. Teny tsotra ny tao:
"Miangavy anao hiakatra haingana any amin’ny sampan-draharahan’ny mpiasa fa misy iantson’ny tale anao"
Inona indray ity? Aza hitako, nanao fahataràna matetika aho tato ho ato, noho ny loza nanjo an’i Alexia, hoy izy. Nisy fotoana tokoa mantsy izy tsy hita tampoka teo fa tonga dia lasa tsy niera nankany amin’ny hopitaly nisy an'i Alexia.
Nivoaka ny biraony izy dia niakatra tany ambony. Nandondona tao amin’ny mpitantsoratra. Vao nahita azy ilay vehivavy dia nandray telefaona sady niantso ny taleny.
Vonton’ny hovitra ny vatany iray manontolo. "Tena ho loza ity!" Hoy izy "aza hitako ka ho voaroaka ato aho marina."
- "Afaka mandroso ianao M. Hery," hoy ilay sekretera sady nitsangana namoha ny varavarana mainty mifono hoditra voapetapetaka bokotra.
- "Miarahaba anao Monsieur le Directeur," hoy i Hery sady nanolotro ny tanany.
- "Manahoana ianao! sady mipetraha," Tsy nisy tsiky fa dia baiko hentitra avy hatrany no nataon’ilay Tale taminy.
-"Asa raha azonao an-tsaina ny antony iantsoako anao izao vao maraina izao. Mahatsikaritra zavatra tsy mety mihitsy izahay ato amin’ny orinasa tato ho ato, herinandro vitsivitsy izay. Ary rehefa nojerena dia toa lasa varimbariana izany ianao. Ela vao mandray fanapahan-kevitra. Ny fahatarana matetika ka nampitaraiky ny asa rehefa maraina. Ary ny zavatra mahagaga dia ity ianao sahy mangataka congé nefa fantatrao tsara fa efa tapitra nalainao avokoa izany tany amin’ny volana martsa sy aprily tany ho any." Sady namoaka taratasy mipaingotra tao anaty biraony izy dia nojereny tsara.

-"Izao letsy ry Hery an !, sady niova ny endriny no somary nikentrona izy nijery an'ity tovolahy teo anoloany.
- "Tsy fantatr’ialahy mihitsy angamba fa olona fantatro tsara Itompokolahy Rain’ialahy. Olona niara-nianatra ela izahay ary tsy nifanary mihitsy fa nifanavotra. Ary noho izy aza no nahatonga ahy amin’izao toerana izao.
Fantatro tsara fa fifaninanana no nidiranareo roalahy tato, dia ialahy sy Haja, kanefa noho izay fanavotan-dRain’ialahy nataony tamiko izay, dia nataoko avokoa izay nandresen-dahatra ireo tale namako rehetra ny mba handraisan’ialahy io asa misy an’ialahy izao io. Tadidio fa manana toerana ilàna fanapahan-kevitra betsaka ny toerana misy an’ialahy, ary raha ny tokony ho izy dia olona efa mato-tsaina sy nahazo taona vao tokony handray izany. Ady hevitra be tamin’izany ny teto amin’ny filan-kevi-pitantanana. Nanohitra ahy avokoa ny rehetra, nefa fantatro fa tokony ho vitan’ialahy ilay izy, ary notsapaina rahateo koa ianareo dia nety. Izao anefa jereo ity mitranga. Misy zava-manjo tampoka any an'ialahy any ho any dia ny asan'ialahy no atao tandrevaka. Raha tsy noho ny nataon’Itompokolahy dia efa taratasy fandroahana no nalefako tao amin’ny biraon’ialahy. Mba asio lanjany ihany letsy ny fiainana sy ny asa ary aza porofoina eto anatrehako fa diso hevitra aho nanome an’ialahy io toerana io !" Sady natolony an'i Hery ilay taratasy milaza fa mijanona amin’ny asany mandritra ny dimy andro izy ho fampitandremana. Voasonian’ilay tale sy voatomboka.

- "Ssshhh !!" hoy I Hery tany an-tsainy tany, "rehefa izay izany dia aleo hanaraka ny onjany eny. Raha ny tiako aza dia ny tsy hiasa mihitsy mandritra ny iray volana hitadiavako an’i Alexia". Nefa toa nisy kibay nikapoka mafy azy tany an-damosiny namerina ilay hoe «noho ny nataon-dRatompokolahy…» " I Dada, hoy izy izay tsy fantatro akory nefa hay nahavita be tamin’olona. Dia tsy ho raharahiako akory ve?"
- "Dia inona moa izany tompoko no tokony hataoko!" hoy indray izy tsy nahita havaly.
- "Omeo ahy iny taratasy iny," hoy ilay Tale.
Dia natolotry Hery azy, noraisiny dia naforiporiny sady norovitiny.
- "Andana tohizo ny asan’ialahy, tsy ekeko intsony ny solafaka na dia in-dray mandeha monja aza amin’ny manaraka fa tsy afaka ny hanavotra an’ialahy intsony aho. « Alors, ne me considère pas comme un imbécile », hoy izy namarana tamin’ny teny frantsay.
Nitsangana I Hery dia nidina tany amin’ny biraony, toa tsy zakany intsony ny adin-tsaina tao anatiny. Ny olana amin’i Alexia tsy voavahany akory, ny asa ity anefa vao mainka manery sy hanagadra azy tsy afaka hihetsika intsony. Firifiry moa, na ireo mpiara-nianatra taminy aza no tsy mitsiriritra ny toerana misy azy, eny fa na dia i Haja fotsiny aza? "Te-hiala amin’ny asako aho, tsy te hanohy fa te hiampita ranomasina hitady ilay malalako, malalako iza? i Malala ve, i Alexia? any avokoa ireo, nefa tsy fantatro akory na izay misy azy aza." Hoy izy niady saina mafy.

Noraisiny ny telefaona, niantso ny laharana 12 izy nanontany ny farmasia nisy an’i Tahiana. Avy eo dia niantso:
- "Allo ! saika hitady an’i Mademoiselle Tahiana aho azafady."
- "Mlle Tahiana, Mlle Tahiana iza moa no antontanianao azafady fa Docteur Tahiana no fantatray."
- "Hay ve ? eny e ! mitady an’i Docteur Tahiana aho izany."
- "Tsy eto izy tompoko, fa niera nody vetivety fa afaka adiny iray eo angamba izy miverina ! Iza moa no miantso azafady."
- "Lazao ary izy fa niantso teo hono i Hery ! Misaotra an!"
Hay ve Dokotera Ramatoakely iny e ! ary tsy hita amin’ny fihetsiny mihitsy izany marina ! Tsy maintsy mifankahita amin’iny aho androany, mino aho fa tsy manitsy hiantso azy izao i Malala ahafantarako ny vaovao. Eny fa na dia hisaotra azy ny nataony tamiko fotsiny aza no entiko hihaonana aminy.

Fa nankaiza marina i Tahiana tamin’io fotoana io :
Naka fahazoan-dalana hivoaka ora iray monja izy tany amin’ny farmasia. Nararaotiny izay hodiana sy hisoloany akanjo, nihazakazaka madinika izy teny an-dalana ka tera-tsemboka ery.
Vao tonga tao an-trano,… tahaka ny tsy teo no nanalàn’i Tahiana ilay akanjo ambony teny aminy. Novahany nanaraka izay ilay tati-nono mavokely sady notohofany tamin’ny orony: nanamboloany ny fofom-batany nandritra ny iray andro manontolo. Nalatsany tamin’ny tany ireo, avy eo dia noraisiny indray nataony tao anaty fitoeran-damba maloto. Akanjo nanaovany hatry ny omaly ka ny nahatongavany tany an-trano no ela dia natsipiny tahaka ny kitain’i lagara.
Toa tsy andriny mihitsy ny hanalàny tanteraka ny eny an-kodiny hahazoany maka fy ny hatsiaka malefaky ny andro maraina.. Iny izy efa mitanjaka namoha ny trano fidiovana. Asa, raha misy tokoa angamba ireny mpitily varavaran-kely ireny dia nahazo fahafaham-po mahita izato bikan’i Tahiana manintona loatra ny maso.Nalefany ny rano tao anaty fandroana dia nitsofoka tao anaty trano fitaratra izy naka aina sy nisaintsaina lalina.
Teo am-panafosafoana ny tenany nanala izay hatsembohana hany sisa tavela teny an-tsorony: injay fa misy sary maromaro mandalo ao an-tsainy. I Hery.
I Hery ve? tovolahy sady nofosana no tsara tarehy. Iza moa no vehivavy tsy roboka taminy na dia ny fijeriny fotsiny aza. Nefa sady manam-pahaizana no manana toerana ambony ao amin’ny toeram-piasàny. Saingy mbola tovolahy kely loatra izy aminy nefa dia tena nahitany fahafinaretana ery ny nisakaiza taminy tao anatin’ny ora vitsy monja.
Sshhh ! hoy i Tahiana tany an-tsainy tany, sendra fifandrifian-javatra fotsiny izany fa raha izay Tahiana akory tsy andairan-tsikin-dehilahy izany! Sady nosafoiny no nofenjainy ny nonony roa dia nampidininy moramora ny tanany hamonjy ny faritra maha-vehivavy azy. Dia nosasany tsara teo tahaka ny mahazatra isan’andro.

Tampoka anefa, toa nisy tsirim-panentana nandalo ny faritry ny kibony. Asa, mety naniry mafy an’i Hery izy angamba tamin’iny alina iny nefa tsy nahavita na inona na inona. Tsy hainy notohaina ny fahafinaretany, ny hafanan’ny rano vao mainka nanampy azy hitady ny tsaratsara kokoa. Toa zary sary mihetsika ao an-tsainy i Hery ilay nifampitolona azy tao anaty trano fidiovana tahaka izao. Notohizany ny safosafon’ny tanany mikaroka fahasambarana efa hitany nefa tiany haverina indray amin’izato izy irery. Tahaka ny tanan’i Hery no mitazona sy manampy azy ho tody amin’ilay tanjona iriny sy ahatongavany.
Tsy ariny intsony fa ny tanany ilany nandray ilay fantsona mitondra rano matimaty mifatsitsitra dia natohony teo amin’ny fivaviany. Ny fanondrony amin’ny tanany ilany manamafy hatrany ny safosafo manaitra tsy tapaka ny maha-vehivavy azy. Fahasambarana tsy hainy najanona no tsapany mandalo amin’ny vatany. Nitorombona nipetraka teo ambony taila fotsy izy no nanokatra ny feny hiasan’ny tanany tsara. Ilay hozatra kely vonton-dra efa mihenjana dia tsy nananany antra intsony fa nidiloriny arak’izay tiany, ambara-pahatongavany amin’ny fara-tampon’ny fahafinaretany.
Afaka fotoana elaela : injay fa nisy feom-behivavy nikiaka tampoka sady nanao hoe:
-Heryyyy ! oouuuuiiiiiii !
Nijanona avy eo ny fihetsiny rehetra, sady faly izy no heniky ny fahasambarana.

Tampoka, nivoha ilay varavaran’ny efitra fandroana sady hoy ilay vehivavy niditra tao nanao hoe:
-Fa inona ity ataon-dry ry Tahiana ????

Sady taitra amin’ny nofiny nahafinaritra teo i Tahiana, ny rano mbola mifatsitsitra milatsaka eo anelakela-peny. Nitsiky fotsiny izy nijery ity rahavaviny miray trano aminy.
- "Fa taiza aloha ity indry ity alina e!" hoy i Manitra, sady lokilokin’ny hehy. Averiko fa dia lasa nanaraka ity vahiny naterina any an-dafy. Zara raha antso an-telefaona fotsiny hoe: tsy afaka hody aho! Hay dia mbola mitohy hatraty an-trano ny fahafinaretana.
- "Fa iza aloha ity Hery e! toa amin’ny menomenom-pahasambarana mihitsy ny anehoana azy?"
- "Tsy idiran-driako izay fa omeo itsy servieta fotsy itsy aho aloha hifafako!" sady najanony ilay rano no nitsangana izy namafa ny rano teny an-kodiny. Dia iny servieta iny ihany no nahodiny teny amin’ny vatany nataony fitafy.
- "Hay dia misy vaovao indray izany any an!"
Toa nahatsiaro menatra tamin-drahavaviny i Tahiana; tsy nahajery fa ny tany feno rano no nofafainy tamin’ny lamba.Tsy niteny intsony izy fa vao tafavoaka ilay efitra fidiovana dia naka izay akanjony tao anaty larimoara dia nijery ny bikany teo ambody fitaratra.
- "Ah zalahy!" hoy izy tany an-tsainy tany. "mahagaga ahy ity izaho lasa mitempo fitiavana an’ity Hery. Mbola zaza iny amiko nefa tsy azoko mihitsy. Izao izany no antony nahatamàna an-dry Malala sy ry Alexia tamin’iny bandy iny. Dia izao koa tady hihatra amiko? aza hitako!"
Najolony ilay akanjo lava dia iny izy aloha nidaboka teo ambony fandriany naka aina vetivety nanala ny fahavizanany teo.

Niezaka nanarinary dia tamin'ireo asa be miavosa mitady hanempotra ahy aho saingy tsy tafatombina ny saiko noho ilay taratasy iray monja sendra nandalo ny  masoko nisy ny anaran'i ALEXIA teo ivelany. Nitambolona  daholo indray ny alaheloko. Lasa tany aminy ny eritreritro rehetra. Nitsangana vetivety aho sady nijery tsara ilay antontan-taratasy nandalo teo amiko. Hafa mihitsy ilay sary nipetaka taminy, ary mbola zaza ny fijery azy. Ny taona nahaterahany voasoratra rahateo nanamarina izany.
Ndry ! zazakely mahafatifaty tokoa angamba izy ity sady nitsiky aho no nanembonembona ilay olon-tiako. Any izy izay. Velona sa maty. Matoa aho tsy naharay vaovao, dia mbola manana fanatenanana be aho fa ho avotra soa aman-tsara izy. I Toky sy Cynhtia ary Malala izay mbola eny ambony fiaramanidina, na efa miantsona any Paris. Miandry fa atao ahoana moa e! Raha mba afaka mifampiresaka amin’i Alexia mivantana tokoa aho mantsy dia hisy lanja mavesatra hiala ato am-babeko ato. Na dia mafy aza ny asako, dia naleoko ihany nihafy namita izany arak’izay azoko natao, ary matetika rehefa te-hivoaka hody iny ianao vao tena mihisatra tsy misy ohatr’izany ny fotoana.

Raha tsy nipaika ny tamin’ny iraika ambin’ny folo sasany atoandro vao niala teo amin’ny biraoko aho. Nivoaka ny fiasàna handeha hisakafo no fikasako kinanjo ny lalana nankany amin’ny farmasia nisy an’i Tahiana no indro nizorako.

Nangarangaraniko aloha teo am-baravarana fitaratra sao dia mba mahita an'i Tahiana avy hatrany aho saingy tsy hitako izy dia voatery niditra ihany aho sady nanontany. Nilaza ireo mpiasa tao fa i Dr Tahiana anie tsy miasa ao am-pivarotana fa manana ny biraony manokana. Rehefa miandry raharaha ihany izy vao manampy azy ireo mivarotra hoy ilay olona niantefan'ny fanontaniako.
Dia niantso ny tany ambony ilay mpiasa ary naniraka ankizy nitondra ahy niakatra ary niditra tao amin’ny nisy azy. Somary sadaikatra ihany aho, toa misolantsolana tampoka amin’ny fotoana tsy ampoizina. Asa tokoa, fa teren’ny zava-misy ka tsy maintsy manao izao. Inona tokoa moa no azoko atao. Tsy an-tany tsy am-parafara. Ka izao te-hihaona mafy amin’i Tahiana izao no hitako fa mety ahitako izay mba rariny kely na dia saro-tadiavina aza.

Vao tafiditra aho dia efitra lehibe nahitana birao maromaro mitovy no hitako, samy misy solosaina avokoa. Somary nitsipalotra kely ny masoko nijery izay misy an’i Tahiana. Hay manao tablier fotsy avokoa ireo mpiasa teo. Ny tarehin’ ireo mpiasa rahateo koa somary takon’ilay fahita kanefa vao tafiditra aho dia nitsangana i Tahiana sady nitsiky, dia nanatona azy aho sady noraisiny ny tanako.
- "Fa angaha moa tsy efa nifankahita isika tamin’ny maraina no miverina mifampiarahaba indray."
- "Hay tokoa moa ! lasalasa koa ny tanako. Fa inona no antony hitadiavanao ahy ?"
- "Tsy izany fa… (toa tsy hitako izay hotenenina), … fa te-hisaotra anao be dia be aho tamin’ny nataonao ahy omaly alina.  Asa, ho fisaorana anao dia te-hanasa anao aho raha afaka ianao mba hoe miara-misakafo atoandro isika izao."
- "Izao ve ? raha izao aloha dia tsy mety amiko satria fialan-tsasatra kely fotsiny no azoko atao, ary ato ihany aza aho no misakafo indrindra fa niera kely aho nody tamin’ny maraina ka tsy maintsy mamita ny asako. Rahariva angaha tsy mety?"
- "… rahariva, fa amin’ny firy ianao no miala eto?"
(tena satriko tokoa raha izao atoandro izao, fa diso hevitra aho, tokony ho fanomezana no natolotro dia vita tany ny resaka, nefa misy tanjona tiako hahatongavana dia ny hahazoako vaovao avy amin’i Alexia sy Malala, izay rahariva izay manjary misy hevitra hanita-dalana indray fa tiako kokoa ilay voafetran’ny fotoana atoandro dia samy miverina miasa rehefa vita ny resaka)
- "amin’ny dimy aho no mirava, ary ianao?"
- "Afaka mandalo eto aho amin’izay ora izay fa tsy maninona."
(dray ity hadalako, dia nanaiky tokoa aho marina, tsy maintsy hisy olana indray izao ny amin’izay fa aza hitako)
- "Eny ary," hoy i Tahiana. "Andrasako eto ianao fa aza mandiso fotoana an!" Tonga isika dia mankany amin’ilay restaurant nifankahitantsika tamin’ilay indray hariva iny. Tsy mampaninona anao?"
- "Eny e! Tsy mampaninona akory sady avelako amin’izay ianao sady hitako koa fa be asa!"

Dia nitodika aho namonjy ny varavarana, sady lasa no somary nanenina. Efa tena tsy mitombina marina ny saiko ka tsy manana fanapahan-kevitra matotra fa mpanarak’onja fotsiny dia atopatopan’ny ranomasina amin'izay tiany hametrahana ahy sisa. Dray, dray, dray. Raha tsy ho avy amin’ilay fotoana anefa izao dia afa-baraka! Tsoriko fa mbola manenina hatrany aho tamin’ilay fotoana nifankahitanay farany iny. Ary mino aho fa raha tsy nisy iny resaka silipo hadino iny dia mety tsy nisedra izao olana goavana izao akory aho.

Iny aho no namonjy toeram-pisakafoanana, niverina tao am-piasana tamin’ny iray ora atoandro, dia nanohy ny asa aman-draharaha sy variana teo. Tsy tiako ho avy mihitsy ilay amin’ny dimy ora, nefa poa tahak’izay dia nigadona ny tamin’ny efatra ora sy sasany hiomanako hamonjy an’i Tahiana. Sady te-hiala mafy aho nefa efa nanaiky ny ho tonga haka azy ka atao ahoana moa.

Satriko hitantara aminareo ny nitranga raha nitsena an’i Tahiana tao amin’ny farmasia aho saingy tantara lava ny amin'iny fa ny tsapako dia ilay fitsiky toa maneso nataon’ilay mpandray vola nahita ahy sy Tahiana nivoaka. Asa, mihevitra zavatra hafa angamba izy. Ny amiko kosa anefa dia madio ny saiko. Marina fa nisy ilay fisaikaizàna tao anatin’ny fotoana tsy nampoizina tamin’i Tahiana fa amiko tsy iverenako intsony iny fa nanimba ny ho avinay sy Alexia miihitsy. Ary raha ny elanelan-taona misy aminay dia tena sakana amiko tsy hahatanterahan’izany.

Teny an-dalana dia resaka asa no nanombohany. Nanontany izay fahasalamako izy avy eo, tsy dia lavitra ny farmasia iasàny rahateo moa ilay toeram-pisakafoanana ka vetivety dia tonga tao izahay. Vao tafapetraka dia natao ny komadin-tsakafo, dia niandry izahay sady nitohy indray ny resaka.
Tsy aritro fa dia nanontany azy aho hoe:
- " Hay ve ianao ka Dokotera e?"
- "Eny" hoy izy, "maro no tsy mahafantatra fa dokotera aho ary nianatra tany an-dafy mihitsy mikasika ny farmasia. Fa ahoana no nahafantaranao izany?"
- "Sendra niantso an-telefaona aho dia nilaza ry zareo mpiara-miasa aminao fa hoe Dr Tahiana no misy ato."
Somary nihomehy izy sady nijery ahy.
- "Fa noheverinao fa inona aho? mpamafa trano angaha?" sady lokilokin’ny hehy izy.
- "Eny e ! maro tokoa no tsy mahafantatra fa manana « doctorat en pharmacie » aho, ny antony angamba dia ny fomba fihetsiko sy ny fitafiko. Fa aleoko toy izao, sady izaho koa ange tsy miseho mivantana mivaro-panafody eo e ! Zara raha hitanao iny indray alina iny fotsiny aho tamin’iny fa nanao « garde » izahay dia mba anjarako no teo."
Dia navalony teo iny resaka iny fa navadiny tamin’ny olako tamin’izay ny manaraka.
- "Fa izao e !" hoy izy, "misy olana goavana mihitsy angaha aminareo sy Ratrema no nanao ireny omaly hariva ireny ianao ity?"
- "… asa, te-hahafanatatra moa ianao nefa efa mahalala ny sasantsasany amin’ny tantara, fa dia azoko ambara aminao izay hany fantatro…"

Dia notantaraiko azy tamin’ny antsipirihiny izay nitranga mba hahazoako ny fony sy ny fitokisany ahy raha sendra miantso tampoka i Malala, fa izay moa no tena tanjoko.

- "Hay ve ka izany e! Dia inona izany izao no fanapahan-kevitrao."
- "araka ny nolazaiko taminao dia tsy mahalala mihitsy aho izay misy an-dry zareo, na aiza na aiza. Ny fantatro fotsiny dia ny fiaramanidina …"
Raha mbola teo ampiresahana teo izahay dia indro fa tonga ny sakafo nafaranay. Nisava ny poketrany i Tahiana sady nanome ahy fanafody hafa indray.
- "Iny, aloha hano fa mahatsara anao taorian’ilay omaly ary mitandrema amin’ny sisa fa tsy voatery ho eo foana aho akory," sady somary nananatra kely izy.
Dia nihinana izahay nony avy eo. Samy nankafy izay nafarany avy.
Teny an-tsefatsefany teny dia nolazaiko azy fa tahaka ny vorona voafatotra aho ka tsy afaka hamonjy ilay tiany, ny asa mangeja ahy, ny ranomasina mbola tsy niampitako mihitsy, nefa tena fahabangàna faran’izay lehibe amiko ny tsy mahita an’i Alexia ary tsy mahalala akory izay vaovao nefa olona marary miady aman’aina no nahitako azy farany.

Saika tsy zakako intsony ny alahelo tao am-poko fa nanganohano ny masoko ary niondrika aho ka ny handriko no natohoko ny moron-databatra.
- "Tsy aleo ve," hoy i Tahiana, "tohizana any an-tranonao ity resatsika ity fa manjary hojerijeren’ny olona eto isika?" Sady niantso ilay « serveuse » izy nampanao ny fitambaram-bola.
Sadaikatra tampoka aho, sady nitraka, ny masoko lasa mena vetivety teo. Fa inona indray ity? tsy ny tahak’izao ihany ve no nandavo ahy tamin’ny farany.
Tsy hitako izay natao fa naleoko nanaiky tsy sazoka, izy rahateo nitsangana nandoa ny vola fa navelany irery teo amin’ny latabatra aho. Nitsangana koa aho nanaraka azy dia nilaza fa tokony ho izaho no handoa ny lany satria izaho no manasa. Novaliany anefa fa izaho hono no mandoa ny fiarakaretsaka mody.

Dia iny izahay nandray fiara nody tany amiko. Tsy nisy nifampiresaka teny an-dalana. Asa izay tany an-tsainy tany, fa izaho kosa nanahy ny hiafaran’ity alina ity. Dia ho sahiko ve ny hiroboka ao anaty rano lalina efa tena nanafotra ahy ?
Asa, fa zara aza mba misy namana hiresahana sy mahalala ary mahatsapa ny adin-tsaiko. Efa niha-maizina ny andro vao tonga tao an-trano izahay. Novohaiko ny trano dia nampandrosoako izy ary nasaiko nipetraka.
Tsy vita akory izay dia Injay fa naneno ny findain’i Tahiana tany anaty poketrany tany. Navoakany sy nojereny aloha dia novaliany. Ary lasa izy nivoaka tany antokontany nifampiresaka tamin’ilay mpiantso.
Niontana ny foko. Enga anie ka i Malala izay. Narahiko moramora izy avy ao aoriana nefa toa nitsoaka ahy. Asa. Toa tsy fahalalam-pomba be izany ataoko izany. May tsinona aho ka !
Niverina teo an-tokonana aho niandry azy.
Tsy niteny izy nony avy eo, tsy nivolana fa tsiky zary tenany no natolony ahy.
Tsss ! aza manonofy marina letsy ry Hery fa raha te-hatory dia fotoana fanaovana izany izao. Niditra tao antrano izahay nony avy eo.

Vao tafiditra kelikely anefa izahay dia injay fa nitraotrao be ny orana tao ivelany tao, tsy nifandrenenesana teo an-tokontany. Nakatoko ny varavarana sady nanidy izay varavaran-kely rehetra aho.

Dia notohizako ny resakay :
- "Asa raha fantatrao fa tsy misy andrasako izao afa-tsy ny antso avy amin’i Malala. Koa raha sendra miantso anao izy dia azonao atao ve ny milaza amiko izay misy azy ? Sa izy ilay niantso anao teo?"
- "Tsss! fa ahoana koa no itenenanao izany? Eny e! Fantatro ny ahiahinao! Jereo izato ianao tahaka ny akoholahy voakapoka. Fa mikasika ilay hoe handehananao any an-dafy hitady an’i Alexia. Ianao milaza fa ny havanareo any, tsy dia mifandray aminareo akory. Dia aiza ihany koa moa no alehanao nefa ny misy azy ireo aza tsy fantatrao. Fa angaha heverinao fa tahaka an’Antananarivo i Paris ka hoe ho hitako atsy amin’ny hopitaly HJRA na HOMI Soavinandriana ry zareo. Dia jereo ihany koa ianao ihany no milaza fa tsy azo avela ny asanao raha izany ianao dia tokony hametra-pialàna kanefa mety hangataka onitra be aminao ny teoram-piasàna, ary na ny taratasy hanomananao ny dia aza ange tsy ho vita vetivety e! Volabe mihitsy no ilainao vao afaka mahazo visa an'ny fizahantany ianao. ankoatr'izany ny fampiantranoana, ny hotely, ny fivezivezena. Dia efa tafaverina eto ry Alexia vao afaka handeha ianao, nefa ny asa navotsitra, ny vola lany hatakalo Euro. Ary ianao ve mihevitra fa tsy nisy akony tamin-dry zareo iny nataonao teny Ivato iny? Asio fiheverana ihany ry Hery ny ho avy fa aza manao hevitra bontolo fotsiny an! Raha teo amin’ny toeranao aho aloha dia aleoko miandry e!"

Tena azoko amin’izay fa i Malala no niantso an’ikala ity teo. Tsy maintsy ataoko fantatra androany alina ihany izany…

- "Aleo aho haloha hikaroka izay azoko haroso anao fa ilaozako miresa-be eto fotsiny."
Dia iny aho nitady ranom-boankazo tao anaty vata fampangatsiahana. Hay narahiny tsimoramora aho sady nofeheziny tamin’ny tanany ny kiboko sady namaha ny bokotry ny lobako izy. Ny tanany ilany nakariny ambony nisafo ny tratrako. Ny ilany indray nidina ambanin’ny foitra sy nitsofoka tany anaty patalohako. Tsy nahetsika aho aloha. Ny hatsiaka no tsaroako nivoaka avy tamin’ilay vata, nefa ny hafanan'ny tanany no niaro ahy, ny jiro avy ao anatiny nanazava ity tanany efa mikaroka ireo loha-nonoko kely. Efa fantatro fa tsy maintsy hanao izao i Tahiana. Satriko ve hotohizana, sa hoteneniko izy hijanona !
Raha ny nofoko no mitondra ahy dia hobataiko izy ary hampandriako eo ambony taila fotsin’ny lakozia ary hanaparako ny filàko rehetra sy hanalako ny sorisoriko. Fa raha ny foko sy ny saiko ny mibaiko ahy, dia asaiko hajanona avokoa izao ataony izao, ary hotantaraiko azy fa anisan’ny nahatonga izao rehetra izao ilay nataonay farany iny. Dia sanatria ve sahiko ny handetika kokoa ny fantsika efa mandratra ny foko? Vaka teo ny saiko.

Tsapako amin'ny hoditro ny hafanan'ny tanany. Midina manafosafo moramora ny ambany foitrako. Vao nahakasika kely ireo volo madinika fotsiny ny ratsan-tanany dia injay fa reko miha-mihenjana ny filahiako. Mitombo ny filàko hitady firaisana ara-nofo aminy. Toa tsy haiko hajanona fa ireo nonony roa no tena reko mitohaka ao an-damosiko. Tiako be ilay safosafo nataony. Nampiany oroka malefaka tao amin'ny hatoko raha teo koa moa.
Raha nihena ny hevitro ny hampijanona izao ataony izao aho dia ny filàna tao anatiko kosa toa nitombo sady te-hiazakazaka handrifatra tsy ho tanako intsony. Nisento kely aho dia nihodina, ny tanany lasa namonjy ny lamosiko indray ary namihina ahy... nefa: somary natosiko izy hanalavitra kely fotsiny mba hisian'ny elanelana taminay.
- "Tahiana an!", hoy aho, fantatro ny tianao hahatongavana fa misy zavatra tiako horesahiana aminao.
- "Inona?" hoy izy somary niangoty kely sady niezaka ny nandroso hananika ny molotro fa tsy navelako.
- "Asa raha fantatrao fa tamin'ilay isika nanao tahak'izao ilay indray hariva iny... dia fantatr'i Alexia ny farany ka izay no lasa ady saritaka taminay roa ary mbola tsy voavaha akory hatramin'izao."
Najanony ny fihetsiny rehetra, novahany ny tanany dia nobanjininy tsara aho.
- "Tsy azoko," hoy izy, "fa ahoana no nahatonga anao hiteny izany?"
- "Izao fotsiny e! Tsy manda ilay fanampianao ahy aho hatramin'ny omaly, ary mbola tsy ampy aza ny fisaorako anao... fa noho ilay silipo adinonao tato an-trano dia tsoriko fa tsy te-hanao firaisana aminao intsony aho."
- "Fa maninona anefa no tsy noteneninao ahy hatramin'izay izany? Sao heverinao fa tsy mbola hitako tao anaty "douche"-nao ilay izy tamin'ny maraina teo? ary izaho aza nihevitra fa matoa mbola sahianao notahirizina tao iny dia nisy fahafinaretana hafa nataonao taminy?" Niaka-peo tampoka ny anao vavy. Asa, tsy tiako be ny fiteniny. Tsy hitako intsony izay havaly azy fa nahavita nikarokaroka izy matoa nahita ilay izy. Ary saika hadinoko akory aza ny toeran'iny silipo mainty iny taorian'ny nahitàn'i Alexia azy.
-"Tu me dégoutes!", sady nalainy ny poketrany no lasa izy namonjy ny varavarana.
Vao nisokatra anefa, mbola oram-be nivatravatra no tao ivelany tao. Nosokafany ny poketrany, tsy nahita elo. Avy hatrany izy dia nivoaka sy nitsotsotsotso tany an-tokontany efa difotry ny ranon'orana.
Taitra aho nahita azy lasa tampoka tsy natahotra ity oram-baratra.
Nihazakazaka koa aho nanenjika azy teny am-bavahady. Loza ity. Sahiny ve ny ny hanao izao. Na dia olona adala aza angamba tsy hihevitra ny hivoaka tsy manana elo hialofana akory. Ny andro alina, ny riaka eny an-dalana aza mety hahazaka olona....
Iny izy saika hamoha ny vavahady iny no nosintomiko hanaraka ahy hiverina. Vetivety vonton'ny rano hatramin'ny atin'akanjoko. Ary fantatro fa tahak'izay ihany koa ny azy. Nosarihiko mafy fa tsy nety nandeha, hany heriko dia nanao an-katerena azy, ny feny roa sy ny lamosiny no nobataiko, namaly mafy ahy hatrany izy arak'izay azony natao. Ny tanany nidarodaroka ny lamosiko fa nihafiako ambara pahatongako tao an-trano.
Vao tafiditra dia napetrako teo ambony seza lava. Hotsaka tanteraka izahay roa. Izy etsy toa mangovingovitra, ny valanoranony manakotsako ao anatin'ny hamandoana. Loza inona indray ity hiseho marina. Tsy hitako izay hatao, any hevitro dia nibata azy indray ka nitondra azy niakatra tao amin'ny efitranoko. Tsapako fa nangatsiaka be izy hatrany anatiny any. Napetrako teo ambony fandriana ary naka lamba famafàna aho tao anaty larimoara, ary iny no namafako ny volony. Dia novahako ilay akanjo lava efa honaky ny orana dia nosintoniko hidina hanalàna azy. Nanaiky tsy sazoka fotsiny izy fa tsy niteny. Ny vatany iray manontolo mbola nangovitra be. Ireo atin'akanjo sisa teny aminy nefa mbola tena hotsaka ihany koa. Vao nalako ilay tadin'ny tati-nono dia fetaka teha-maina no nifatratra tamin'ny tarehiko. Dia niala aho sady nanolotra azy ilay lamba famafàna. Nefa izy aza tsy nahavita hetsika intsony fa vizana tanteraka. Niverina teo aminy aho sady nanamaina ny vatany. Dia nakipako ny lambam-pandriana dia narakotro azy. Nitsangana aho naka izay akanjoko maina dia nidina tany ambany nisolo ny teny an-koditro ary namàna rano tamin'ny fatana. Niverina indray nijery azy efa mibonoka tao anaty lamba. Navoaka ny bodofotsy sy ny akanjo maina afaka nomeko azy. Ny masony fotsiny no mipitrapitra nanezaka nanala izay atin'akanjo teny aminy, kanefa naleoko nihodina tsy nijery azy akory. Sady lasa aho nidina tany ambany.
Vetivety dia vita ny rano mafàna, nataoko tao anaty tavoahangy. Ny ravim-boafotsy mbola mivaivay no nentiko hosotroiny. Nosokafako avy any ambany ny lamba dia natsofoko ilay tavoahangy feno rano hitondra hafanana ny manodidina ny tongony. Nareniko izy avy eo ary nampiako hanidy ny bokotr' ilay akanjo nomeko azy.Dia nasaiko nisotro ilay ranon-dravim-boafotsy efa nomaniko ho azy. Tsy nisy nifampiteny izahay efa ho minitra maromaro.
Tsy aritro intsony fa hoy aho:
- "Ataoko angamba fa tsy maintsy matory aty indray ianao anio alina. Tsy maninona fa atsy amin'i efitr'i Mamanay aho no hatory fa aleo ianao mijanona eo! Ao am-badika ao aho raha misy ilànao ahy." Sady narehitro ilay jiro kely teo andoham-pandriana dia lasa aho nankao amin'ny efitra ilany nanomana izay hatoriako.
Loza izany! omaly aho, izy no namonjy ahy, izao indray izao no voatery mamonjy azy. Nidina indray aho nisotro ihany koa ny rano entiko hanala ny hatsiaka rehetra tany anatiko tany, tsy ho tantiko mihitsy ny hahazo aretina amin'izao fotoana izao.
Navoakako daholo ny zavatra rehetra tao anaty poketrany fa sao nisy tsy mahatanty hamandoana; Gaga ihany aho fa nahita ny anarako tamin'ny taratasy iray sady misy ny laharan'ny findaiko. Nojereko indray ny laharana farany tamin'ny antso voaray tao. Laharana lavabe tsy tahaka ny mahazatra fa antso avy tany ivelany.Toa mifono zavatra maromaro mila hazavaina amin'ity Tahiana ity. Dia naparitako teo ambony latabatra kely ireo zavatra rehetra tao anaty poketrany hanamaina ireo taratasy hafa tao.

Mbola nandamina ilay fandrinan'i Neny aho sady nampirina ny efitrano. Ary afaka adiny iray vao niverina tao amin'ny efitra nisy an'i Tahiana. Hay efa matory izy noho ny havizanana nanjo azy. Dia nalaiko avokoa ny akanjony lena be teo dia nahahy tao amin'ny efitrano fandroana.

Saika tsy nahita tory aho iny alina iny. Marobe ireo zavatra mifamahofaho ao an-tsaiko. Alexia, Malala, Toky, Cynthia, Ratrema, ny asa tsy ho tanty intsony ary tsy azo ialàna, dia miampy ity ny olana vaovao ity indray, Tahiana.
Handeha hitady an'i Alexia aho ve? Ary any amin'ity Tahiana ity ve ny vahaolana amin'izao tranga misy ahy izao? Asa hoy aho fa dia aleo ny ampitso no hanambara.
Tsy nipoizinin-tory aho iny alina iny. Vao renoka kely dia taitra indray. Farafara natorian’i Neny rahateo ity misy ahy ka nahatsiaro sy manembonembona azy tsy hita be ihany aho. Hany ka raha vao nandre ny feom-boron-kely voalohany aho ny maraindraina dia tafarina teo am-pandriana. Novoahaiko moramora ny varavaran-kely, dia nidina tany ambany aho. Nosokafako avokoa izay rehetra varavarana na kely na lehibe hidiran’ny rivotra vaovao. Nivoaka teny an-tokontany aho nony avy eo mba haka rivotra madio. Nahafinaritra ahy ny nihaino ireo siokam-boronkely mikalo ny hatsaran’ny tontolo manodidina. Tanàna somary lavitry ny arabe moa ny tranonay kanefa tongan’ny fiara soa aman-tsara. Mangina dia mangina ny tontolo, mamela ireo voronkely hikalo fitiavana tsy mety ritra rehefa niaritra ny ora-mikija nandritra ny alina.
Fanaoko ny mihazakazaka vao maraina manodidina ny tambohonay sady mijery izay simban’ny orana tamin’ny alina, na ny ivelan’ny trano izany na ireo hazo fihinam-boa manodidina. Vita izay dia nanatanjan-tena teo amin’ilay vy mahazaka izay aho, nanabokona ny sandriko sy manenjana ny hozatro rehetra.
Teo am-panaovana izany indrindra aho no injay fa misy hira mandeha amin’ny onjam-peo avy ao amin’ny lakozian’ny mpifanolo-bodirindrina amiko.
Fantatro tsara ilay izy, na dia malefaka dia malefaka aza ny fandrenesako azy.
Hiran’i «Joe Dassin», « l’été indien » no lohateniny. Mampahatsiahy ahy zavatra marobe niainanay sy Alexia herintaona lasa izay:

«…c’est comme si j’y étais … je pense à toi !…
où es-tu ? que fais tu ?
Est-ce que j’existe encore pour toi…
… »

Nentin’ny feon-kira teo aho, tahaka ny misy fanamafisam-peo mandefa azy mafy ato an-tsaiko. Any izay i Alexia ! Tsy noraharahiako izay fitarainan’ny sandriko efa tsy mila hahazaka ny vatako manatanja-tena.

Ny feon'i Tahiana niantso ahy avy any aoriana no nanaitra sady nampijanona ahy. Io izy mijoro eo anoloan'ny tokonam-baravarana. Somary takon’ny haizina kely ny lohany, ary ilay lobaka lava nomeko azy alina no teny an-kodiny. Somary tery taminy ilay izy fa mifandrirorirotra be ihany ireo bokotra manoloana ny nonony. Loba-dehilahy rahateo moa koa tsinona, izay no hany hitako azo natafy azy. Haka ny akanjon’i Neny ve? tsss. Toa ireny fiankanjo miantsy lehilahy ireny no fahitako azy ka naleoko indray nihodina tsy nijery azy fa ilay fonjam-by kely no nalaiko nampiakariko sy nampidiniko tamin’ny sandriko. Notohiziny ihany ny resany na dia nomeko lamosina aza izy:

- "17 taona aho tamin’izay", hoy i Tahiana nanomboka ny resany, "ary i Malala vao nandray ny faha-18. Mpinamana tsy nifankafoy, niray dabilio tany am-pianarana. Nifanampy sy nifanoro tamin’ny zavatra rehetra. Nifanaiky fa hifampitantara ireo tsiambaratelonay na ny soa na ny ratsy. Tany aminy aho indray asabotsy hariva, tsy dia be teny izy fa nitsapatsapa ny tao ambany kibony tao. Zipo fohifohy izany no nanaovako ary tsy nisalasala izy niteny tamiko hoe : « asehoy ny zavatr’indry fa misy tiako hojerena…. » ! Gaga be aho tamin’izay, tsy natahotra aho akory satria efa nanao fampitahana aza izahay volana vitsivitsy izay fa samy mbola virjiny. Tadidiko tsara fa avy nianatra momba ny biolojian’ny fananahana izahay tany am-paianarana; dia liana ery ary nitsiry taminay ny te-hahalala sy te-hahita mivantana ny taova rehetra nikasika izany. Izy aza nahatsapa fa misy tranga mahafinaritra rehefa nanafosafo io fivaviany io izy elaela. Notantarainy tamiko daholo izany, ary nataony teo imasoko aza fa tsy naharaika ahy akory. Nanatona ahy izy sady ningainy ny zipoko no nosintominy ny atin’akanjoko. Hafahafa tamiko ny fihetsiny. Toa lasa menatra aho.
- "Fa maninona ?" hoy aho, somary tezitra, raha misy miditra tampoka eo dia ahoana?"
- "Nanao tamin’i A. aho omaly hariva. Mbola misy maharary ahy hatramin’izao rehefa voakitika eto. Tiako hampitahaina indray ilay fiovàna fa tena maharary ahy." sady natsindriny ny fivaviany indray ny tanany no naka fitaratra kely izy. Novahany ny bokotra marobe tamin’ny akanjony, nalatsany ny atiny. Nojereko tsara ny fihetsiny dia nanatona ny fandriana nisy ahy izy sady notarafiny ny maha-vehivavy azy. Iny koa aho nijery fa mba liana koa te-hahita. Fivaviana efa niala volo no hitako, ny molony ambany roa tahaka ny nihitatra tsy mitovy amin’ny ahy, ary hita tsara ilay zohy itoeran’ny fahasambarana miendrika haram-bato melemilemy. Tsy andriko intsony fa hoy aho:
- "tantarao akia ny nahazo an-dry an!" somary nanenina. Tahaka ny nanao finaninanana mantsy izahay momba io resaka io kay i Malala no nisantatra azy.
Dia notantarainy tamiko ny tanaon’izy sy A…
Asa anefa izay nahazo ahy fa isaky ny mitantara izao sy izao izy, dia lasa nisy fahasarotam-piaro be izany tany an-tsaiko tany. Noho izao voasongony ve, izaho anefa aza mbola tsy ampy taona akory tamin’izay sa inona?. Indraindray izy lasa mirehareha, indraindray toa manenina. Hitako teny amin’ny endriny rehefa mitantara fa maharary azy ilay izy ka dia nomeko safosafo sy orokoroka teny amin’ny takolany izy mba ho mariky ny fiarahako mizaka izay mahazo azy. Kanjo, tsy fantatro ary mbola tsy azoko fantarina hatramin’izao, fa nifanatona ny molotray roa, izy rahateo tsy nandà. Ary toa satrinay notohizana aza. Oroka malefaka tsy tahaka ny an’ny lehilahy, nanisy lokomena koa moa izy ka asa, izay angamba no nahahafa azy. Nalefany teny amin’ny nonoko ny tanany, nosafosafoiny mora, lasa nifamihina mafy izahay ary samy nankafy tsy te-hijanona mihitsy. Ny bokotry ny ankanjony efa tapitra nivaha, novonjeko nosafoina koa ny nonony roa sady nopolipolesiko ireo lohanonony kely.
Tsy nisy nifampiteny izahay, nampidiniko ny molotro namonjy ny tendany, namonjy ny loha-nonony iray, nahafinaritra azy ny nataoko fa ny voloko no nosafosafoiny toa nobangoiny tamin’ny ratsan-tanany. Tahaka ny nolalaoviko sy noketoketohiko mora tamin’ny molotro roa loha-nonony, nitsapatsapa zavatra-maro mbola tsy nataoko aho fa toa nisy hery miafina izany nampifandray anay roa. Ary samy tianay tsy hay najanona. Fahafinaretana be ho ahy ny nanorokoroka azy, asa, tsy te-hiala mihitsy aho raha tsy nitsilany izy natory. Ny tanany avy eo nanafosafo moramora ny fivaviany, ary ny ilany kosa nisarika ny saokako hifanoroka taminy indray. Dia niverina indray ilay onjam-panorohana lavabe, ny lela nifampitady sy nifampita hafatra amin’ity fahasambarana mbola tsy niainanay mihitsy. Notadiaviny ny fela-tanako dia napetany teo amin’ny vivaviany. Fivaviana malama, tsapa avy hatrany ny lefaky ny hodiny ivoahan’ny hafanana kely.Hafanana mahafinaritra, ny ratsan-tanako nefa mila hivaivay. Ny fanondroko roa no nahatsapa fa misy mando teo aminy, natsofoko kely nampisaraka ireo molotra roa. Toa nimenomenona kely izy fa navelany notohizako ihany. Narosoko, nahemotro ny ratsan-tanako, injay fa nitombo hatrany ny hamandoany. Nifangaro tamin’i Malala ny fahafinaretana sy ny fanaintainana, fa mbola tsapako hoe reny maharary azy ny fivaviany nefa tobasan’ity tanako fahafinaretana hafa kely. Tanam-behivavy malefaka mbola tsy nanaitra ny tsirim-panentany tahaka izao.

- "Avia amin’izay," hoy izy, "soloy amin’ny lelan-dry amin’izay ny fanondron-dry fa nataon’i A. an’izay aho omaly. Tiako mbola hiverina ilay fahafinaretako talohan’ny nidirany tamiko."
Tsy nandà mihitsy aho, te-hahalala izay vokany. Reko koa tany anatiko tany fa misy onja miakatra manenika ahy. Nosokafany tsara ny feny, niomana handray ahy, nojereko indray ny endriky ny fivaviany, nosafoiko tamin’ny tanako farany dia niondrika aho nampikasika ny lelako taminy. Nilomano tao anatin’ny hafanan’ny elakela-pen’i Malala ny tarehiko. Naka ny tsirony izay tsy noraharahiako fa ny fiaingan’ny andilany no tsapako isaky ny mandalo teo amin’ny bokotry ny fahafinaretany aho. Tsy fantatro intsony izay nataoko, elalela kely, ny lelako efa tsapako miha-vizana mivezivezy eo aminy, ny molotro roa indray no nampiako hisintontsintona ireo molotry ny fivaviany sy ny bokotra kely teo aminy. Tsapako amin’izay ny tanany manindry mafy ny lohako nefa ny valahany miainga miala ny fandriana.
"Mmmmhhhhhhooouuuuiiii !!!," hoy i Malala tamin’izay sady ningainy ny tarehiko hijery azy.
- " mmhhh, tonga !!! ", sady nisento izy no nidaboka tsy nahatsiaro izay ambonin’ny tany intsony. Ny hany azoko natao dia namonjy azy sy nanoroka indray ny molony. Ary tsy taitra tamin’ny lanitra nisy azy teo izy raha tsy nanafosafo ny nonony indray aho.
Nanana vahana foana i Malala teo alohako, izy hatrany no nisantatra ny zavatra rehetra, izaho kosa nanaraka azy teo akakikiny teny."

- "Tsy azoko," hoy aho, "fiainanao sy Malala izany, inona loatra moa no idirako amin’izany tantara izany. Ary tsy fanatrao angaha fa ny fiarahan’ny lahy samy lahy aho na ny vavy samy vav